Sukta 135

Mantra 1

स्तीर्णं बर्हिरुप नो याहि वीतये सहस्रेण नियुता नियुत्वते शतिनीभिर्नियुत्वते । तुभ्यं हि पूर्वपीतये देवा देवाय येमिरे । प्र ते सुतासो मधुमन्तो अस्थिरन्मदाय क्रत्वे अस्थिरन् ॥

বৰ্হি (পবিত্ৰ আসন) বিস্তাৰিত; হে বায়ু, জাগৰণ-উৎসৱৰ ভোজনলৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা—হাজাৰ নিয়ুত (যোক্ত শক্তি) সহ নিয়ুত্বান, শত শত দ্রুত যোকসহ নিয়ুত্বান। কিয়নো পূৰ্ব-পায়ী তোমাৰ বাবে দেবতাসকলে দেবৰ বাবে হৱি সাজি থৈছে। তোমাৰ বাবে মধুমন্ত সুতা সোমসমূহ স্থাপন কৰা হ’ল—মদৰ বাবে, ক্রতুৰ বাবে স্থাপন কৰা হ’ল।

Mantra 2

तुभ्यायं सोमः परिपूतो अद्रिभिः स्पार्हा वसानः परि कोशमर्षति शुक्रा वसानो अर्षति । तवायं भाग आयुषु सोमो देवेषु हूयते । वह वायो नियुतो याह्यस्मयुर्जुषाणो याह्यस्मयुः ॥

তোমাৰ বাবে এই সোম অদ্ৰি (চাপনি-পাথৰ) দ্বাৰা পৰিশোধিত; স্পৃহণীয়, শুচ্ৰ (উজ্জ্বলতা) পৰিধান কৰি পাত্ৰৰ চাৰিওফালে বেগেৰে প্ৰবাহিত হয়—উজ্জ্বল ৰূপে প্ৰবাহিত হয়। আয়ুষসমূহৰ মাজত এই তোমাৰ ভাগ; দেবসমূহৰ মাজত এই সোম আহ্বান কৰা হয়। হে বায়ু, তোমাৰ নিয়ুতসমূহ বহন কৰি আহা; আমাক কামনা কৰা জনৰ ওচৰলৈ আহা—আনন্দেৰে গ্ৰহণ কৰি আহা।

Mantra 4

आ वां रथो नियुत्वान्वक्षदवसेऽभि प्रयांसि सुधितानि वीतये वायो हव्यानि वीतये । पिबतं मध्वो अन्धसः पूर्वपेयं हि वां हितम् । वायवा चन्द्रेण राधसा गतमिन्द्रश्च राधसा गतम् ॥

সহায়তাৰ বাবে তোমালোক দুজনৰ ৰথ, নিয়ুত্‌-যুক্ত শক্তিসমূহে সৈতে, ইয়ালৈ বহন কৰি আনক—সু-ধিত (সু-সজ্জিত) যজ্ঞ-অৰ্পণসমূহলৈ, ভোজ/বীতিৰ বাবে; হে বায়ু, হৱ্যসমূহলৈ বীতিৰ বাবে। তোমালোক দুয়ো মধুৰ অন্ধস্‌ (চেপা সোমৰ ৰস) পান কৰা; কিয়নো তোমালোক দুজনৰ বাবে প্ৰথম পেয় (প্ৰথম পান) নিৰ্ধাৰিত। হে বায়ু, চন্দ্ৰ-সম দীপ্ত ৰাধসা (ঐশ্বৰ্য/দান-সমৃদ্ধি) লৈ আহা; আৰু ইন্দ্ৰো ৰাধসা লৈ আহক।

Mantra 5

आ वां धियो ववृत्युरध्वराँ उपेममिन्दुं मर्मृजन्त वाजिनमाशुमत्यं न वाजिनम् । तेषां पिबतमस्मयू आ नो गन्तमिहोत्या । इन्द्रवायू सुतानामद्रिभिर्युवं मदाय वाजदा युवम् ॥

আমাৰ ধীসমূহ (চিন্তা-প্ৰাৰ্থনা) তোমালোক দুজনৰ দিশে যজ্ঞলৈ ঘূৰি আহিল; ইহঁতে এই সোম-বিন্দু পৰিষ্কাৰ কৰে—দ্ৰুত, বলৱান, যেন দৌৰ-ঘোঁৰা; যেন এক বাজিক। সেইসমূহৰ পৰা পান কৰা, হে আমাৰ অন্বেষক/আশ্ৰয়দাতা; সহায়সহ ইয়াত আমাৰ ওচৰলৈ আহা। হে ইন্দ্ৰ-বায়ু, শিল-দ্বাৰা চেপা সু-তান (সু-নিষ্পন্ন) সোমৰ পৰা—উল্লাস (মদ)ৰ বাবে আহা, আৰু সমৃদ্ধি-দানকাৰী তোমালোক দুয়ো আহা।

