Adhyaya 27
Supplementary sacrificial mantras.
Mantras
Mantra 1
समा॑स्त्वाग्न ऋ॒तवो॑ वर्धयन्तु संवत्स॒रा ऋष॑यो॒ यानि॑ स॒त्या । सं दि॒व्येन॑ दीदिहि रोच॒नेन॒ विश्वा॒ आ भा॑हि प्र॒दिश॒श्चत॑स्रः
হে অগ্নি, ঋতুসমূহে আৰু বৰ্ষসমূহে তোমাক বৃদ্ধি কৰক; সংৱৎসৰচক্ৰসমূহে, ঋষিসকলে, সেই সত্যসমূহ (বৃদ্ধি কৰক)। দিব্য ৰোচনাৰে একত্ৰ হৈ দীপ্ত হওঁ; চাৰিও দিশ—চতুৰ্দিশা—সকলোক আলোকিত কৰা।
Mantra 2
सं चे॒ध्यस्वा॑ग्ने॒ प्र च॑ बोधयैन॒मुच्च॑ तिष्ठ मह॒ते सौ॑भगाय । मा च॑ रिषदुपस॒त्ता ते॑ अग्ने ब्र॒ह्माण॑स्ते य॒शस॑: सन्तु॒ मान्ये
হে অগ্নি, তুমি একত্ৰে দীপ্ত হওক; তাক জাগ্ৰত কৰাঁহ, আৰু মহৎ সৌভাগ্যৰ বাবে উঠি দাঁড়াও। হে অগ্নি, তোমাৰ নিকট-সেৱক যেন অনিষ্ট নাপায়; হে মান্য, তোমাৰ ব্ৰহ্মাণ (পবিত্ৰ স্তোত্ৰ-প্ৰাৰ্থনা)সমূহ যশস্বী হওক।
Mantra 3
त्वाम॑ग्ने वृणते ब्राह्म॒णा इ॒मे शि॒वो अ॑ग्ने सं॒वर॑णे भवा नः । स॒प॒त्न॒हा नो॑ अभिमाति॒जिच्च॒ स्वे गये॑ गागृ॒ह्यप्र॑युच्छन्
হে অগ্নি, এই ব্ৰাহ্মণসকলে তোমাক বাছি লয়। হে অগ্নি, এই সংৱৰেণ (আবৰণ/বেষ্টনী)ৰ ভিতৰত আমাৰ প্ৰতি শিৱ (অনুকূল) হওক। আমাৰ বাবে তুমি সপত্নহা হওক, আৰু অভিমাতিজিৎ (শত্ৰু-অভিপ্ৰায় জয়ী) হওক; নিজৰ গৃহত আমাৰ কল্যাণ দৃঢ়কৈ ধৰি ৰাখা, সৰি যাবলৈ নিদিবা।
Mantra 4
इ॒है॒वाग्ने॒ अधि॑ धारया र॒यिं मा त्वा॒ नि क्र॑न्पूर्व॒चितो॑ निका॒रिण॑: । क्ष॒त्रम॑ग्ने सु॒यम॑मस्तु॒ तुभ्य॑मुपस॒त्ता व॑र्धतां ते॒ अनि॑ष्टृतः
ইয়াতেই, হে অগ্নি, ধন-সম্পদ স্থাপন কৰাঁহ; পূৰ্বচিন্তিত নিকারিণ (উলটাই দিয়া/অৱনমিত কৰা)সকলে যেন তোমাক পদদলিত নকৰে। হে অগ্নি, সু-নিয়ন্ত্রিত ক্ষত্ৰ (অধিপত্য) তোমাৰ হওক; আৰু তোমাৰ উপসত্তা (নিকট-সেৱক) অনিষ্টহীন হৈ বৃদ্ধি পাওক।
Mantra 5
क्ष॒त्रेणा॑ग्ने॒ स्वायु॒: सᳪ र॑भस्व मि॒त्रेणा॑ग्ने मित्र॒धेये॑ यतस्व । स॒जा॒तानां॑ मध्यम॒स्था ए॑धि॒ राज्ञा॑मग्ने विह॒व्यो॒ दीदिही॒ह
