नाभिं महीतलं प्राहुर्भुवर्लोकमथोदरम् । उरःस्थलं च स्वर्लोकं महर्ग्रीवा मुखं जनम्
nābhiṃ mahītalaṃ prāhurbhuvarlokamathodaram | uraḥsthalaṃ ca svarlokaṃ mahargrīvā mukhaṃ janam
নাভিক মহীতল বুলি কয়; উদৰ ভুৱৰ্লোক। বক্ষস্থল স্বৰ্লোক; গ্ৰীৱা মহৰ্লোক; আৰু মুখ জনলোক।
Kamaṭha
Tirtha: Mahītala/Bhuvar/Svar/Mahar/Jana (internal loka-tīrthas)
Type: kshetra
Listener: Atithi
Scene: A luminous ascending map on the body: navel labeled Earth, belly Bhuvar, chest Svar, neck Mahar, face Jana; subtle radiance intensifies upward, suggesting inner pilgrimage toward higher lokas.
The verse teaches the unity of cosmos and person: higher and lower worlds are reflected within the human frame.
No specific place is praised; it is a cosmological mapping.
None.