शिखी मुंडी जटी वापि कौपीनी वा दिगंबरः । मुमुक्षुः को न सेवेत मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्
śikhī muṃḍī jaṭī vāpi kaupīnī vā digaṃbaraḥ | mumukṣuḥ ko na seveta muktidāṃ maṇikarṇikām
শিখা ৰাখক, মুণ্ডিত হওক, জটা ধাৰণ কৰক, কেৱল কৌপীন পিন্ধক বা দিগম্বৰ হওক—মুক্তিৰ সাধক কোনে মণিকৰ্ণিকাক, মোক্ষদায়িনী তীৰ্থক, আশ্ৰয় নলয়?
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Śaunaka and sages
Scene: A procession of diverse renunciant types—śikhī, muṇḍī, jaṭī, kaupīna-dhārī, digambara—standing at Maṇikarṇikā ghāṭ with funeral pyres and the Ganga, all gazing toward the mokṣa-giving tīrtha with equal reverence.
External marks of renunciation differ, but the true mumukṣu is drawn to the liberating power of Kāśī’s Maṇikarṇikā.
Maṇikarṇikā tīrtha (Maṇikarṇikā-ghāṭa) in Kāśī (Vārāṇasī).
Not a specific rite—rather the exhortation to ‘sevate’ (resort to/serve) Maṇikarṇikā as a liberating sacred place.