Sukta 43

Mantra 1

आ धेनवः पयसा तूर्ण्यर्था अमर्धन्तीरुप नो यन्तु मध्वा । महो राये बृहतीः सप्त विप्रो मयोभुवो जरिता जोहवीति ॥

দুগ্ধ-সমৃদ্ধি দিয়া ধেনুসকল তুৰন্ত আমাৰ ওচৰলৈ আহক—অবাধ, মধুময় মাধুৰ্যসহ। মহৎ ৰায়ি (বৃহৎ সমৃদ্ধি)ৰ বাবে জৰিতা-বিপ্ৰে সাতটি বিশাল, ময়োভূ (আনন্দদায়ক) শক্তিক উচ্চস্বৰে আহ্বান কৰে।

Mantra 2

आ सुष्टुती नमसा वर्तयध्यै द्यावा वाजाय पृथिवी अमृध्रे । पिता माता मधुवचाः सुहस्ता भरेभरे नो यशसावविष्टाम् ॥

হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, বজ্ৰ-সমৃদ্ধিৰ বাবে নমস্কাৰে সু-স্তুতি প্ৰবাহিত হওক। পিতা-মাতা, মধুবচন, সুহস্ত—জীৱনৰ প্ৰতিটো ভাৰ-বহনতে যশসহ আমাৰ ৰক্ষা কৰক।

Mantra 3

अध्वर्यवश्चकृवांसो मधूनि प्र वायवे भरत चारु शुक्रम् । होतेव नः प्रथमः पाह्यस्य देव मध्वो ररिमा ते मदाय ॥

হে অধ্বৰ্যুগণ, মধুময় হৱি প্রস্তুত কৰি, বায়ুক সন্মুখলৈ আনক—সুন্দৰ, দীপ্ত পানীয়। হে দেৱ, আমাৰ বাবে প্ৰথম হোতা যেন এইক ৰক্ষা কৰা; তোমাৰ আনন্দৰ বাবে আমি তোমাক এই মধু অৰ্পণ কৰিলোঁ।

Mantra 4

दश क्षिपो युञ्जते बाहू अद्रिं सोमस्य या शमितारा सुहस्ता । मध्वो रसं सुगभस्तिर्गिरिष्ठां चनिश्चदद्दुदुहे शुक्रमंशुः ॥

দশটা ক্ষিপ্ৰ জনাই সোমৰ অধ্ৰি-পেষণশিলাত বাহু জুৰে—সেই দক্ষ, সুহস্ত শমিতাৰাসকল। মধুময় ৰসৰ পৰা, সুগভস্ত অংশুৱে গিৰিস্থ উৎসৰ পৰা দীপ্ত ধাৰা দোহে—বৈ গৈ, নিজ পথত স্থিৰ হয়।

Mantra 5

असावि ते जुजुषाणाय सोमः क्रत्वे दक्षाय बृहते मदाय । हरी रथे सुधुरा योगे अर्वागिन्द्र प्रिया कृणुहि हूयमानः ॥

তোমাৰ গ্ৰহণকাৰী মনলৈ সোম পেষিত হ’ল—ক্ৰতু আৰু দক্ষতা, আৰু মহান আনন্দলৈ। হে ইন্দ্ৰ, সুধুৰ ৰথত তোমাৰ দুটা হৰী যোগ কৰ; আহা, আহ্বানিত হৈ—এই হৱিক প্ৰিয় আৰু ফলপ্ৰদ কৰা।

Mantra 6

आ नो महीमरमतिं सजोषा ग्नां देवीं नमसा रातहव्याम् । मधोर्मदाय बृहतीमृतज्ञामाग्ने वह पथिभिर्देवयानैः ॥

আমালৈ সজোষা (একে-মন) মহী অরমতী—দেৱী গ্না—নমস্কাৰে, হব্য বহনকাৰিণীক আন। মধুৰ মধুৰসৰ মদ-আনন্দৰ বাবে, হে অগ্নি, ঋতজ্ঞা বृहতী তেঁওক দেৱযান পথসমূহেৰে বহন কৰি আন।

