Sukta 44

Mantra 1

समिधाग्निं दुवस्यत घृतैर्बोधयतातिथिम् । आस्मिन्हव्या जुहोतन ॥

সমিধাৰে অগ্নিক সেৱা-সন্তোষ দিয়া পালন কৰা; ঘৃতৰে অতিথি (অতিথিম্)ক জাগ্ৰত কৰা। এই আসনত আমাৰ হব্যসমূহ জুহোতা।

Mantra 2

अग्ने स्तोमं जुषस्व मे वर्धस्वानेन मन्मना । प्रति सूक्तानि हर्य नः ॥

হে অগ্নি, মোৰ স্তোম গ্ৰহণ কৰি ৰসাস্বাদন কৰা; মোৰ এই গঢ়া মননে বৃদ্ধি পোৱা। আমাৰ সু-উক্ত সূক্তসমূহৰ প্ৰতি মুখ ঘুৰাই আনন্দ কৰা।

Mantra 3

अग्निं दूतं पुरो दधे हव्यवाहमुप ब्रुवे । देवाँ आ सादयादिह ॥

অগ্নিক দূত ৰূপে আগত ৰাখোঁ, হব্যবাহকক সন্মুখত স্থাপন কৰোঁ; তেওঁৰ ওচৰতেই মই নিবেদন কৰোঁ। তেওঁ যেন এই ঠাইত দেৱসকলক আহি বহুৱাই দিয়ে।

Mantra 4

उत्ते बृहन्तो अर्चयः समिधानस्य दीदिवः । अग्ने शुक्रास ईरते ॥

হে অগ্নি, তুমি জ্বলি উঠিলে আৰু দীপ্ত হ’লে, তোমাৰ বৃহৎ শিখা-ৰশ্মিসমূহ ওপৰলৈ উঠি যায়; তোমাৰ উজ্জ্বল শক্তিসমূহ জাগি উঠে, গতি লৈ কাৰ্যত প্ৰবৃত্ত হয়।

Mantra 5

उप त्वा जुह्वो मम घृताचीर्यन्तु हर्यत । अग्ने हव्या जुषस्व नः ॥

তোমাৰ ওচৰলৈ মোৰ জুহূ-চামুচসমূহ ঘৃতধাৰাৰে প্ৰবাহিত হৈ আনন্দেৰে আগবাঢ়ক; হে অগ্নি, আমাৰ হব্যসমূহ গ্ৰহণ কৰা, তাত তৃপ্ত হওঁক।

Mantra 6

मन्द्रं होतारमृत्विजं चित्रभानुं विभावसुम् । अग्निमीळे स उ श्रवत् ॥

মই অগ্নিক ইড়ো—আনন্দদায়ক হোতা, ঋতুবিদ ঋত্বিজ, বিচিত্ৰ-ৰশ্মিধাৰী, বিস্তৃত-দীপ্তিমান। সেয়েই নিশ্চয় আমাৰ আহ্বান শুনক আৰু সঁহাৰি দিয়ক।

Mantra 7

प्रत्नं होतारमीड्यं जुष्टमग्निं कविक्रतुम् । अध्वराणामभिश्रियम् ॥

অগ্নি—প্ৰাচীন হোতা, ইড়্য (স্তুতিযোগ্য), জুষ্ট (প্ৰিয়-সম্মত), কবিক্ৰতু (ঋষি-ইচ্ছাশক্তিসম্পন্ন)। সেয়াই অধ্বৰসমূহৰ ওপৰত প্ৰকাশমান শ্ৰী—যজ্ঞৰ অভিশ্ৰি।

Mantra 8

जुषाणो अङ्गिरस्तमेमा हव्यान्यानुषक् । अग्ने यज्ञं नय ऋतुथा ॥

হে অগ্নে, অঙ্গিরস-সদৃশতম, জুষাণ (সম্মত) হৈ এই হব্যসমূহ অনুষক্—যথাক্ৰমে গ্ৰহণ কৰা। ঋতুথা—ঋত অনুসাৰে—যজ্ঞক নয়া।

Mantra 9

समिधान उ सन्त्य शुक्रशोच इहा वह । चिकित्वान्दैव्यं जनम् ॥

হে অগ্নি, তুমি যেতিয়া সমিধাৰে প্ৰজ্বলিত হওঁ, হে সদা-উপস্থিত উজ্জ্বল-শিখাৱান, ইয়ালৈ দেৱজনক (দেৱতাসকলক) বহি আন। হে বিচক্ষণ, দেৱ্য জনক চিন্তা-জানি, এই দেহধাৰী স্থানলৈ আগবঢ়াই আন।

