Sukta 31

Mantra 1

अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः । वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः ॥

হে ৰয়িপতি ইন্দ্ৰ, তুমি ঐশ্বৰ্যসমূহৰ একমাত্ৰ অধিপতি হৈ উঠিলা; তোমাৰ হাতত তুমি জনসমূহক ধৰি ৰাখিছা। গৃহত, জলত, সন্তানত আৰু সূৰ্যত—মানৱ সমাজসমূহে তোমাৰ বহুবিধ বাণী উচ্চাৰণ কৰিছে।

Mantra 2

त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि । द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ ভয়ত পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু—অচল বুলিও—নিজ নিজ স্থানত কঁপি সৰি যায়। দ্যাৱা-ক্ষামা (আকাশ-পৃথিৱী), পৰ্বত, বনসমূহ—সকলো দৃঢ় বস্তু তোমাৰ আগমনতে কঁপে।

Mantra 3

त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ । दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি কুৎসৰ সৈতে শুষ্ণৰ বিৰুদ্ধে—শুষ্ককাৰী শুষ্ণৰ বিৰুদ্ধে—গৱিষ্টি (গো-অন্বেষণ, জ্যোতি-অন্বেষণ)ত কুয়ৱৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিলা। তাৰ পাছত সূৰ্যৰ দশগুণ প্ৰপিত্বে (নিৰ্ণায়ক পৰিবর্তন-ক্ষণ) তুমি চক্র (ঋত-গতিৰ চকা) পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিলা, আৰু ৰপাংসি—প্ৰতারণা/মায়া—নিষ্ফল কৰি দিলা।

Mantra 4

त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः । अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि ॥

তুমি শম্বৰৰ শত শত দুৰ্গ—দস্যুৰ অপ্ৰতীন (অজেয় যেন) বাধা—ভাঙি পেলালা। তাত, হে শচীবান, তোমাৰ শচী (কাৰ্যকৰী শক্তি) দ্বাৰা তুমি সোম পিষি নিবেদন কৰা দিবোদাসৰ বাবে, আৰু স্তৱ গোৱা ভৰদ্বাজৰ বাবে, বসূনি—অন্তৰ্নিহিত ধন-সম্পদ, পূৰ্ণতাৰ শক্তি—শিক্ষাই স্থাপন কৰিলা।

Mantra 5

स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् । याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः ॥

হে সত্যসত্বন, মহৎ ৰণৰ বাবে তোমাৰ ভয়ংকৰ, তুৱিনৃম্ণ (প্ৰচুৰ নৰ-শক্তি)যুক্ত ৰথত আৰোহণ কৰা। প্ৰপথিন (বিস্তৃত পথসমূহ)ত তোমাৰ অৱসা (সহায়) লৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা, ইয়ালৈ ঘূৰি আহা; আৰু শুনা—চৰ্ষণিসকলৰ (জনসমূহৰ) বাবে তোমাৰ শ্ৰৱণ-শক্তি কাৰ্যকৰী কৰা, যাতে আমাৰ আহ্বান বিজয়ী শ্ৰৱণত পৰিণত হয়।