Sukta 118

Mantra 1

अग्ने हंसि न्यत्रिणं दीद्यन्मर्त्येष्वा । स्वे क्षये शुचिव्रत ॥

অগ্নে, মৰ্ত্যলোকত দীপ্তিমান হৈ, যি ভক্ষণকাৰী (অত্ৰিণ) হৱি চুৰি কৰিব খোজে তাক তুমি নাশ কৰা; নিজ ক্ষয়ত তুমি স্থিত, শুচিব্ৰত—পবিত্ৰ বিধিত অটল।

Mantra 2

उत्तिष्ठसि स्वाहुतो घृतानि प्रति मोदसे । यत्त्वा स्रुचः समस्थिरन् ॥

তুমি উঠিছা—স্বাহুত, সু-আহুত (ভালকৈ আহ্বানিত); ঘৃতৰ ধাৰাসমূহৰ প্ৰতি তুমি আনন্দ পাওঁ। কাৰণ স্ৰুচসমূহে (অৰ্ঘ্য-চামুচে) তোমাক তোমাৰ স্থানত দৃঢ়কৈ স্থাপন কৰিছে—যজ্ঞৰ সঠিক ভংগীত স্থিৰ।

Mantra 3

स आहुतो वि रोचतेऽग्निरीळेन्यो गिरा । स्रुचा प्रतीकमज्यते ॥

আহ্বান কৰা হ’লে অগ্নি বহুলভাৱে দীপ্ত হয়—গিৰা-মন্ত্ৰধ্বনিত ইড়েন্য, আৰাধ্য। স্ৰুচাৰে তেওঁৰ প্ৰতিক মুখ অঞ্জিত হয়—কৰ্মৰ বাবে প্ৰকাশিত মুখ সাজু হয়।

Mantra 4

घृतेनाग्निः समज्यते मधुप्रतीक आहुतः । रोचमानो विभावसुः ॥

ঘৃতৰে অগ্নি সম্পূৰ্ণৰূপে অভিষিক্ত হয়; আহূত হলে তেওঁৰ মুখ মধুৰস-প্ৰতীক। দীপ্তিমান বিভাৱসু (সৰ্বদীপ্তিদাতা) পোহৰৰ ঐশ্বৰ্য বিস্তাৰ কৰে।

Mantra 5

जरमाणः समिध्यसे देवेभ्यो हव्यवाहन । तं त्वा हवन्त मर्त्याः ॥

জ্বালাত বৃদ্ধি পাই তুমি দেৱসকলৰ বাবে প্ৰজ্বলিত হও, হব্যবাহন। মর্ত্যসকলে তোমাক আহ্বান কৰে।

Mantra 6

तं मर्ता अमर्त्यं घृतेनाग्निं सपर्यत । अदाभ्यं गृहपतिम् ॥

মর্ত্যসকলে ঘৃতৰে সেই অমর্ত্য অগ্নিক সেৱা কৰে—অদাভ্য, গৃহপতি, গৃহৰ অধিপতি।

Mantra 7

अदाभ्येन शोचिषाग्ने रक्षस्त्वं दह । गोपा ऋतस्य दीदिहि ॥

অদাভ্য শোচিষাৰে, হে অগ্নি, তই ৰক্ষসক দহ; ঋতৰ গোপা হৈ দীদিহি—সত্য-ঋতক ৰক্ষা কৰি জাগি থাক।

Mantra 8

स त्वमग्ने प्रतीकेन प्रत्योष यातुधान्यः । उरुक्षयेषु दीद्यत् ॥

হে অগ্নি, তই নিজৰ প্ৰকাশমান প্ৰতীকেৰে ইয়াতুধানীসকলক প্ৰতিয়োষ কৰি দহ; উৰুক্ষয়সমূহত দীদ্যমান হৈ জ্বলি উঠ—যাত্ৰাৰ বাবে বিস্তৃত নিৰাপত্তা স্থাপন কৰ।

Mantra 9

तं त्वा गीर्भिरुरुक्षया हव्यवाहं समीधिरे । यजिष्ठं मानुषे जने ॥

উৰুক্ষয়, হব্যবাহ অগ্নিক গীৰ্ভিৰে তেওঁলোকে সমিধিলে; মানৱ জনত যজ্ঞকর্মত সৰ্বাধিক সক্ষম—যজিষ্ঠ।