Mantra 10

विप्रं होतारमद्रुहं धूमकेतुं विभावसुम् । यज्ञानां केतुमीमहे ॥

আমি অগ্নিকেই বিচাৰোঁ—প্ৰেৰিত বিপ্ৰ, আহ্বানকাৰী হোতা, অদ্ৰুহ (অপ্ৰতারণ), ধূমকেতু (ধোঁৱা-ধ্বজা), বিভাৱসু (বহুল দীপ্তিমান); যজ্ঞসমূহৰ কেতু—চিহ্ন আৰু পথপ্ৰদৰ্শক দীপ।

Mantra 11

अग्ने नि पाहि नस्त्वं प्रति ष्म देव रीषतः । भिन्धि द्वेषः सहस्कृत ॥

হে অগ্নি, তুমিই আমাক তলৰ পৰা আৰু চাৰিওফালে ৰক্ষা কৰা; হে দেৱ, আঘাতকাৰীৰ সন্মুখত স্থিৰ হৈ থিয় দিয়া। হে সহস্কৃত, বলৰে গঢ়া দ্বেষ ভাঙি দিয়া—শত্ৰুতাৰ ইচ্ছা চূৰ্ণ কৰা।

Mantra 12

अग्निः प्रत्नेन मन्मना शुम्भानस्तन्वं स्वाम् । कविर्विप्रेण वावृधे ॥

অগ্নি, প্ৰাচীন প্ৰেৰিত মনোভাৱে, নিজৰ দেহক শোভিত কৰি, কবি-দ্ৰষ্টা ৰূপে বৃদ্ধি পায়; ঋষিৰ দীপ্ত বুদ্ধিৰ দ্বাৰাই তেওঁ অধিক বিকশিত হয়।

Mantra 13

ऊर्जो नपातमा हुवेऽग्निं पावकशोचिषम् । अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे ॥

ঊৰ্জাৰ পুত্ৰক—পাৱক-শোচিষ অগ্নিক—মই আহ্বান কৰোঁ, এই যজ্ঞত, এই সু-ধ্বৰ অৰ্পণ-যাত্ৰাত।

Mantra 14

स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोचिषा । देवैरा सत्सि बर्हिषि ॥

হে অগ্নি, তুমি আমাৰ বাবে মহা-মৈত্ৰী হওক; তোমাৰ শুক্ৰ শোচিষে দেৱসকলৰ সৈতে বৰ্হিষত আসন গ্ৰহণ কৰা।

Mantra 15

यो अग्निं तन्वो दमे देवं मर्तः सपर्यति । तस्मा इद्दीदयद्वसु ॥

যি মৰ্ত্যই নিজৰ দেহ-গৃহৰ ভিতৰত দেৱ অগ্নিক সেৱা-উপাসনা কৰে, তেনেকুৱা জনৰ ওপৰত অগ্নিয়ে নিশ্চয়েই সত্য ধন-সম্পদ উজ্জ্বল কৰি তোলে।

Mantra 16

अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम् । अपां रेतांसि जिन्वति ॥

অগ্নি স্বৰ্গৰ মূৰ্ধা; পৃথিৱীৰ শিখৰ-শিৰ আৰু অধিপতি এইজন। তেওঁ জলসমূহৰ বীজ-সাৰ (ৰেতাঁসি) জাগ্ৰত কৰি তোলে।

Mantra 17

उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते । तव ज्योतींष्यर्चयः ॥

উৰ্ধ্বলৈ, হে অগ্নি, তোমাৰ শুচি, উজ্জ্বল শিখাসমূহ উঠি দীপ্তিময় হৈ গতি কৰে; তোমাৰ জ্যোতিসমূহ—অৰ্চনীয় ৰশ্মিসমূহ—জাগি উঠে।

Mantra 18

ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वर्पतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि ॥

হে অগ্নি, তুমি বাছনি-যোগ্য বৰসমূহৰ অধিপতি; কিয়নো তুমি দাতা, দীপ্তিময় লোকৰ স্বৰ্পতি। তোমাৰ শৰণ-শান্তিত মই স্তোতা হওঁ।

Mantra 19

त्वामग्ने मनीषिणस्त्वां हिन्वन्ति चित्तिभिः । त्वां वर्धन्तु नो गिरः ॥

হে অগ্নি, মনীষী দ্ৰষ্টাসকলে তোমাক চিত্তি-জাগৰণেৰে প্ৰেৰণা দিয়ে; আমাৰ গিৰঃ—আমাৰ বাক্যসমূহেও—তোমাক বৃদ্ধি কৰক।

