सीतोवाच । परमकारण शंकर धूर्जटे गिरिसुतास्तनकुंकुमशोभित । मम पतौ परिदेहि मतिं सदा न विषमां परपूरुषगोचराम्
sītovāca | paramakāraṇa śaṃkara dhūrjaṭe girisutāstanakuṃkumaśobhita | mama patau paridehi matiṃ sadā na viṣamāṃ parapūruṣagocarām
সীতাই ক’লে: হে শংকৰ, পৰম কাৰণ; হে ধূর্জটে, গিৰিসুতাৰ স্তনৰ কুঙ্কুমে শোভিত—মোৰ মন-বুদ্ধি সদায় মোৰ স্বামীত স্থাপন কৰা; ই যেন কেতিয়াও বেঁকা হৈ পৰ-পুৰুষলৈ নাযায়।
Sītā
Tirtha: Setu / Rāmanātha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śiva (Śaṅkara/Dhūrjaṭi)
Scene: Sītā, modestly adorned, stands before a Śiva-liṅga near the sea, offering a heartfelt prayer; Śiva appears with Gaṅgā in his hair and the mark of Pārvatī’s saffron on his chest, blessing her resolve.
Puranic dharma values inner purity: Sītā seeks divine support so the mind remains steadfast in fidelity and righteousness.
Setu-kṣetra/Rāmeśvaram, where Sītā offers a personal dharmic prayer to Śiva.
No explicit ritual; it is a prayer for mental discipline and pativratā steadiness.