ক্ষত্ৰবলে, হে অগ্নি, স্বায়ু—সুস্থ আয়ুষ—দৃঢ়ভাৱে ধৰি লওক; মিত্ৰবলে, হে অগ্নি, মিত্ৰধেয় বিধানত উদ্যমী হওক। সজাতসকলৰ মাজত মধ্যস্থ হৈ থাকক; ৰজাসকলৰ মাজত, হে অগ্নি, বহুধা আহ্বানযোগ্য হৈ, ইয়াত দীপ্তি দিয়া।
Mantra 6
अति॒ निहो॒ अति॒ स्रिधोऽत्यचि॑त्ति॒मत्यरा॑तिमग्ने । विश्वा॒ ह्य॑ग्ने दुरि॒ता सह॒स्वाथा॒स्मभ्य॑ᳪ स॒हवी॑राᳪ र॒यिं दा॑:
হে অগ্নি, শত্রুৰ কোলাহল অতিক্ৰম কৰা; আঘাত-ক্ষতি অতিক্ৰম কৰা; অসাৱধানতা অতিক্ৰম কৰা; দুষ্ট-ইচ্ছা অতিক্ৰম কৰা। হে অগ্নি, তুমি নিশ্চয়েই সকলো দুঃকৃত্য সহ্য কৰি দমন কৰো; সেয়ে আমাক বীৰসহিত ধন-সম্পদ দান কৰা।
Mantra 7
अ॒ना॒धृ॒ष्यो जा॒तवे॑दा॒ अनि॑ष्टृतो वि॒राडग्ने॑ क्षत्र॒भृद्दी॑दिही॒ह । विश्वा॒ आशा॑: प्रमु॒ञ्चन्मानु॑षीर्भि॒यः शि॒वेभि॑र॒द्य परि॑ पाहि नो वृ॒धे
হে জাতবেদস্, তুমি অজেয়, অক্ষত; হে অগ্নি, বিস্তৃত-শাসক, ক্ষত্র-ধাৰী—ইয়াত দীপ্ত হও। সকলো দিশাত মানুহৰ ভয় মুক্ত কৰি, শুভ শক্তিসমূহেৰে আজি আমাৰ চাৰিওফালে বৃদ্ধি-হেতু ৰক্ষা কৰা।
Mantra 8
बृह॑स्पते सवितर्बो॒धयै॑न॒ᳪ सᳪशि॑तं चित्सन्त॒राᳪ सᳪ शि॑शाधि । व॒र्धयै॑नं मह॒ते सौ॑भगाय॒ विश्व॑ एन॒मनु॑ मदन्तु दे॒वाः
হে বৃহস্পতী, হে সৱিতৃ, তেওঁক জাগ্ৰত কৰা; তীক্ষ্ণ হ’লেও তুমি তেওঁক সম্পূৰ্ণৰূপে সুশৃঙ্খল কৰি নিৰাপদ পাৰাপাৰৰ বাবে সুস্থিৰ কৰা। মহান সৌভাগ্যৰ বাবে তেওঁক বৃদ্ধি কৰা; সকলো দেৱতা তেওঁত আনন্দিত হওক আৰু সন্মতি দিওক।
Mantra 9
अ॒मु॒त्र॒भूया॒दध॒ यद्य॒मस्य॒ बृह॑स्पते अ॒भिश॑स्ते॒रमु॑ञ्चः । प्रत्यौ॑हताम॒श्विना॑ मृ॒त्युम॑स्माद्दे॒वाना॑मग्ने भि॒षजा॒ शची॑भिः
অমুত্ৰভূয়াদ্ অধ—যমৰ যৎ; হে বৃহস্পত, তুমি যমৰ অশুভ অভিশাপৰ পৰা তাক মুক্ত কৰিলা। অশ্বিনদ্বয়ে আমাৰ পৰা মৃত্যুক প্ৰত্যাহৃত কৰক; হে অগ্নি, দেৱসকলৰ ভিষজ, তোমাৰ শক্তিশালী শক্তিসমূহেৰে (আমাক ৰক্ষা কৰা)।
Mantra 10
उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ स्वः पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् । दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम्
আমি অন্ধকাৰৰ ওপৰলৈ উঠিলোঁ; উচ্চতৰ স্বৰ্গলোক দৰ্শন কৰোঁ। দেৱলোকমুখী হৈ দেৱ সূৰ্য্যৰ ওচৰলৈ আমি উপনীত হ’লোঁ—সৰ্বোত্তম জ্যোতিলৈ।
Mantra 11
ऊ॒र्ध्वा अ॑स्य स॒मिधो॑ भवन्त्यू॒र्ध्वा शु॒क्रा शो॒चीᳪष्य॒ग्नेः । द्यु॒मत्त॑मा सु॒प्रती॑कस्य सू॒नोः
তাঁৰ সমিধাসমূহ ঊৰ্ধ্বমুখী হয়; অগ্নিৰ উজ্জ্বল শোচিষসমূহো ঊৰ্ধ্বমুখী। সুপ্ৰতীক পুত্ৰৰ সেই শিখাসমূহ অতি দ্যুতিময়।
Mantra 12
तनू॒नपा॒दसु॑रो वि॒श्ववे॑दा दे॒वो दे॒वेषु॑ दे॒वः । प॒थो अ॑नक्तु॒ मध्वा॑ घृ॒तेन॑
তনূনপাৎ—অসুৰ, বিশ্ববেদা—দেৱসমূহৰ মাজত দেৱ; তেওঁ মধু আৰু ঘৃতৰে পথসমূহ অভিষিক্ত কৰক।
Mantra 13
मध्वा॑ य॒ज्ञं न॑क्षसे प्रीणा॒नो नरा॒शᳪसो॑ अग्ने । सु॒कृद्दे॒वः स॑वि॒ता वि॒श्ववा॑रः
মধুৰতাৰে তুমি যজ্ঞত উপনীত হওঁ, আনন্দিত হৈ, হে নৰাশংস অগ্নি। সুকৃতকাৰী, বিশ্ব-বৰদানী দেব সৱিতা।
Mantra 14
अच्छा॒यमे॑ति॒ शव॑सा घृ॒तेने॑डा॒नो वह्नि॒र्नम॑सा । अ॒ग्निᳪ स्रुचो॑ अध्व॒रेषु॑ प्र॒यत्सु॑
ঘৃতসহ শক্তিৰে এই বাহক ইয়ালৈ আহে—স্তুত, নমস্কাৰে সন্মানিত। অধ্বৰসমূহত, অগ্ৰসৰ কৰ্মসমূহত, অগ্নিৰ বাবে স্ৰুচিসমূহ আগবঢ়ে।
Mantra 15
स य॑क्षदस्य महि॒मान॑म॒ग्नेः स ईं॑ म॒न्द्रा सु॑प्र॒यस॑: । वसु॒श्चेति॑ष्ठो वसु॒धात॑मश्च
সেই জনে এই অগ্নিৰ মহিমাক যজ্ঞেৰে আৰাধনা কৰিলে; সেয়া—আনন্দদায়ক, সুপ্ৰয়স (উদাৰ দাতা)—। সি বসুশ্চেতিষ্ঠ (সৰ্বাধিক সজাগ), আৰু বসুধাতম (ধনৰ সৰ্বোত্তম দাতা)।
Mantra 16
द्वारो॑ दे॒वीरन्व॑स्य॒ विश्वे॑ व्र॒ता द॑दन्ते अ॒ग्नेः । उ॒रु॒व्यच॑सो॒ धाम्ना॒ पत्य॑मानाः
দেৱী দ্বাৰসমূহে, তেওঁৰ অনুগামী হৈ, অগ্নিৰ সকলো বিধি-বিধান দান কৰে। বিস্তৃত-ব্যাপী, নিজ নিজ ধাম আৰু শক্তিৰে অধিপত্য কৰি থাকে।
Mantra 17
