इतोरण्यात्ततो याति ततोरण्यादितो व्रजेत् । वनाद्वनांतरं भ्रांत्वा खिन्नः सोपि वनेचरः
itoraṇyāttato yāti tatoraṇyādito vrajet | vanādvanāṃtaraṃ bhrāṃtvā khinnaḥ sopi vanecaraḥ
এই অৰণ্যৰ পৰা সি সেই অৰণ্যলৈ যায়, আৰু সেই অৰণ্যৰ পৰা আকৌ এইফালে ঘূৰি আহে। বনেদি বনান্তৰ ভ্ৰমি ভ্ৰমি, সেই বনচৰো ক্লান্ত হৈ পৰিল।
Narrative voice (Skanda relating to Agastya)
Listener: Ṛṣis / addressed to 'muni'
Scene: A sequence-like scene: the same ascetic appears multiple times along different forest paths, suggesting looping travel; his posture slumps with fatigue as dusk approaches.
Aimless wandering symbolizes inner confusion; without right guidance, effort becomes fatigue.
No specific tirtha is named; the verse is part of the Kāśī Khaṇḍa’s moral narrative.
None.