युधिष्ठिर उवाच । अस्य वा बोधने देवा गुणभंगे समाधिषु । एतदाश्चर्यं विप्रर्षे सत्यं सत्यवतीसुत
yudhiṣṭhira uvāca | asya vā bodhane devā guṇabhaṃge samādhiṣu | etadāścaryaṃ viprarṣe satyaṃ satyavatīsuta
যুধিষ্ঠিৰে ক’লে: “হে বিপ্ৰর্ষি-শ্ৰেষ্ঠ, সত্যৱতীৰ পুত্ৰ ব্যাস! এই আশ্চৰ্য ঘটনা কি সঁচাকৈ তেনেকুৱাই—তেওঁক জগাবলৈ আৰু সমাধি-অৱস্থাত ধনুৰ জ্যা ভাঙি যোৱাত দেবতাসকল জড়িত আছিল নে?”
Yudhiṣṭhira
Listener: Vyāsa
Scene: A royal inquirer (Yudhiṣṭhira) respectfully questions sage Vyāsa (Satyavatī’s son) about a miraculous incident involving the gods, awakening, and a bowstring breaking during a trance-like state.
Even astonishing events should be tested through truthful inquiry and received from qualified sages.
This verse is narrative-dialogic within Dharmāraṇya; no single tīrtha is explicitly praised in this line.
None is stated; the verse focuses on inquiry about a miraculous occurrence.