Sukta 25

Mantra 1

या त ऊतिरवमा या परमा या मध्यमेन्द्र शुष्मिन्नस्ति । ताभिरू षु वृत्रहत्येऽवीर्न एभिश्च वाजैर्महान्न उग्र ॥

হে শুষ্মিন্ ইন্দ্ৰ, তোমাৰ যি সহায়—অধম, পৰম বা মধ্যম—আছে, সেই সহায়সমূহেৰে তুমি আমাক বৃত্র-হত্যাৰ (অৱৰোধকৰ বধৰ) মাজেৰে পাৰ কৰাই দিয়া; আৰু এই বাজসমূহেৰে (বলৰ পূৰ্ণতাৰে) হে উগ্ৰ, আমাক মহান কৰা।

Mantra 2

आभिः स्पृधो मिथतीररिषण्यन्नमित्रस्य व्यथया मन्युमिन्द्र । आभिर्विश्वा अभियुजो विषूचीरार्याय विशोऽव तारीर्दासीः ॥

এই শক্তিসমূহে সংঘৰ্ষময় বৈৰিতা দূৰ কৰ, হে অজেয় ইন্দ্ৰ; শত্রুৰ ক্ৰোধ চূর্ণ-বিচূর্ণ কৰ। এই শক্তিসমূহে চাৰিওফালৰ পৰা ধাৱমান সকলো বৈৰী আক্রমণ জয় কৰ; আৰ্যৰ হিতত দাস-শক্তিসমূহক অধঃপতিত কৰ।

Mantra 3

इन्द्र जामय उत येऽजामयोऽर्वाचीनासो वनुषो युयुज्रे । त्वमेषां विथुरा शवांसि जहि वृष्ण्यानि कृणुही पराचः ॥

হে ইন্দ্ৰ, আত্মীয় হওক বা অনাত্মীয়—যিসকলে আমাৰ বিপক্ষে জোঁত খাই ওচৰৰ পৰা চাপ দি আহে, তেঁওলোকৰ বিঘ্নকাৰী শক্তিসমূহক তুমি বধ কৰ; তেঁওলোকৰ হিংস্ৰ বলসমূহক পৰামুখ কৰ।

Mantra 4

शूरो वा शूरं वनते शरीरैस्तनूरुचा तरुषि यत्कृण्वैते । तोके वा गोषु तनये यदप्सु वि क्रन्दसी उर्वरासु ब्रवैते ॥

বীৰে বীৰক দেহগত শক্তিসমূহে জয় কৰে—যেতিয়া তুমি নিজৰ তনুৰ জ্যোতিৰে বিজয়কৰ কৰ্ম সম্পন্ন কৰ। শিশুতে হওক, গোষু (গো-সমূহত) হওক, সন্তানত হওক, বা জলত—তোমাৰ ধ্বনি ফুটি উঠে; বিস্তৃত ক্ষেত্ৰসমূহত তুমি তোমাৰ ঘোষণা উচ্চাৰণ কৰ।

Mantra 5

नहि त्वा शूरो न तुरो न धृष्णुर्न त्वा योधो मन्यमानो युयोध । इन्द्र नकिष्ट्वा प्रत्यस्त्येषां विश्वा जातान्यभ्यसि तानि ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাক কোনো শূৰ বীৰে, কোনো তুৰ (দ্ৰুতগামী) জনে, কোনো ধৃষ্ট যোদ্ধাই—নিজকে যোদ্ধা বুলি মানি অহংকাৰ কৰা কোনো জনেও—কেতিয়াও পৰাভূত কৰিব নোৱাৰে। ইন্দ্ৰ, তেওঁলোকৰ মাজত কোনো জনেই তোমাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী নহয়; জন্ম লোৱা সকলো সত্তাক তুমি অতিক্ৰম কৰি ওপৰত অৱস্থিত।

Mantra 6

स पत्यत उभयोर्नृम्णमयोर्यदी वेधसः समिथे हवन्ते । वृत्रे वा महो नृवति क्षये वा व्यचस्वन्ता यदि वितन्तसैते ॥

যুদ্ধক্ষেত্ৰত বেদস্‌ (জ্ঞানী আহ্বানকাৰী) সকলে যেতিয়া তেওঁক আহ্বান কৰে, তেতিয়া তেওঁ উভয় পক্ষৰ নৃম্ণ—মানৱ-শক্তিৰ—স্বামী হয়। বৃত্ৰৰ বিৰুদ্ধে হওক বা নৃবতী গৃহৰ মহৎ বৃদ্ধি-সমৃদ্ধিৰ বাবে হওক—যেতিয়া বিস্তাৰশীল সকলে নিজকে বিস্তৃত কৰে, তেতিয়া তেওঁ বিজয়ী হয়।

Mantra 7

अध स्मा ते चर्षणयो यदेजानिन्द्र त्रातोत भवा वरूता । अस्माकासो ये नृतमासो अर्य इन्द्र सूरयो दधिरे पुरो नः ॥

তেতিয়া, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ চর্ষণয়ঃ (জনসমূহ) যেতিয়া গতি-চলনত থাকে, তুমি আমাৰ ত্ৰাতা হওক আৰু আমাৰ চাৰিওফালে ৰক্ষাকৱচ-সদৃশ বৰূতা হওক। কিয়নো আমাৰ যিসকল—সৰ্বাধিক নৃতম, আৰ্য, হে ইন্দ্ৰ—সেই সূৰ (দৰ্শী-বীৰ) সকলে তোমাক আমাৰ আগত স্থাপন কৰিছে, যেন তুমি আমাৰ দুৰ্গ।

Mantra 8

अनु ते दायि मह इन्द्रियाय सत्रा ते विश्वमनु वृत्रहत्ये । अनु क्षत्रमनु सहो यजत्रेन्द्र देवेभिरनु ते नृषह्ये ॥

তোমাৰ দানৰ পিছে পিছে মহৎ ইন্দ্ৰীয় শক্তি আগবাঢ়ে; তোমাৰ অবিচ্ছিন্ন কৰ্মত বৃত্ৰ-বধত সকলো বস্তু তোমাক অনুসৰণ কৰে। তোমাৰ পিছে পিছে সত্য ক্ষত্ৰত্ব (ৰাজত্ব) আহে, তোমাৰ পিছে পিছে বল—হে যজ্ঞাৰ্হ ইন্দ্ৰ; দেৱসকলৰ সৈতে তোমাৰ নৃ-সহ্য, নৰ-বিজয়ী আধিপত্যত সকলোৱে তোমাক অনুসৰণ কৰে।

Mantra 9

एवा नः स्पृधः समजा समत्स्विन्द्र रारन्धि मिथतीरदेवीः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो भरद्वाजा उत त इन्द्र नूनम् ॥

এইদৰে, হে ইন্দ্ৰ, সমৰত আমাৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী শক্তিসকলক একেলগ কৰি দমন কৰা—যি মিথ্যাবাদী, অদেৱীয়, বিভ্ৰান্তিকাৰী। তোমাৰ আশ্ৰয়ত গীত গাই আমি ভাৰদ্বাজসকলে উষাৰ বিস্তাৰ (প্ৰভাতৰ প্ৰসাৰ) জানিব পাৰোঁ—হে ইন্দ্ৰ, এতিয়াই।