Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 45
नंदभद्र उवाच । अहो बाल न बालस्त्वं मतो मे त्वां नमाम्यहम् । त्वद्वाक्यैरतितृप्तोऽहं त्वां तु प्रक्ष्यामि किंचन
naṃdabhadra uvāca | aho bāla na bālastvaṃ mato me tvāṃ namāmyaham | tvadvākyairatitṛpto'haṃ tvāṃ tu prakṣyāmi kiṃcana
নন্দভদ্ৰ ক’লে: “আহা বালক! তথাপি মোৰ দৃষ্টিত তুমি বালক নহওঁ। মই তোমাক নমস্কাৰ কৰোঁ। তোমাৰ বাক্যত মই অতিশয় তৃপ্ত; এতিয়া তোমাক কিঞ্চিৎ অধিক সুধিব খুজোঁ।”
Nandabhadra
Scene: A venerable devotee (Nandabhadra) folds hands and bows before a radiant youthful speaker, acknowledging hidden greatness; a quiet hermitage or temple-courtyard setting with attentive listeners.
FAQs
True authority is wisdom, not age; humility and reverence toward insight are marks of dharma.
No tīrtha is described in this line; it frames a dialogue within the chapter.
None; it expresses respectful inquiry (praśna) as a path to understanding.