Adhyaya 101
অধ্যায় ১০১ত মাৰ্কণ্ডেয় ৰজাক উদ্দেশি কয়—নর্মদাৰ উত্তৰ তীৰত, যজ্ঞৱাটৰ মধ্যভাগত ‘সঙ্কর্ষণ’ নামৰ অতি পুণ্য তীৰ্থ আছে; ই পাপনাশক। এই তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বলভদ্ৰে তাত পূৰ্বে কৰা তপস্যা আৰু তাত উমাসহ শম্ভু, কেশৱ তথা দেবগণৰ নিত্য সান্নিধ্যৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠিত বুলি কোৱা হৈছে। প্ৰাণীৰ উপকাৰাৰ্থে বলভদ্ৰে পৰম ভক্তিৰে তাত শংকৰক প্ৰতিষ্ঠা কৰি স্থানটোক যাগ-কৰ্মৰ কেন্দ্ৰ ৰূপে স্থিৰ কৰে। বিধান অনুসাৰে—ক্ৰোধ আৰু ইন্দ্ৰিয় সংযত কৰি তাত স্নান কৰা ভক্তে শুক্লপক্ষ একাদশীত মধুৰে শিৱাভিষেক কৰি পূজা কৰিব লাগে। তাত পিতৃসকলৰ উদ্দেশ্যে শ্রাদ্ধ-দান কৰাও অনুমোদিত; বলভদ্ৰৰ ঘোষণামতে ইয়াৰ ফলত পৰম স্থান লাভ হয়।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তাৰ পাছত, হে ৰাজেন্দ্ৰ, পৰম শোভন তীৰ্থলৈ যোৱা উচিত—নর্মদাৰ উত্তৰ তীৰত, যজ্ঞৱাটৰ একেবাৰে মধ্যভাগত।
Verse 2
संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै
হে ৰাজন, সেই পবিত্ৰ স্থান পৃথিৱীত ‘সংকৰ্ষণ’ নামে খ্যাত, পাপনাশক। তাতেই, প্ৰাচীন কালে, বলভদ্ৰে নিশ্চয় তপস্যা কৰিছিল।
Verse 3
गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः
হে নৃপনন্দন, তাত দেবতাসকলেও সন্নিধানত বাস কৰে। তাত উমাসহ শম্ভু অৱস্থিত, আৰু কেশৱো তাতেই নিবাস কৰে।
Verse 4
बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः
হে ৰাজেন্দ্ৰ, প্ৰাণীসকলৰ মঙ্গলৰ বাবে বলভদ্ৰে পৰম ভক্তিৰে তাত শংকৰক স্থাপন কৰিলে—পাপনাশক শংকৰক।
Verse 5
यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः । एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्
যি তাত ভক্তিৰে স্নান কৰে, ক্ৰোধ জয় কৰি আৰু ইন্দ্ৰিয় সংযম কৰি, শুক্ল পক্ষৰ একাদশীত মধুৰে ভগৱান শিৱক স্নাপিত (অভিষেক) কৰিব।
Verse 6
श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पित्ःणामथ दापयेत् । स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा
যি তাতেই ভক্তিৰে পিতৃসকলৰ নিমিত্তে শ্রাদ্ধ দান কৰায়, সি বলভদ্ৰৰ বচন অনুসাৰে পৰম স্থান লাভ কৰে।
Verse 101
। अध्याय
অধ্যায় (অধ্যায়-চিহ্ন)।