समपार्ष्णिः शुभा नारी पृथुपार्ष्णिश्च दुर्भगा । कुलटोन्नतपार्ष्णि स्याद्दीर्घपार्ष्णिश्च दुःखभाक्
samapārṣṇiḥ śubhā nārī pṛthupārṣṇiśca durbhagā | kulaṭonnatapārṣṇi syāddīrghapārṣṇiśca duḥkhabhāk
যি নাৰীৰ পাৰ্ষ্ণি (এড়ি) সমান, সেয়া শুভা; যাৰ এড়ি বহল, সেয়া দুৰ্ভাগিনী। যাৰ এড়ি উত্থিত, সেয়া কুলটা বুলি কোৱা হয়; আৰু যাৰ এড়ি দীঘল, সেয়া দুখভাগী বুলি গণ্য।
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context: Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A comparative tableau of heels: even heel as auspicious; broad heel as unfortunate; raised heel as signaling wantonness; long heel as sorrow-bearing—presented as a moralizing typology.
The verse reflects a traditional linkage between bodily signs and character/fortune, urging a dharmic ideal of steadiness and auspiciousness.
Kāśī is the overarching sacred setting (Kāśī-khaṇḍa), though no specific tīrtha is mentioned.
None.