ते अ॑स्य॒ योष॑णे दि॒व्ये न योना॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ । इ॒मं य॒ज्ञमव॑तामध्व॒रं न॑:
সেই দুয়ো, যেন দিৱ্য যুৱতী-যুগল, যেন দুটা যোনি—উষা আৰু ৰাত্ৰি—আমাৰ এই যজ্ঞ, এই অধ্বৰক আগবঢ়াওক, ৰক্ষা কৰক।
Mantra 18
दै॑व्या॒ होतारा ऊ॒र्ध्वम॑ध्व॒रं नो॒ऽग्नेर्जु॒ह्वाम॒भि गृ॑णीतम् । कृ॒णु॒तं न॒: स्वि॒ष्टम्
হে দেৱীয় দুজন হোতা, আমাৰ অধ্বৰ-যজ্ঞ উৰ্ধ্বলৈ তোলক; অগ্নিৰ জুহ্বাৰ ওপৰত স্তৱ কৰক। আমাৰ বাবে স্বিষ্ট—সুসম্পন্ন আহুতি—সিদ্ধ কৰক।
Mantra 19
ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदᳪ स॑द॒न्त्विडा॒ सर॑स्वती॒ भार॑ती । म॒ही गृ॑णा॒ना
এই পবিত্ৰ বৰ্হিষত তিনিগৰাকী দেৱী বহুক—ইডা, সৰস্বতী, ভাৰতী; মহতী, স্তৱনীয়।
Mantra 20
तन्न॑स्तु॒रीप॒मद्भु॑तं पुरु॒क्षु त्वष्टा॑ सु॒वीर्य॑म् । रा॒यस्पोषं॒ वि ष्य॑तु॒ नाभि॑म॒स्मे
বহুজনৰ মাজত আশ্চৰ্য, তুৰী (দ্ৰুত) সহায়ক ত্বষ্টা আমাৰ বাবে সু-বীৰ্য্য—উৎকৃষ্ট পুৰুষবল—বিস্তাৰ কৰক; ধনৰ পোষণ (বৃদ্ধি) আমাৰ মাজত নাভিৰ দৰে কেন্দ্ৰ কৰি বিস্তাৰ কৰক।
Mantra 21
वन॑स्प॒तेऽव॑ सृजा॒ ररा॑ण॒स्त्मना॑ दे॒वेषु॑ । अ॒ग्निर्ह॒व्यᳪ श॑मि॒ता सू॑दयाति
হে বনস্পতিদেৱ, তুমি নিজ ইচ্ছাৰে আনন্দিত হৈ দেৱতাসকলৰ নিমিত্তে ইয়াক তললৈ মুক্ত কৰা। অগ্নি—হব্য শমিতা—হোমদ্ৰব্যক তাৰ যথোচিত ফললৈ আগবঢ়াই দিয়ে।
Mantra 22
अग्ने॒ स्वाहा॑ कृणुहि जातवेद॒ इन्द्रा॑य ह॒व्यम् । विश्वे॑ दे॒वा ह॒विरि॒दं जु॑षन्ताम्
হে অগ্নি, স্বাহা সহিতে, হে জাতবেদ, ইন্দ্ৰৰ নিমিত্তে হব্য প্ৰস্তুত কৰা। বিশ্বদেৱতাসকলে এই হৱি অনুগ্ৰহেৰে গ্ৰহণ কৰক।
Mantra 23
पीवो॑ अन्ना रयि॒वृध॑: सुमे॒धाः श्वे॒तः सि॑षक्ति नि॒युता॑मभि॒श्रीः । ते वा॒यवे॒ सम॑नसो॒ वि त॑स्थु॒र्विश्वेन्नर॑: स्वप॒त्यानि॑ चक्रुः
অন্নসমূহ পুষ্ট, ধন-বৃদ্ধিকৰ, আৰু সু-বুদ্ধিসম্পন্ন; শ্বেত দীপ্তি বায়ুৰ নিয়ুতাসকলৰ সৈতে সংলগ্ন হয়। একচিত্তে তেওঁলোকে বায়ুৰ নিমিত্তে নিজৰ স্থান গ্ৰহণ কৰিলে; এই সকলো নৰেই নিজৰ বাবে শুভ অধিপত্য আৰু সম্পদ সাধন কৰিলে।