Mantra 7

अञ्जन्ति यं प्रथयन्तो न विप्रा वपावन्तं नाग्निना तपन्तः । पितुर्न पुत्र उपसि प्रेष्ठ आ घर्मो अग्निमृतयन्नसादि ॥

যমক ঋষিসকল অভিষিঞ্চন কৰি বিস্তাৰ কৰে—সেই শিখাক; অগ্নিৰে তপাই তপস্যাৰ উষ্ণতা জগাই, হব্যৰ দৰে পোষণ কৰে। পিতৃৰ প্ৰিয় পুত্ৰৰ দৰে, প্ৰিয় ঘৰ্ম (উষ্ণতা) ওচৰলৈ আহে; ঋত স্থাপন কৰি, আমাৰ ভিতৰত অগ্নিত আসন লয়।

Mantra 8

अच्छा मही बृहती शंतमा गीर्दूतो न गन्त्वश्विना हुवध्यै । मयोभुवा सरथा यातमर्वाग्गन्तं निधिं धुरमाणिर्न नाभिम् ॥

মহী, বृहতী, শন্তমা গীৰ—দূতৰ দৰে সোজাকৈ গৈ—অশ্বিনদ্বয়ক আহ্বান কৰিবলৈ যাওক। হে ময়োভূ (আনন্দদাতা), সু-ৰথেৰে আমাৰ ফালে আহা; গোপন নিধিৰ দৰে, আৰু নাভিৰ দৰে (অক্ষৰ কেন্দ্ৰ) পথ ধৰি ৰাখি উপস্থিত হওক।

Mantra 9

प्र तव्यसो नमउक्तिं तुरस्याहं पूष्ण उत वायोरदिक्षि । या राधसा चोदितारा मतीनां या वाजस्य द्रविणोदा उत त्मन् ॥

মই বলবান আৰু তীব্ৰগামীজনৰ প্ৰতি নমস্কাৰৰ বাণী আগবঢ়াওঁ—পূষণলৈ, আৰু বায়ুলৈও। যিসকলে নিজৰ ঐশ্বৰ্য্য-সমৃদ্ধিৰে আমাৰ চিন্তাক উদ্দীপিত কৰে, যিসকলে ‘বাজ’ৰ ধন-সাৰ দান কৰে, আৰু যিসকলে নিজেই সেই অন্তৰ্নিহিত আত্মবল।

Mantra 10

आ नामभिर्मरुतो वक्षि विश्वाना रूपेभिर्जातवेदो हुवानः । यज्ञं गिरो जरितुः सुष्टुतिं च विश्वे गन्त मरुतो विश्व ऊती ॥

হে জাতবেদস, তেওঁলোকক আহ্বান কৰি—মৰুতসকলক, সকলোকে—তেওঁলোকৰ নাম আৰু ৰূপেৰে আন। যজ্ঞলৈ, গায়কৰ প্ৰেৰিত গিৰা আৰু সুগঠিত স্তুতিলৈ তেওঁলোক আহক; বিশ্ব-সহায়ী মৰুতসকল, বিশ্ব-ৰক্ষা সহিতে আহক।

Mantra 11

आ नो दिवो बृहतः पर्वतादा सरस्वती यजता गन्तु यज्ञम् । हवं देवी जुजुषाणा घृताची शग्मां नो वाचमुशती शृणोतु ॥

বিস্তৃত দ্যুলোকৰ পৰা, মহান পৰ্বতৰ পৰা, পূজনীয়া সৰস্বতী আমাৰ যজ্ঞলৈ আহক। আহ্বান গ্ৰহণ কৰি, ঘৃতধাৰিণী দেবী—উৎসাহী—আমাৰ শক্তিশালী, ফলপ্ৰদ বাণী শুনক।

