इतश्चेतश्च सलिलं प्रार्थयंतस्तृषातुराः । गिरिद्रोणीश्च पादांश्च गिरिणां गहनानि च
itaścetaśca salilaṃ prārthayaṃtastṛṣāturāḥ | giridroṇīśca pādāṃśca giriṇāṃ gahanāni ca
তৃষ্ণাতুৰ হৈ তেওঁলোকে ইফালে-সিফালে পানীৰ বাবে কাকুতি-মিনতি কৰিলে; আৰু পৰ্বতৰ দ্ৰোণী, পাদদেশ আৰু পাহাৰৰ গভীৰ খাদলৈ দৌৰি গ’ল।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating
Scene: Scattered demons run in all directions, mouths parched, hands outstretched begging for water; rugged hills with dark ravines and narrow valleys; dust and heat shimmer over rocky slopes.
Suffering exposes dependence; in extremity, beings seek shelter and sustenance, reminding one to cultivate restraint and dharmic conduct.
No specific tīrtha is identified; the verse mentions general mountain terrains as places of refuge.
None.