Mantra 24
रा॒ये नु यं ज॒ज्ञतू॒ रोद॑सी॒मे रा॒ये दे॒वी धि॒षणा॑ धाति दे॒वम् । अध॑ वा॒युं नि॒युत॑: सश्चत॒ स्वा उ॒त श्वे॒तं वसु॑धितिं निरे॒के
ধনৰ বাবে—যাক এই দুটা লোক (দ্যৌ আৰু পৃথিৱী) জন্ম দিছে; ধনৰ বাবেই দেবী ধীষণা দেবতাক স্থাপন কৰে। তাৰ পাছত, হে বায়ুৰ নিজৰ নিয়ুত-যুক্ত ৰথদল, বায়ুক অনুসৰণ কৰা; আৰু নিৰ্গমমান স্ৰোতত ধন-ধাৰিণী শ্বেত (অশ্ব/দেবতা)-কো সেৱা কৰা।
Mantra 25
आपो॑ ह॒ यद्बृ॑ह॒तीर्विश्व॒माय॒न् गर्भं॒ दधा॑ना ज॒नय॑न्तीर॒ग्निम् । ततो॑ दे॒वाना॒ᳪ सम॑वर्त॒तासु॒रेक॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम
যেতিয়া, নিশ্চয়, মহতী আপসকলোৱে সমগ্ৰ বিশ্বত ব্যাপ্ত হৈ, গৰ্ভ ধৰি অগ্নিক জনাইছিল,—তেতিয়া সিহঁতৰ পৰা দেৱসমূহৰ সমূহ উদ্ভৱ হ’ল; সেই এক দেৱক—কোন দেৱক—আমি হৱিষাৰে পূজা কৰিম?
Mantra 26
यश्चि॒दापो॑ महि॒ना प॒र्यप॑श्य॒द्दक्षं॒ दधा॑ना ज॒नय॑न्तीर्य॒ज्ञम् । यो दे॒वेष्वधि॑ दे॒व एक॒ आसी॒त् कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम
যি জন, মহিমাৰে, আপসকলোক চাৰিওফালে দৃষ্টিপাত কৰিলে—সিহঁতে শক্তি ধৰি যজ্ঞক জনাইছিল; যি এক দেৱ দেৱসমূহৰ ওপৰত অধিষ্ঠিত আছিল,—কোন দেৱক আমি হৱিষাৰে পূজা কৰিম?
Mantra 27
प्र याभि॒र्यासि॑ दा॒श्वाᳪस॒मच्छा॑ नि॒युद्भि॑र्वायवि॒ष्टये॑ दुरो॒णे । नि नो॑ र॒यिᳪ सु॒भोज॑सं युवस्व॒ नि वी॒रं गव्य॒मश्व्यं॑ च॒ राध॑:
যি নি-যুক্ত ৰথদলসমূহেৰে তুমি দাশ্বান্ (দানশীল) যজমানৰ ওচৰলৈ আহা, হে বায়ু, গৃহত ইষ্টি-অৰ্পণৰ নিমিত্তে,—আমালৈ সু-ভোজ (শুভ আহাৰ-সমৃদ্ধ) ধন দান কৰা; আমালৈ বীৰ-সন্তান, আৰু গাভী-অশ্বসমৃদ্ধ ৰাধ (অনুগ্রহ/দান) দান কৰা।
Mantra 28
आ नो॑ नि॒युद्भि॑: श॒तिनी॑भिरध्व॒रᳪ स॑ह॒स्रिणी॑भि॒रुप॑ याहि य॒ज्ञम् । वायो॑ अ॒स्मिन्त्सव॑ने मादयस्व यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नः
