
Aindra praise: Indra as unstoppable helper, victor, and giver of wealth/protection to the sacrificer
Indra
Vīra–stuti (heroic energizing praise) with a closing tone of intimate reliance and protection
Rṣi not provided in the input. The verses reflect common RV-style Indra and Varuṇa diction; firm attribution requires the underlying Saṃhitā/Anukramaṇī mapping.
এই দশতিত মূল সুৰ হৈছে ঐন্দ্ৰ স্তুতি—ইন্দ্ৰক অজৰ, অতি দ্ৰুত আৰু অদম্য সহায়ক, বিজয়ী আৰু ধন-ৰক্ষাৰ দাতা ৰূপে প্ৰশংসা কৰি যজমানৰ বাবে তৎক্ষণাৎ প্ৰেৰণা, জয়, সমৃদ্ধি আৰু আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়। ইন্দ্ৰ ৰথচালক/প্ৰেৰক হৈ যজ্ঞক আগবঢ়ায় আৰু তাৰ ফল প্ৰদান কৰে; ব্যক্তিগত নিৰ্ভৰতাৰ চিত্ৰত তেওঁ পিতৃ-ভ্ৰাতাতকৈও অধিক নিকট, মাতৃসদৃশ আশ্ৰয়দাতা। লগতে বৰুণক ঋতৰ স্থিতিধাৰক আৰু বহুবিধ বিধান (vivratāni)ৰ ৰক্ষক বুলি স্মৰণ কৰি, স্তোত্ৰৰ ফল (phala) সঠিকভাৱে ফলিবলৈ নৈতিক-জাগতিক ভিত্তি স্থাপন কৰা হয়।
Mantra 1
इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्रियावृधम्
ইথা (ইতঃ) তোমালোকলৈ আহে সহায়—অজৰ, প্ৰহেতা (প্ৰেৰক), অপ্ৰহিত (অপ্ৰতিহত); আশু, জেতা (বিজয়ী), হেতা (চালক), ৰথীত (ৰথাৰূঢ়), অমতূৰ্ত (অদম্য), তুগ্ৰিয়াৱৃধ (তুগ্ৰিয়াৰ বৃদ্ধিকৰ)।
Mantra 2
मो षु त्वा वाघतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् आरात्ताद्वा सधमादं न आ गहीह वा सन्नुप श्रुधि
হে বীৰ! গায়কক আমাৰ পৰা দূৰ নকৰিবা; দূৰত নাথাকিবা। আমাৰ সধমাদ-ভোজলৈ আহা; সঁচাকৈ ইয়ালৈ আহা, আৰু উপস্থিত হৈ ওচৰত শুনা।
Mantra 3
सुनोत सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः
সোম-পাৱনৰ বাবে সোম নিংচি উলিয়াও; বজ্ৰধাৰী ইন্দ্ৰৰ বাবে সোম। সহায়ৰ নিমিত্তে আহাৰ-পক্বান্ন ৰান্ধা; এই কৰ্মসমূহ সম্পাদন কৰা। নিশ্চয়, তৃপ্ত কৰোঁতে তৃপ্তকাৰীৰ ওপৰত আনন্দ দান হয়।
Mantra 4
यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् सहस्रमन्यो तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे
আমি সেই ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ—যি সদায় শত্রুনাশক, সৰ্বদৰ্শী; হে সহস্ৰমন্যু, তুৱিনৃম্ণ, সৎপতি, আমাৰ সমৰত আমাৰ বৃদ্ধি হ’বলৈ তুমি সহায় হওঁ।
Mantra 5
शचीभिर्नः शचीवसू दिवानक्तं दिशस्यतम् मा वां रातिरुप दसत्कदा च नास्मद्रातिः कदा च न
হে শচীসমৃদ্ধ শচীবসু, দিন-ৰাতি আমাৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহী হওঁ; তোমালোকৰ দান কেতিয়াও কমি নাযাওক, আৰু আমাৰ ভাগো কেতিয়াও অপূৰ্ণ নহওক।
Mantra 6
यदा कदा च मीढुषे स्तोता जरेत मर्त्यः आदिद्वन्देत वरुणं विपा गिरा धर्त्तारं विव्रतानाम्
যেতিয়াই হওক, যিকোনো সময়ত, কোনো মৰ্ত্য স্তোতা যদি দানশীল দেবতাক স্তৱ কৰে, তেন্তে জ্ঞানীজন যেন নিজৰ স্তোত্ৰ-গীৰাৰে বহুবিধ বিধানৰ ধাৰক বৰুণক আদৰে বন্দনা কৰে।
Mantra 7
पाहि गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे यः सम्मिश्लो हर्योर्यो हिरण्यय इन्द्रो वज्री हिरण्ययः
হে মদ (উল্লাস), ইন্দ্ৰাৰ্থে সোম-ৰস পান কৰ; হে যজ্ঞোপযুক্ত অতিথি! যি হৰ্য্য অশ্বদ্বয়েৰে সহিত, সেই হিৰণ্যময় ইন্দ্ৰ—বজ্ৰধাৰী—হিৰণ্যময় জ্যোতিৰে দীপ্ত।
Mantra 8
उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः सत्राच्या मघवान्त्सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत्
ইন্দ্ৰে আমাৰ উভয় দিশে শুনক; মঘৱান যেন এই আমাৰ বচনলৈ আৰৱাগ আহে; সোমপানাৰ্থে, ধিয়াৰে, অতি-শৱিষ্ঠ জন যেন আহি উপস্থিত হয়।
Mantra 9
महे च न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे न सहस्राय नायुताये वज्रिवो न शताय शतामघ
হে অদ্ৰিৱঃ (পাষাণ-ধাৰী), আমাৰ মহত্ত্বৰ বাবে আমি তোমাক ভাড়াত নাখোঁজোঁ; হে বজ্ৰিৱঃ, সহস্ৰৰ বাবে নহয়, নায়ুত (দশ-সহস্ৰ)ৰ বাবে নহয়; হে শতামঘ, শতগুণ দানদাতা, আমি তোমাক ভৃত্যৰূপে আহ্বান নকৰোঁ।
Mantra 10
वस्यां इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे
হে ইন্দ্ৰ, মোৰ পিতাৰোতকৈ, আৰু মোৰ ধন ভাগ ল’ব খোজা ভ্ৰাতাৰোতকৈও তুমি মোৰ বাবে অধিক উত্তম দাতা; হে বসো (ঐশ্বৰ্যৱান), তুমি মাতৃয়ে যেন ঢাকি ৰাখে তেনেকৈ মোক আৱৰি ৰাখা—ধনত্ব আৰু ৰাধস (বৈভৱ-দান) লাভৰ বাবে।
It praises Indra as the swift, unaging, unconquered power who drives the sacrifice forward and gives victory, protection, and wealth to the worshipper.
Varuṇa appears as the sustainer of many ordinances (vivratāni), reminding that effective praise and reward rest on ṛta—cosmic and ritual order—alongside Indra’s might.
They are sung as a stotra to invigorate the Indra-invocation in the soma context, using melodic expansion (often via stobhas) to highlight epithets and petitions for aid and prosperity.