Sukta 21

Mantra 1

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा नः स्तोममन्धसो मदेषु ॥

দেৱীয় সোম-নিষ্পেষণ প্ৰকাশিত হ’ল—আলোক-জয়ী অন্ধঃ; এই সোমতেই ইন্দ্ৰ জন্মতেই যেন উচ্চাৰণ কৰিলে। হে হৰ্যশ্ব (তাম্ৰবৰ্ণ অশ্বযুক্ত) ইন্দ্ৰ, যজ্ঞেৰে আমি তোমাক জাগ্ৰত কৰোঁ; সোম-মদৰ উল্লাসত আমাৰ স্তোত্ৰৰ প্ৰতি জাগ্ৰত হওঁ।

Mantra 2

प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः ॥

তেওঁলোকে যজ্ঞলৈ আগবাঢ়ে; বৰ্হি (পবিত্ৰ আসন) বিস্তাৰ কৰে। বিদথ (সভা)-ত দৃঢ়-বাণী আহ্বানেৰে সোম-আনন্দ প্ৰস্তুত হয়। গৃহবাঁধা (ধৰণ)ৰ পৰা যশস্যা প্ৰকাশলৈ নামি আহে; দূৰ-প্ৰসাৰিত আহ্বান সেই বৃষ-শক্তিৰ প্ৰতি, যি নৰ-মধ্যত বিচৰণ কৰে।

Mantra 3

त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি জল-মুক্তিদাতা—কৰ্মত তৎপৰ; প্ৰাচীন স্ৰোতসমূহ সৰ্পে (অহি) ঘেৰি ধৰি ৰাখিছিল। তোমাৰ দ্বাৰাই সিহঁতে ঘূৰি ৰথৰ দৰে বেগেৰে গড়াগড়ি ওলাই আহিল; সকলো কৃত্ৰিম বাধা ভয়ে কঁপে।

Mantra 4

भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान ॥

ভয়ংকৰ ইন্দ্ৰে অস্ত্ৰসমূহেৰে তেওঁলোকক ছিন্নভিন্ন কৰিলে—তেওঁলোকৰ সকলো বীৰোচিত কৰ্ম জানি। উল্লাসিত ইন্দ্ৰে তেওঁলোকৰ দুৰ্গসমূহ ভাঙি পেলালে; বজ্ৰধাৰী জনে নিজৰ মহিমাৰে তেওঁলোকক আঘাত কৰি নিপাত কৰিলে।

Mantra 5

न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुॠतं नः ॥

হে ইন্দ্ৰ, কোনো ঘূৰণীয়া দস্যুৱে যেন আমাক দমন নকৰে; হে অতি শক্তিমান, যজ্ঞ-জ্ঞানৰ নামেৰে শূন্য স্তুতিও যেন আমাক নাভুলাওক। বক্রস্বভাৱী সত্তাৰ আক্রমণ আৰ্যজন ভাঙি দিওক; মিছা-দেৱপূজকসকলে আমাৰ ঋতক যেন ঢাকি নধৰে।

Mantra 6

अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ ক্রতু-বলে তুমি বিস্তৃত হ’লা; তেতিয়া তোমাৰ মহিমা জগতসমূহত প্ৰসাৰিত হ’ল। কিয়নো নিজৰেই শক্তিৰে তুমি বৃত্ৰক বধ কৰিলা; তোমাৰ যুদ্ধে কোনো শত্রুৱে সীমা বিচাৰি পোৱা নাই।

Mantra 7

देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ ॥

হে ইন্দ্ৰ! তোমাৰ অসুৰ্য (প্ৰভুত্বময়) বীৰ্যৰ বাবে পূৰ্বৰ দেৱতাসকলেও তোমাৰ ক্ষত্ৰ-শক্তিৰ অনুগত হৈ সহাসসমূহ (বলসমূহ) মাপি-বণ্টাইছিল। ইন্দ্ৰে দুঃসহ (অজেয়) দানসমূহ দান কৰে; বল-সমৃদ্ধিৰ জয়যাত্ৰাত তেওঁলোকে ইন্দ্ৰক পুনঃপুনঃ আহ্বান কৰে।

Mantra 8

कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता ॥

কীৰ্তনকাৰেও নিশ্চয় সহায়ৰ বাবে তোমাক আহ্বান কৰে, হে ইন্দ্ৰ—ঈশান, বহুল সৌভাগ্যৰ অধিপতি। হে শত-মূতে (শত-সহায়ক)! তুমি আমাৰ সহায় হৈছা; তোমাৰ আশ্ৰয়ত আগবঢ়া জনৰ বাবে তুমি ৰক্ষাকবচ সদৃশ প্ৰহৰী।

Mantra 9

सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि ॥

হে ইন্দ্ৰ! আমি সদায় তোমাৰ সখা হওঁ, নমস্কাৰ-বৃদ্ধি (নমো-বৃধা) হৈ তোমাৰ মহিমাৰে তৰুত্র (অতিক্ৰমকাৰী) হওঁ। সংঘৰ্ষৰ সমীপত তোমাৰ সহায়ে, ভয়ৰ আঘাত জয় কৰি, সংগ্রামী আৰ্যৰ বলসমূহ বিজয়ী হওক।

Mantra 10

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ দিশে ধাৱমান প্ৰেৰণা-শক্তি (ইষা) আমাৰ বাবে স্থাপন কৰা; আৰু তোমাৰ নিজ সত্তাৰে সেইসকল মঘৱানক সহায় কৰা যিসকলে দানশীল শক্তিসমূহ জাগ্ৰত কৰে। তোমাৰ স্তোত্ৰকাৰৰ বাবে ধন্যময় আৰু স্থায়ী সামৰ্থ্য হওক; আৰু তোমালোক সদায় স্বস্তিভিৰে (কল্যাণ-সমন্বয়ে) আমাক ৰক্ষা কৰা।