শত-সহস্ৰ নি-যুক্ত ৰথদলসমূহেৰে আমাৰ ওচৰলৈ আহা, অধ্বৰ (যজ্ঞ) আৰু যজ্ঞ-অৰ্পণলৈ উপনীত হওঁক। হে বায়ু, এই সৱন (সোম-প্ৰেসিং)ত আনন্দিত হওঁক; তোমালোক (দেৱগণ) সদায় স্বস্তি-আশীৰ্বাদেৰে আমাক ৰক্ষা কৰা।
Mantra 29
नि॒युत्वा॑न्वाय॒वा ग॑ह्य॒यᳪ शु॒क्रो अ॑यामि ते । गन्ता॑सि सुन्व॒तो गृ॒हम्
হে নি-যুক্তবাহন বায়ু, ইয়ালৈ আহা; এই উজ্জ্বল পানীয় (শুক্ৰ) মই তোমালৈ আগবঢ়াইছোঁ। তুমি সোম-চাপ দিয়া যজমানৰ গৃহলৈ আগমন কৰিবা।
Mantra 30
वायो॑ शु॒क्रो अ॑यामि ते॒ मध्वो॒ अग्रं॒ दिवि॑ष्टिषु । आ या॑हि॒ सोम॑पीतये स्पा॒र्हो दे॑व नि॒युत्व॑ता
হে বায়ো, শুক্র (উজ্জ্বল) তুমি—তোমাৰ উদ্দেশে মই মধুৰসৰ অগ্ৰ ভাগ, দিব্য বিধানসমূহৰ মাজত অগ্ৰ্য পান, আগবঢ়াইছোঁ। সোমপানৰ বাবে ইয়ালৈ আহা, হে স্পাৰ্হ (কাম্য) দেব, তোমাৰ নিয়ুত্-দলসহ।
Mantra 31
वा॒युर॑ग्रे॒गा य॑ज्ञ॒प्रीः सा॒कं ग॒न्मन॑सा य॒ज्ञम् । शि॒वो नि॒युद्भि॑: शि॒वाभि॑:
হে বায়ু, অগ্ৰগামী, যজ্ঞপ্ৰিয়; মনসহ একেলগে যজ্ঞলৈ আহা। শুভ নিয়ুত্সমূহে সৈতে শুভ হওঁ।
Mantra 32
वायो॒ ये ते॑ सह॒स्रिणो॒ रथा॑स॒स्तेभि॒रा ग॑हि । नि॒युत्वा॒न्त्सोम॑पीतये
হে বায়ু, তোমাৰ যি সহস্ৰ ৰথ আছে, সেইবোৰে সৈতে ইয়ালৈ আহা; হে নিয়ুত্বান, সোমপানৰ বাবে আহা।
Mantra 33
एक॑या च द॒शभि॑श्च स्वभूते॒ द्वाभ्या॑मि॒ष्टये॑ विᳪश॒ती च॑ । ति॒सृभि॑श्च॒ वह॑से त्रि॒ᳪशता॑ च नि॒युद्भि॑र्वायवि॒ह ता वि मु॑ञ्च
এটা আৰু দহটা নিয়ুত্সহ, হে স্বভূত; দুটাৰে ইষ্টিলাভৰ বাবে, আৰু বিশটাৰে; তিনিটাৰে বহনৰ বাবে, আৰু ত্ৰিশটাৰে—হে বায়ু, ইয়াত তোমাৰ নিয়ুত্সমূহ উন্মুক্ত কৰি জোঁত খোল।
Mantra 34
तव॑ वायवृतस्पते॒ त्वष्टु॑र्जामातरद्भुत । अवा॒ᳪस्या वृ॑णीमहे
হে বায়ু, ঋতৰ অধিপতি; হে ত্বষ্টৃৰ আশ্চৰ্য জামাতা—তোমাৰেই এই ৰক্ষাকবচসমূহ; আমি এইবোৰক আশ্ৰয়ৰূপে বাছি লওঁ।
Mantra 35
अ॒भि त्वा॑ शूर नोनु॒मोऽदु॑ग्धा इव धे॒नव॑: । ईशा॑नम॒स्य जग॑तः स्व॒र्दृश॒मीशा॑नमिन्द्र त॒स्थुष॑: ॥