Mantra 12

आ वेधसं नीलपृष्ठं बृहन्तं बृहस्पतिं सदने सादयध्वम् । सादद्योनिं दम आ दीदिवांसं हिरण्यवर्णमरुषं सपेम ॥

গৃহৰ সদনত বেদস—জ্ঞান-গঢ়োঁতা শক্তি—নীলপৃষ্ঠ, মহান বृहস্পতিকে আসনত স্থাপন কৰা। নিজৰ যোনি-আশ্ৰয়ত অধিষ্ঠিত, দীপ্তিমান, হিৰণ্যবৰ্ণ, বলত অৰুণ—তাঁক আমি সংগ দিওঁ, সেৱা কৰোঁ।

Mantra 13

आ धर्णसिर्बृहद्दिवो रराणो विश्वेभिर्गन्त्वोमभिर्हुवानः । ग्ना वसान ओषधीरमृध्रस्त्रिधातुशृङ्गो वृषभो वयोधाः ॥

বৃহৎ দ্যুলোকৰ পৰা আনন্দিত ধৰ্ণসী, সকলো আহ্বান-ধ্বনিৰে হূত হৈ আহক। দেবীগণ আৰু ঔষধি-শক্তিসমূহ পৰিধান কৰা, অমৃধ্ৰ—অব্যাহত; ত্ৰিধাতু-শৃঙ্গ, জীৱশক্তি-ধাৰক বৃষভ—তেওঁ আগবাঢ়ি আহক।

Mantra 14

मातुष्पदे परमे शुक्र आयोर्विपन्यवो रास्पिरासो अग्मन् । सुशेव्यं नमसा रातहव्याः शिशुं मृजन्त्यायवो न वासे ॥

মাতৃ-পদৰ পৰম শ্বেত-দীপ্ত স্থানে, অনুসন্ধানীসকল—উৎসুক—উপনীত হ’ল। নমস্কাৰে, দত্ত-হৱ্যসহ, সুসেৱ্য বস্তু সাজি তোলে; যেন শিশুক মচি পৰিষ্কাৰ কৰে, তেনেকৈ বস্ত্ৰ ধোৱাৰ দৰে প্ৰাণ-শক্তিক শোধন কৰে।

Mantra 15

बृहद्वयो बृहते तुभ्यमग्ने धियाजुरो मिथुनासः सचन्त । देवोदेवः सुहवो भूतु मह्यं मा नो माता पृथिवी दुर्मतौ धात् ॥

হে অগ্নি, তোমাৰ বাবে আমি বিস্তৃত আৰু মহান বল-প্ৰাণ ধাৰণ কৰি সংযুক্ত হওঁ; ধ্যানৰ যুগল কৰ্মীসকল তোমাৰ সৈতে একেলগে গতি কৰে। দেৱসমূহৰ মাজত দেৱ, মোৰ বাবে সহজে আহ্বানযোগ্য হোৱা; আমাৰ মাতৃ পৃথিৱীয়ে যেন আমাক কুটিল-বুদ্ধিত নথয়।

Mantra 16

उरौ देवा अनिबाधे स्याम ॥

হে দেৱসকল, বিস্তৃত, বাধাহীন পৰিসৰত আমি থাকোঁ—সকলো বাধা-বন্ধনৰ পৰা মুক্ত।

Mantra 17

समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम । आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि ॥

অশ্বিনীদ্বয়ৰ নৱীন সহায়ত, ময়োভূ—আনন্দ-দাতা, সুপ্ৰণীতি—সৎপথ-নেতৃত্বৰ অধীনত আমি সমন্বয়ে গন্তব্যত উপনীত হওঁ। আমাৰ ওচৰলৈ ৰয়ি—সমৃদ্ধি, আৰু বীৰসকল—আত্মাৰ শক্তিসমূহ বহন কৰি আনক; হে অমৃতসকল, আমাৰ সত্তা বিস্তাৰ কৰা সকলো অমৰ সৌভাগ্য আনক।