Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 86
त्वत्स्पृष्टमेव सकलं शुचितां लभेत त्वत्त्यक्तमेव सकलं त्वशुचीह लक्ष्मि । त्वन्नाम यत्र च सुमंगलमेव तत्र श्रीविष्णुपत्नि कमले कमलालयेऽपि
tvatspṛṣṭameva sakalaṃ śucitāṃ labheta tvattyaktameva sakalaṃ tvaśucīha lakṣmi | tvannāma yatra ca sumaṃgalameva tatra śrīviṣṇupatni kamale kamalālaye'pi
হে লক্ষ্মী! তুমি যাক স্পৰ্শ কৰা, সেয়া সম্পূৰ্ণ পবিত্ৰতা লাভ কৰে; তুমি যাক ত্যাগ কৰা, সেয়া ইয়াত অপবিত্ৰ হয়। য’ত তোমাৰ নাম থাকে, তাতেই সত্য মঙ্গল—হে কমলিনী, শ্ৰী বিষ্ণুৰ পত্নী, কমলালয়ত নিবাসিনী।
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśīkṣetra
Type: kshetra
Scene: A radiant Mahālakṣmī seated on a lotus, haloed, with lotuses and golden vessels; the atmosphere suggests that her touch purifies and her name makes the place auspicious, with Kāśī’s ghāṭs faintly suggested in the background.
FAQs
Purity and auspiciousness are sanctified by divine presence; remembering the Goddess’s name is itself a purifier.
The verse is part of the Kāśīkhaṇḍa narrative centered on Kāśī, presenting the city as a potent field for nāma and devotion.
Nāma-smaraṇa/japa is implied: where Lakṣmī’s name is uttered, there is sumaṅgala (auspiciousness).