হে শূৰ (বীৰ) ইন্দ্ৰ, আমি তোমাক স্তুতিসমূহেৰে আগবাঢ়ি আহোঁ—যেনেকৈ নোদোহা ধেনুগণ গোহালিৰ ফালে ধাৱিত হয়। এই চলমান জগতৰ অধীশ্বৰ, স্বৰ্গদৰ্শী, আৰু স্থিৰ জগতৰো অধীশ্বৰ—হে ইন্দ্ৰ, তুমি।
Mantra 36
न त्वावाँ॑२ अ॒न्यो दि॒व्यो न पार्थि॑वो॒ न जा॒तो न ज॑निष्यते । अ॒श्वा॒यन्तो॑ मघवन्निन्द्र वा॒जिनो॑ ग॒व्यन्त॑स्त्वा हवामहे ॥
তোমাৰ তুলনা আন কোনো নাই—ন দিৱ্য, ন পাৰ্থিৱ; ন কোনো জন্মিছে, ন জন্মিব। অশ্ব কামনা কৰি, হে মঘৱন ইন্দ্ৰ, বাজিকামনাৰে, গৱ্য কামনা কৰি, আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ।
Mantra 37
त्वामिद्धि हवा॑महे सा॒तौ वाज॑स्य का॒रव॑: । त्वां वृ॒त्रेष्वि॑न्द्र॒ सत्प॑तिं॒ नर॒स्त्वां काष्ठा॒स्वर्व॑तः ॥
বাজৰ জয় লাভৰ বাবে, হে গায়কসকল, নিশ্চয় আমি তোমাকেই আহ্বান কৰোঁ। হে ইন্দ্ৰ, বৃত্ৰ-যুদ্ধসমূহত সৎপতি ৰূপে নৰসকলে তোমাক আহ্বান কৰে; দৌৰকাৰীৰ লক্ষ্যস্থানতও তোমাকেই (আহ্বান কৰে)।
Mantra 38
स त्वं न॑श्चित्र वज्रहस्त धृष्णु॒या म॒ह स्त॑वा॒नो अ॑द्रिवः । गामश्व॑ᳪ र॒थ्य॒मिन्द्र॒ सं कि॑र स॒त्रा वाजं॒ न जि॒ग्युषे॑ ॥
সেয়ে তুমি, হে চিত্ৰ, বজ্ৰহস্ত, ধৃষ্ণু—মহৎ সাহসী শক্তিৰ বাবে স্তৱিত, হে অদ্ৰিৱঃ; আমাৰলৈ গাই, অশ্ব আৰু ৰথ দানৰূপে ছটিয়াই দিয়া, হে ইন্দ্ৰ; সদায় বিজয়ীকলৈ যেন বাজ (পুরস্কাৰ) ছটিয়াই দিয়া।
Mantra 39
कया॑ नश्चि॒त्र आ भु॑वदू॒ती स॒दावृ॑ध॒: सखा॑ । कया॒ शचि॑ष्ठया वृ॒ता ॥
হে বিচিত্ৰ (ইন্দ্ৰ), কোন সহায়ে তোমাৰ, সদা-বৃদ্ধিমান সখাৰ, সহায়তা আমাৰ ওচৰলৈ আহিব? কোন সর্বশক্তিমান শচী-শক্তিৰ দ্বাৰা তুমি বাছনি (আহ্বান) কৰিবলগীয়া?
Mantra 40
कस्त्वा॑ स॒त्यो मदा॑नां॒ मᳪहि॑ष्ठो मत्स॒दन्ध॑सः । दृ॒ढा चि॑दा॒रुजे॒ वसु॑
হে দাতা, সোমৰ ৰসত উল্লসিত আনন্দসমূহৰ মাজত তোমাৰ প্ৰতি সত্য কোন? হে মহাশক্তিমান, সোমৰ অন্নস (ৰস)ত মত্ত, কোনে দৃঢ় বন্ধনো ছিন্ন কৰিব পাৰে?
