Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 2
भूमिष्ठापि न यात्रभूस्त्रिदिवतोप्युच्चैरधःस्थापि या या बद्धा भुवि मुक्तिदास्युरमृतं यस्यां मृता जंतवः । या नित्यं त्रिजगत्पवित्रतटिनी तीरे सुरैः सेव्यते सा काशी त्रिपुरारिराजनगरी पायादपायाज्जगत्
bhūmiṣṭhāpi na yātrabhūstridivatopyuccairadhaḥsthāpi yā yā baddhā bhuvi muktidāsyuramṛtaṃ yasyāṃ mṛtā jaṃtavaḥ | yā nityaṃ trijagatpavitrataṭinī tīre suraiḥ sevyate sā kāśī tripurārirājanagarī pāyādapāyājjagat
পৃথিৱীত অৱস্থিত হ’লেও সি কেৱল পাৰ্থিৱ স্থান নহয়; স্বৰ্গতকৈও উচ্চ হ’লেও ইহাতে (ইয়াত) অধঃস্থাপিত—সুলভ কৰি ৰখা। সংসাৰবন্ধনত বাঁধা জীৱসকল তাত মুক্তিদাতা হয়; যিসকলে তাত মৃত্যুবৰণ কৰে, তেওঁলোকে অমৃতত্ব লাভ কৰে। ত্ৰিজগত পবিত্ৰকাৰিণী নদীৰ তীৰত দেৱতাসকলে নিত্য সেৱা কৰা, ত্ৰিপুৰাৰিৰ (শিৱৰ) ৰাজনগৰী কাশী জগতক আপদাৰ পৰা ৰক্ষা কৰক।
Narrator/Compiler (Kāśī-stuti at the opening)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Panoramic Kāśī: stepped ghāṭs descending to Gaṅgā, gods (deva-s) offering worship on the riverbank, Śiva as Tripurāri presiding over the city like a luminous guardian; a subtle aura suggests ‘earth yet beyond heaven’.
FAQs
Kāśī is portrayed as a uniquely accessible gateway to mokṣa, where even death becomes a passage to immortality.
Kāśī (Vārāṇasī), especially the Gaṅgā’s purifying riverbank within the sacred city.
No direct prescription; the verse emphasizes devotional service by gods and the salvific power associated with residing/dying in Kāśī.