यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । परदोषं परिज्ञाय नृपकर्णे जपेत यः
yaḥ samācarate vighnaṃ tamāhurbrahmaghātakam | paradoṣaṃ parijñāya nṛpakarṇe japeta yaḥ
যিজনে ইচ্ছাকৃতভাৱে বাধাৰ সৃষ্টি কৰে তেওঁক ব্ৰহ্মহত্যাকাৰী বুলি কোৱা হয়; আৰু তেওঁকো, যি আনৰ দোষ জানি ৰজাৰ কাণত মন্ত্ৰৰ দৰে ফুচফুচাই কয়।
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Scene: A king seated in court; a courtier leans in, whispering accusations; the accused stands at a distance; a sage observes, signaling that secret slander is spiritually lethal; in parallel, a blocked pathway symbolizes vighna.
Deliberate obstruction and malicious political whispering (slander to rulers) are condemned as heavy sins that corrode dharma.
No tīrtha is referenced; the verse functions as a dharma-warning rather than a site-mahātmya.
No ritual is prescribed; the verse prohibits harmful speech and intrigue.