कृष्ण उवाच । रोचते मे वचस्तुभ्यं भीमस्य च महात्मनः । न हि तुल्यो भैमसेनेर्बुद्धौ वीर्ये च कश्चन
kṛṣṇa uvāca | rocate me vacastubhyaṃ bhīmasya ca mahātmanaḥ | na hi tulyo bhaimasenerbuddhau vīrye ca kaścana
কৃষ্ণ ক’লে: তোমাৰ কথা আৰু মহাত্মা ভীমৰ কথা মোৰ মনত প্ৰিয়। কিয়নো বুদ্ধি আৰু বীৰ্যত ভীমসেনৰ সমান কোনো নাই।
Kṛṣṇa
Scene: Kṛṣṇa speaks with calm authority, praising Bhīma’s counsel and valor; listeners appear reassured, the atmosphere dignified and heroic.
True greatness joins buddhi (discernment) with vīrya (power); dharma esteems both when used for rightful ends.
None; the verse is character praise within the storyline.
None.