पैशुन्य वक्ता च तथा द्वितीयानां प्रचालनात् । इति शापद्वयं प्राप्य द्विविधात्मजचालनात्
paiśunya vaktā ca tathā dvitīyānāṃ pracālanāt | iti śāpadvayaṃ prāpya dvividhātmajacālanāt
আৰু পুনৰ ক’লে: ‘তই নিন্দা-চুগলি কোৱা লোক হ’বি,’ কিয়নো তই আনক আনৰ বিৰুদ্ধে উচটাস। এইদৰে দুবিধ সন্তানক উচটোৱাৰ কাৰণে সি দ্বিবিধ শাপ লাভ কৰিলে।
Śrī Kṛṣṇa (continuing the curse account)
Scene: A second pronouncement of curse: Dakṣa’s words appear as two luminous bands (śāpa-dvaya) encircling Nārada; figures representing ‘two kinds of offspring’ stand in the background as symbolic groups in tension.
Speech and social instigation are morally weighty; dharma warns against divisive talk and provoking discord.
None; it is an ethical-causal explanation within the narrative.
None.