Mantra 41
अ॒भी षु ण॒: सखी॑नामवि॒ता ज॑रितॄ॒णाम् । श॒तं भ॑वास्यू॒तये॑
আমালৈ ওচৰ চাপি আহা—সখাসকলৰ ৰক্ষক, স্তোতাসকলৰ সহায়ক; সহায়ৰ বাবে তুমি শতগুণ হৈ থাকা।
Mantra 42
य॒ज्ञा-य॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रा-गि॑रा च॒ दक्ष॑से । प्र-प्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न श॑ᳪसिषम्
যজ্ঞে যজ্ঞে, স্তোত্ৰে স্তোত্ৰে, অগ্নিৰ বাবে আৰু পবিত্ৰ দক্ষতাৰ বাবে—আমি ঘোষণা কৰোঁ, পুনঃ পুনঃ ঘোষণা কৰোঁ—অমৃত জাতবেদসক, প্ৰিয়জনক, মিত্ৰৰ দৰে এক বন্ধুৰূপে।
Mantra 43
पा॒हि नो॑ अग्न॒ एक॑या पा॒ह्युत द्वि॒तीय॑या । पा॒हि गी॒र्भिस्ति॒सृभि॑रूर्जां पते पा॒हि च॑त॒सृभि॑र्वसो
হে অগ্নি, একটাৰে আমাক ৰক্ষা কৰা; আৰু দ্বিতীয়টাৰেও ৰক্ষা কৰা। হে ঊৰ্জাৰ পতি, তিনিধৰণৰ স্তোত্ৰেৰে ৰক্ষা কৰা; হে দানশীল বসু, চাৰিধৰণৰেও ৰক্ষা কৰা।
Mantra 44
ऊ॒र्जो नपा॑त॒ᳪ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये । भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म्
ঊৰ্জাৰ নপাত—সেই প্ৰেৰক, আমাৰ প্ৰতি সদ্ভাৱাপন্ন—তাক হব্য দানৰ বাবে আমি উপাসনা কৰোঁ। সি আমাৰ বিজয়-প্ৰাপ্তিত সহায়ক হওক, সি বৃদ্ধি কৰোঁতা হওক; আৰু আমাৰ দেহসমূহৰ ত্ৰাতা হওক।
Mantra 45
सं॒व॒त्स॒रो॒ऽसि परिवत्स॒रो॒ऽसीदावत्स॒रो॒ऽसीद्वत्स॒रो॒ऽसि वत्स॒रो॒ऽसि । उ॒षस॑स्ते कल्पन्तामहोरा॒त्रास्ते॑ कल्पन्तामर्धमा॒सास्ते॑ कल्पन्तां मा॒सास्ते कल्पन्तामृ॒तव॑स्ते कल्पन्ताᳪ संवत्स॒रस्ते॑ कल्पताम् । प्रेत्या॒ एत्यै॒ सं चाञ्च॒ प्र च॑ सारय । सुप॒र्ण॒चिद॑सि॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद् ध्रु॒व: सी॑द
তুমি সংবৎসৰ; তুমি পৰিবৎসৰ; তুমি ইদাৱৎসৰ; তুমি ইদ্বৎসৰ; তুমি বৎসৰ—হাঁ, বৎসৰ। তোমাৰ বাবে উষাসসমূহ সঠিকভাৱে বিন্যস্ত হওক; তোমাৰ বাবে অহোৰাত্ৰসমূহ বিন্যস্ত হওক; তোমাৰ বাবে অৰ্ধমাসসমূহ বিন্যস্ত হওক; তোমাৰ বাবে মাসসমূহ বিন্যস্ত হওক; তোমাৰ বাবে ঋতুসকল বিন্যস্ত হওক; তোমাৰ বাবে সংবৎসৰ বিন্যস্ত হওক। গতি কৰি, আগবাঢ়ি, একেলগে চলা আৰু আগলৈ গতি কৰোৱা। তুমি সুপৰ্ণচিৎ; সেই দেৱতাৰে সৈতে, অঙ্গিৰসৰ দৰে, ধ্ৰুৱ হৈ বহা।
Frequently Asked Questions
It continues the Puruṣamedha-oriented sequence through offering and invitation formulas that interpret the yajña as a cosmic act, where multiple divine functions cooperate to uphold ṛta and complete the rite.
Vāyu embodies the swift, prāṇa-like movement that brings Soma and momentum to the sacrifice; his yoked niyut-teams are invoked to secure arrival, protection, concord, and the rite’s unhindered progress.
Dvāraḥ sanctify and open the yajña-space, Uṣas–Naktā ensure temporal continuity of the adhvara, and Iḍā–Sarasvatī–Bhāratī stabilize inspired speech and correct offering—together enabling the sacrifice to be rightly voiced and accepted.