सूत उवाच । इति पृष्टः क्षणं ध्यात्वा प्राह दामोदरो विभुः । वत्स क्षेत्रं प्रवक्ष्यामि यत्र तप्स्यसि तत्तपः । गुप्तक्षेत्रमिति ख्यातं महीसागरसंगमे
sūta uvāca | iti pṛṣṭaḥ kṣaṇaṃ dhyātvā prāha dāmodaro vibhuḥ | vatsa kṣetraṃ pravakṣyāmi yatra tapsyasi tattapaḥ | guptakṣetramiti khyātaṃ mahīsāgarasaṃgame
সূত ক’লে: এইদৰে সোধা হ’লে, শক্তিমান দামোদৰে ক্ষণেক ধ্যান কৰি ক’লে—‘বৎস, য’ত তুমি সেই তপস্যা কৰিবা, সেই ক্ষেত্ৰ মই ক’ম। সেয়া গুপ্তক্ষেত্ৰ নামে খ্যাত, ভূমি আৰু সাগৰৰ সঙ্গমত।’
Sūta (narrator); within the story: Dāmodara instructs Barbarīka
Spiritual power is cultivated through tapas and devotion performed in a sanctified landscape revealed by tradition and realized by guidance.
Guptakṣetra, described as located at the confluence where land meets the ocean (mahī-sāgara-saṃgama).
Performing tapas (austerity) in Guptakṣetra as the preparatory discipline for Devī worship and receiving grace.