सत्युवाच । यदि भद्रं जनेतर्मे समागमनतो भवेत् । कथं नाहं समाहूता यथैता मे सहोदराः
satyuvāca | yadi bhadraṃ janetarme samāgamanato bhavet | kathaṃ nāhaṃ samāhūtā yathaitā me sahodarāḥ
সতীয়ে ক’লে: “হে মাতৃ, যদি মোৰ আগমনে সঁচাকৈ মঙ্গল জন্মে, তেন্তে মোক কিয় নাহাকিলে—যেনেকৈ এই মোৰ সহোদৰীসকলক আহ্বান কৰা হৈছিল?”
Satī
Listener: कासी-माहात्म्य-श्रोता
Scene: सती माता-समक्षं दृढतया वदति—‘कथं नाहं समाहूता’; माता/सभाजनाः स्तब्धाः; यज्ञवाटे अग्निः प्रज्वलितः; भावः करुण-क्रोध-समिश्र।
True respect in dharma is shown by rightful acknowledgement—exclusion signals adharma even when polite words are spoken.
None; it is dialogue within the Dakṣa-yajña narrative.
None; the verse focuses on ethical propriety (invitation, honor) rather than a ritual act.