Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 10
हा हता पुत्र पुत्रेति करुणं कुररी यथा । विललापातुरा माता क्व गतो मां विहाय वै । मुखं दर्शय चात्मीयं मातरं मां हि मानय
hā hatā putra putreti karuṇaṃ kurarī yathā | vilalāpāturā mātā kva gato māṃ vihāya vai | mukhaṃ darśaya cātmīyaṃ mātaraṃ māṃ hi mānaya
“হায় মোৰ পুত্ৰ, মোৰ পুত্ৰ!” তাই কুৰৰী চৰাইৰ দৰে কৰুণভাৱে কান্দিলে। ব্যাকুল মাতৃয়ে বিলাপ কৰিলে: “মোক এৰি তুমি ক’লৈ গ’লা? মোক তোমাৰ মুখখন দেখুওৱা—মোক সন্মান কৰা, কাৰণ মই তোমাৰ মা।”
Narrator (reporting the mother’s speech)
Tirtha: Revā-tīra (contextual)
Type: kshetra
Listener: implicitly the departed son; secondarily those present (sage, Citraseṇa)
Scene: The mother cries ‘My son, my son!’ like a kurarī bird, wailing: ‘Where have you gone leaving me? Show me your face; honor me, your mother.’
FAQs
The verse highlights the sanctity of familial bonds and the dharmic gravity of causing grief to parents.
No tīrtha is directly praised in this lament; the Revā Khaṇḍa setting remains the implied sacred backdrop.
None; it is a lamentation scene.