क्षरंत इव मातंगाः स्रवंत इव पर्वताः । मदेन धातुरागेण मिश्रैः शुशुभिरे गणाः
kṣaraṃta iva mātaṃgāḥ sravaṃta iva parvatāḥ | madena dhāturāgeṇa miśraiḥ śuśubhire gaṇāḥ
গণসমূহ উজ্জ্বল হৈ উঠিল—যেন মদমত্ত হাতীৰ মদৰস ঝৰে, যেন পৰ্বতৰ পৰা ধাৰা ৰিসে; মদ আৰু ধাতুৰ ৰক্তিম ৰঙ মিহলি লেপেৰে তেওঁলোক শোভিত হ’ল।
Narrator (Kāśīkhaṇḍa narration traditionally Skanda → Agastya)
The Purāṇa uses nature-similes to convey the overwhelming, world-like force of divine attendants, suggesting that cosmic order expresses itself even through fierce forms.
Within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī framework, but this verse is not a direct description of a tīrtha.
None.