Mantra 20

अदब्धस्य स्वधावतो दूतस्य रेभतः सदा । अग्नेः सख्यं वृणीमहे ॥

অদব্ধ, স্বধাৱান, সদা ৰেভত দূত—সেই অগ্নিৰ সখ্য আমি সদায় বাছি লওঁ।

Mantra 21

अग्निः शुचिव्रततमः शुचिर्विप्रः शुचिः कविः । शुची रोचत आहुतः ॥

অগ্নি—শুচিব্ৰততম, শুচি; শুচি বিপ্ৰ, শুচি কবি। আহুত হ’লে, শুচি জ্যোতিৰে তেওঁ দীপ্তি লাভ কৰে।

Mantra 22

उत त्वा धीतयो मम गिरो वर्धन्तु विश्वहा । अग्ने सख्यस्य बोधि नः ॥

আৰু মোৰ ধীতিসকল আৰু মোৰ গীতবাণী তোমাক সদায় বৃদ্ধি কৰক। হে অগ্নে, আমাৰ সখ্যৰ প্ৰতি জাগ্ৰত হওঁ—ই চিনাকি কৰি আমাৰ ভিতৰত পূৰ্ণ কৰাঁ।

Mantra 23

यदग्ने स्यामहं त्वं त्वं वा घा स्या अहम् । स्युष्टे सत्या इहाशिषः ॥

যদি, হে অগ্নে, মই তোমাৰ দৰে হ’ব পাৰোঁ—অথবা তুমি মোৰ দৰে হ’ব পাৰা—তেন্তে তোমাৰ সত্য আশীষসমূহ ইয়াতেই আমাৰ বাবে সিদ্ধ হ’ব।

Mantra 24

वसुर्वसुपतिर्हि कमस्यग्ने विभावसुः । स्याम ते सुमतावपि ॥

হে অগ্নি, বিস্তৃত দীপ্তিসম্পন্ন বিভাৱসু! তুমি নিশ্চয়েই ধন-সম্পদ স্বৰূপ, আৰু প্ৰাচুৰ্যৰ অধিপতি। তোমাৰ সুমতি—সৎ আৰু কৃপাময় বোধ—ৰ ভিতৰতেই আমি অৱস্থিত হওঁ।

Mantra 25

अग्ने धृतव्रताय ते समुद्रायेव सिन्धवः । गिरो वाश्रास ईरते ॥

হে অগ্নি, ধৃতব্ৰত—দৃঢ় বিধানধাৰী! সাগৰলৈ ধাৱমান নদীৰ দৰে, আমাৰ কণ্ঠৰ গিৰা—উচ্চ আহ্বানধ্বনি—তোমালৈ উথলি উঠে আগবাঢ়ে।

Mantra 26

युवानं विश्पतिं कविं विश्वादं पुरुवेपसम् । अग्निं शुम्भामि मन्मभिः ॥

যুৱান অগ্নি—জনসমূহৰ অধিপতি, কবি, বিশ্বাদ—সৰ্বভক্ষী, বহুবিধ কম্পন-চাঞ্চল্যসম্পন্ন—তেওঁক মই মোৰ মন-ভাবনাৰে শোভিত কৰি গঢ়ি তোলোঁ।

Mantra 27

यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे । स्तोमैरिषेमाग्नये ॥

যজ্ঞৰ পথত আমি স্তোত্ৰেৰে অগ্নিৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ো—তীক্ষ্ণ-দংশনশক্তিসম্পন্ন, দৃঢ় আৰু বলৱান অগ্নিৰ প্ৰতি—যাতে আমাৰ ইচ্ছা-আকাঙ্ক্ষা সিদ্ধ হয়।

Mantra 28

अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य । तस्मै पावक मृळय ॥

হে অগ্নি, এই গায়কো তোমাৰেই হ’বক—সত্য-নিষ্ঠাৰে; সেয়ে, হে পাৱক, কৃপা কৰা, তাক আৰোগ্য দিয়া।

Mantra 29

धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा । अग्ने दीदयसि द्यवि ॥

কাৰণ তুমি ধীৰ—গৃহত আসীন, ঋষি-বিপ্ৰৰ দৰে সদা জাগ্ৰত প্ৰহৰী; হে অগ্নি, তুমি মনৰ দ্যৌত দীপ্তি ছটিয়াই জ্বলি উঠা।

Mantra 30

पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे । प्र ण आयुर्वसो तिर ॥

হে অগ্নি, অকল্যাণে আমাক আগতেই—শত্ৰুবল আগতেই—হে কবি, আমাৰ আয়ু আৰু বসু (সমৃদ্ধি) সিহঁতৰ ওপাৰে আগবঢ়াই লৈ যা।