अमीषां चाप्य भावे वै न किंचिदुपपद्यते । कलादो हि कलादीनां सुवर्णं शोधयेद्यथा
amīṣāṃ cāpya bhāve vai na kiṃcidupapadyate | kalādo hi kalādīnāṃ suvarṇaṃ śodhayedyathā
আৰু যদি এইবোৰ অনুপস্থিত হয়, তেন্তে নিশ্চয় একোৱেই যথাযথ সিদ্ধ নহয়। যেনেকৈ পৰীক্ষা-শোধন প্ৰক্ৰিয়াই সোণ আৰু তাৰ মিশ্ৰ ধাতুক শুদ্ধ কৰে, তেনেকৈ উচ্চ তত্ত্বে নিম্ন কাৰকসমূহক পৰিশোধিত কৰে।
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A symbolic workshop: a crucible refining gold, flames representing higher knowledge; beside it a pilgrim offering at a Śiva shrine, showing that inner refinement makes outer acts effective.
Spiritual progress requires inner factors to be present and refined; higher clarity functions like a refiner that purifies mixed tendencies.
No holy site is referenced; the verse uses a metallurgical analogy for inner purification.
No explicit ritual; it implies a disciplined process of śodhana (purification) through sāttvika cultivation.