वेदेभ्यः सकलं जातं यत्किंचित्सचराचरम् । तावच्छोभन्ति शास्त्राणि समस्तानि जगद्गुरो
vedebhyaḥ sakalaṃ jātaṃ yatkiṃcitsacarācaram | tāvacchobhanti śāstrāṇi samastāni jagadguro
বেদৰ পৰা সকলো জন্মিছে—যি কিছুমান চল আৰু অচল। হে জগদ্গুৰু! সকলো শাস্ত্ৰ তেতিয়ালৈকে উজ্জ্বল হৈ থাকে।
Brahmā (deduced, addressing Śiva as Jagadguru)
Tirtha: रेवा-खण्ड (सामान्य)
Type: kshetra
Scene: जगद्गुरु के रूप में देवेश्वर/परम-गुरु; उनके पास से वेद-प्रकाश निकलकर विविध शास्त्र-ग्रन्थों को आलोकित करता है; चराचर जगत् उसी प्रकाश से उद्भासित।
Veda is presented as the root-source of revelation; secondary śāstras derive their authority and clarity from it.
No explicit tīrtha is mentioned; the Revā Khaṇḍa pilgrimage milieu frames the discourse.
None; the verse is about scriptural hierarchy and the primacy of Veda.