वर्जयित्वा कुरुक्षेत्रं विशालां विरजां गयाम् । स्नानं सुरार्चनं चैव श्राद्धे वै पिण्डपातनम्
varjayitvā kurukṣetraṃ viśālāṃ virajāṃ gayām | snānaṃ surārcanaṃ caiva śrāddhe vai piṇḍapātanam
কুৰুক্ষেত্ৰ, বিশালা, বিরজা আৰু গয়া ব্যতীত, স্নান আৰু দেৱাৰ্চনা কৰিব লাগে; আৰু শ্ৰাদ্ধত পিণ্ড দান (পিণ্ডপাতন) নিশ্চয় বিধেয়।
Unspecified (Revā Khaṇḍa narrative voice)
Tirtha: Kurukṣetra / Viśālā / Virajā / Gayā (exceptional śrāddha-tīrthas named)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (Arjuna) implied by immediate context
Scene: A map-like sacred tableau: four highlighted tīrthas with emblematic rites—Kurukṣetra with sacred field and saras; Gayā with piṇḍa offerings; Viśālā and Virajā with river/temple markers; pilgrims bathing and performing deva-arcana.
Pilgrimage is structured by clear ritual duties—bathing, deity worship, and ancestral offerings—while acknowledging special tīrthas with distinct rules.
Kurukṣetra, Viśālā, Virajā, and Gayā are explicitly named as special/exception tīrthas within broader tīrtha-vidhi discussion.
Snāna (sacred bathing), surārcana (worship of deities), and during śrāddha, piṇḍapātana/piṇḍadāna (offering piṇḍas).