Sukta 26

Mantra 1

श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः । सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः ॥

শুনা, হে ইন্দ্ৰ; আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ—মহৎ বীৰ্য-বলৰ সম্পদ জয়ত বৃদ্ধি পাই থকা। যেতিয়া জনসমূহ বীৰ-বিজয় লাভৰ বাবে একত্ৰ হয়, তেতিয়া নিৰ্ণায়ক দিনত আমাৰ বাবে তোমাৰ উগ্ৰ ৰক্ষা দান কৰা।

Mantra 2

त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन् ॥

হে বাজিক (বাজজয়ী) ইন্দ্ৰ! বল-অন্বেষী তোমাক আহ্বান কৰে—মহৎ আৰু সুদৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত বাজ (সমৃদ্ধি/বীৰ্য)-লাভৰ জয়ত। বৃত্ৰসমূহৰ সৈতে যুদ্ধত, হে ইন্দ্ৰ, তেওঁ তোমাক সত্যপতি, পাৰ-কৰোৱা ত্ৰাতাৰূপে দেখে; গোষু (গো-সমূহ/ৰশ্মি)ৰ বাবে যুদ্ধ কৰা মুষ্টিহা—মুঠিৰ আঘাতত সংহাৰক—ৰূপে তোমাক চায়।

Mantra 3

त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् । त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

তুমি কবিক উদ্দীপিত কৰা—অৰ্ক (স্তোত্র)-জয়ৰ সাতৌত; তুমি দাশুষে কুত্সাৰ বাবে শুষ্ণক আঘাত কৰিলা। তুমি অমর্মণঃ (অদম্য/অবিনত) জনৰ মূৰ কাটি পেলাইছিলা—অতিথিগ্বাৰ বাবে ঘোষণাযোগ্য (শংস্যম্) কৰ্ম সম্পাদন কৰিবৰ নিমিত্তে।

Mantra 4

त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः ॥

তুমি ৰথখন আগবঢ়াই আনা; যুদ্ধত ৰত ঋষ্ব (উচ্চ) যোদ্ধাক—দশদ্যুম্ (দশগুণ দীপ্তি) বৃষভক—তুমি সহায় কৰ। তুমি তুগ্ৰক বেতসৱৰ সৈতে একেলগে আঘাত কৰি নিপাত কৰিলা; হে ইন্দ্ৰ, তূতোৰ বংশত তোমাৰ স্তোত্ৰ গোৱা তুজিক তুমি সহায় কৰ।

Mantra 5

त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि । अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি উত্থিত বল-প্ৰতাপে সেই উক্তক কাৰ্যকৰী কৰাঁ; হে শূৰ, তুমি শত-সহস্ৰ শক্তি প্ৰকাশ কৰাঁ। তুমি পৰ্বতৰ পৰা দাস শম্বৰক নিপাত কৰিলা; আৰু বিচিত্ৰ সহায়-ৰক্ষাৰে তুমি দিবোদাসক দৃঢ়ভাৱে ৰক্ষা কৰিলা।

Mantra 6

त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् । त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन् ॥

হে ইন্দ্ৰ, শ্ৰদ্ধাৰ কৰ্মে আনন্দিত হৈ সোমৰসেৰে তুমি দভীতিৰ বাবে চুমুৰিক ডুবাই দিলে। তুমি পিঠীনসৰ বাবে ৰজিক বধ কৰিলা, তাক মান-সম্মান দান কৰি; আৰু নিজৰ শক্তিৰে একেলগে ষাঠি সহস্ৰক নিপাত কৰিলা।

Mantra 7

अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः । त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ ॥

হে ইন্দ্ৰ, সূৰিভিসকলৰ সৈতে মইও তোমাৰ অধিকতর অনুগ্ৰহ আৰু বল লাভ কৰোঁ। হে অতি-শৱিষ্ঠ, ত্ৰিবৰূথ ৰক্ষাৰে সুৰক্ষিত হৈ নহুষ-বংশৰ একত্ৰ বীৰসকলে তোমাৰ স্তৱ কৰে—সেই স্তৱ তোমাৰ দ্বাৰাই।

Mantra 8

वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः । प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, এই দ্যুম্ন-আহ্বানত (উজ্জ্বল মহিমাৰ আহ্বানত) আমি তোমাৰ সখা-সঙ্গী হওঁ; তোমাৰ মহত্ত্বত আমি তোমাৰ অতি প্ৰিয়তম হওঁ। সত্য ক্ষত্ৰ-শ্ৰীৰে সমৃদ্ধ প্ৰাতৰ্দনি যেন বাধক-বৃত্ৰসকলক ঘন আঘাতত দমন কৰাত শ্ৰেষ্ঠ হয়, ধন-সম্পদ (আধ্যাত্মিক ঐশ্বৰ্য) লাভৰ বাবে।