त्वं सावित्रीमयो देव सर्वत्रैवापराजितः । मंत्र शर्वात्मको देवः षडक्षरवतां वरः
tvaṃ sāvitrīmayo deva sarvatraivāparājitaḥ | maṃtra śarvātmako devaḥ ṣaḍakṣaravatāṃ varaḥ
হে দেৱ, তুমি সাৱিত্ৰী (গায়ত্ৰী) শক্তিময় আৰু সৰ্বত্ৰ অপৰাজিত। হে দেৱ, তুমি মন্ত্ৰ আৰু শৰ্ব (শিৱ)ৰ আত্মাস্বৰূপ; ষড়ক্ষৰ মন্ত্ৰধাৰীসকলৰ মাজত তুমি শ্ৰেষ্ঠ।
Viśvāmitra
Listener: Phālguna (Arjuna)
Scene: Skanda as a radiant youth with a subtle Gāyatrī aura—threefold light (triadic radiance) behind him; a Śiva-linga or Śiva’s presence implied to show ‘śarvātmakatā’; mantra syllables (six-syllable motif) appear as six luminous petals around the deity, signifying ṣaḍakṣara excellence.
Divine victory is rooted in mantra-power and alignment with Śiva-tattva; Skanda is praised as that invincible spiritual force.
No site is named; the verse is mantra-theological within the Skanda nāmāvalī.
Allusion to ṣaḍakṣara-mantra practice; the verse elevates Skanda as supreme among six-syllable mantra traditions.