Mantra 6

इमे वां सोमा अप्स्वा सुता इहाध्वर्युभिर्भरमाणा अयंसत वायो शुक्रा अयंसत । एते वामभ्यसृक्षत तिरः पवित्रमाशवः । युवायवोऽति रोमाण्यव्यया सोमासो अत्यव्यया ॥

এই সোম-ৰসসমূহ পানীত ইয়াত চেপা হৈছে; অধ্বৰ্যু-পুৰোহিতসকলে বহন কৰি ইয়ালৈ আগবঢ়াই আনিছে—হে বায়ু, উজ্জ্বল হৈ আগবঢ়াই আনিছে। এই দ্ৰুত ধাৰাসমূহ তোমালোকৰ দিশে ধাৱিত হৈছে, পৱিত্ৰ (ছাঁকনি) পাৰ হৈ। যুৱ, উদ্দাম—সোম-স্ৰোতসমূহ ৰোমাণি (উল-ফ্লীচ) ওপৰেৰে উথলি উঠে; উলীয়া ছাঁকনি ওপৰেৰে উথলি উঠে।

Mantra 7

अति वायो ससतो याहि शश्वतो यत्र ग्रावा वदति तत्र गच्छतं गृहमिन्द्रश्च गच्छतम् । वि सूनृता ददृशे रीयते घृतमा पूर्णया नियुता याथो अध्वरमिन्द्रश्च याथो अध्वरम् ॥

হে বায়ু, সদা-চলমানক অতিক্ৰম কৰি আহা, চিৰন্তনৰ পৰা আহা। য’ত গ্ৰাৱা (সোম-পেষণশিলা) ধ্বনি তোলে, তাতেই গচ্ছ—গৃহলৈ গচ্ছ; ইন্দ্ৰও গচ্ছ। সু-নৃতা (সত্য-সুন্দর বাক্য) প্ৰকাশ পায়; ঘৃত (উজ্জ্বল স্পষ্টতা) ধাৰাৰূপে বয়। পূৰ্ণ নিয়ুত (সম্পূৰ্ণ যোক্ত শক্তি) লৈ অধ্বৰ (যজ্ঞ)লৈ যোৱা—অধ্বৰলৈ যোৱা; ইন্দ্ৰও অধ্বৰলৈ যোৱা।

Mantra 8

अत्राह तद्वहेथे मध्व आहुतिं यमश्वत्थमुपतिष्ठन्त जायवोऽस्मे ते सन्तु जायवः । साकं गावः सुवते पच्यते यवो न ते वाय उप दस्यन्ति धेनवो नाप दस्यन्ति धेनवः ॥

ইয়াতেই তোমালোক দুয়ো সেই মধু-আহুতি বহন কৰাঁ—য’ত সখাসকল অশ্বত্থক উপতিষ্ঠা কৰে; সেই সখাসকল আমাৰ লগত থাকক। একেলগে গাৱঃ (গাভীসম, কিৰণসম) জন্ম দিয়ে; যৱ (শস্য/বল) পাকে। হে বায়ু, তোমাৰ বাবে ধেনৱঃ (পোষক ধাৰা) কেতিয়াও উপ দস্যন্তি নকৰে; ধেনৱঃ নাপ দস্যন্তি—পিছু হটে নাহে।

Mantra 9

इमे ये ते सु वायो बाह्वोजसोऽन्तर्नदी ते पतयन्त्युक्षणो महि व्राधन्त उक्षणः । धन्वञ्चिद्ये अनाशवो जीराश्चिदगिरौकसः । सूर्यस्येव रश्मयो दुर्नियन्तवो हस्तयोर्दुर्नियन्तवः ॥

এইসকল, হে সু-বায়ু, তোমাৰ বাহ্বোজসঃ (বলবান বাহুযুক্ত শক্তি); নদীৰ অন্তৰত সিহঁত উৰে—উক্ষণঃ (বৃষ-সদৃশ শক্তি) মহৎভাৱে বৃদ্ধি পায়। ধন্বঞ্চিৎ (শুষ্ক প্ৰান্তৰ)তেও যিসকল অনাশৱঃ (অক্লান্ত) আৰু জীৰাশ্চিৎ (দীৰ্ঘপথতো) অগিৰৌকসঃ (পৰ্বত-বাসী) নাহে ক্লান্ত। সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ দৰে সিহঁত দুর্নিয়ন্তৱঃ—হস্তযোৰেও ধৰি ৰাখিব নোৱাৰা, দমন কৰাও কঠিন।