वने नित्यं भ्रमन्सोऽथ मृगयूथं ददर्श ह । मृगयूथं हतं तत्तु त्रिलोचनसुतेन च
vane nityaṃ bhramanso'tha mṛgayūthaṃ dadarśa ha | mṛgayūthaṃ hataṃ tattu trilocanasutena ca
তাৰ পাছত তেওঁ নিতৌ বনত ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে হৰিণৰ এটা জাক দেখিলে। সেই হৰিণজাক ত্ৰিলোচনৰ পুত্ৰ (কণ্ব) দ্বাৰাই নিঃসন্দেহে নিহত হৈছিল।
Mārkaṇḍeya
Listener: assembled sages / interlocutor addressed as 'munisattama' in nearby verses
Scene: A solitary wanderer in a dense forest glimpses a deer-herd; the aftermath of a hunt is visible, foreshadowing moral consequence.
Violence undertaken in heedlessness becomes a seed of karmic consequence, which later drives the seeker toward sacred remedies.
No site is praised directly in this verse; it forms the narrative lead-up to the Revā/Urisaṅgama episode.
None; the verse describes an event (slaying in the forest).