महोदरेश्वरं दृष्ट्वा वाराणस्यां द्विजोत्तम । कदाचिदपि वै मातुः प्रविशेन्नौदरीं दरीम्
mahodareśvaraṃ dṛṣṭvā vārāṇasyāṃ dvijottama | kadācidapi vai mātuḥ praviśennaudarīṃ darīm
হে দ্বিজোত্তম! বাৰাণসীত মহোদৰেশ্বৰ দৰ্শন কৰাৰ পাছত কোনো সময়তে মাতৃৰ গৰ্ভ-গুহালৈ পুনৰ প্ৰৱেশ নকৰে—অর্থাৎ পুনর্জন্ম নাপায়।
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Mahodareśvara
Type: kshetra
Listener: Agastya (Kumbhaja) / addressed ‘dvijottama’ within the verse
Scene: A pilgrim-brāhmaṇa beholds Mahodareśvara in Kāśī; behind him, a symbolic dark cavern shaped like a womb recedes, signifying saṁsāra left behind; the shrine radiates calm release.
True encounter with the sacred in Kāśī is portrayed as a liberating grace that breaks the cycle of rebirth.
Mahodareśvara in Vārāṇasī (Kāśī).
Darśana (reverent viewing) of the Mahodareśvara liṅga is highlighted as spiritually transformative.