Sukta 114

Mantra 1

इमा रुद्राय तवसे कपर्दिने क्षयद्वीराय प्र भरामहे मतीः । यथा शमसद्द्विपदे चतुष्पदे विश्वं पुष्टं ग्रामे अस्मिन्ननातुरम् ॥

এই ভাব-অৰ্ঘ্যসমূহ আমি ৰুদ্ৰলৈ আগবঢ়াওঁ—তৱসী, কপৰ্দী, ক্ষয়দ্বীৰ (বীৰসমৃদ্ধ নিবাসৰ অধিপতি)লৈ। যেন দ্বিপদ আৰু চতুষ্পদৰ বাবে শান্তি স্থিত হয়; আৰু এই গাঁৱত সকলো পুষ্টি সম্পূৰ্ণ, অনাতুৰ (ৰোগ-দুঃখবিহীন) হৈ থাকে।

Mantra 2

मृळा नो रुद्रोत नो मयस्कृधि क्षयद्वीराय नमसा विधेम ते । यच्छं च योश्च मनुरायेजे पिता तदश्याम तव रुद्र प्रणीतिषु ॥

হে ৰুদ্ৰ, আমাৰ প্ৰতি কৃপা কৰ; আৰু আমাৰ বাবে আনন্দ-কল্যাণ সৃষ্টি কৰ। বীৰ-সমৃদ্ধ গৃহৰ অধিপতি তোমাক নমস্কাৰে সেৱা কৰোঁ। যি শান্তি আৰু মঙ্গল আমাৰ পিতা মনুৱে যজ্ঞেৰে বিচাৰিছিল—হে ৰুদ্ৰ, তোমাৰ প্ৰণীতিত (পথ-প্ৰদৰ্শনত) সেইটো আমি লাভ কৰোঁ।

Mantra 3

अश्याम ते सुमतिं देवयज्यया क्षयद्वीरस्य तव रुद्र मीढ्वः । सुम्नायन्निद्विशो अस्माकमा चरारिष्टवीरा जुहवाम ते हविः ॥

হে ৰুদ্ৰ, মীঢ্ব (উদাৰ দাতা), বীৰ-সমৃদ্ধ গৃহৰ অধিপতি, দেৱযজ্ঞেৰে আমি তোমাৰ সুমতি লাভ কৰোঁ। তোমাৰ অনুগ্ৰহ বিচাৰি, সত্যই আমাৰ কুলসমূহলৈ আহা; অক্ষত বীৰ্য-শক্তিসহ, আমাৰ হৱিৰে আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 4

त्वेषं वयं रुद्रं यज्ञसाधं वङ्कुं कविमवसे नि ह्वयामहे । आरे अस्मद्दैव्यं हेळो अस्यतु सुमतिमिद्वयमस्या वृणीमहे ॥

তীব্ৰ, যজ্ঞ-সাধক, অন্তৰ-বাঁকা কবি—সেই ৰুদ্ৰক সহায়ৰ বাবে আমি অন্তৰত আহ্বান কৰোঁ। আমাৰ পৰা তেওঁৰ দৈৱ হে঳া (ক্ৰোধ) দূৰলৈ নিক্ষিপ্ত হওক; আমি তেওঁৰ উজ্জ্বল সুমতিকেই বাছি লওঁ আৰু গ্ৰহণ কৰোঁ।

Mantra 5

दिवो वराहमरुषं कपर्दिनं त्वेषं रूपं नमसा नि ह्वयामहे । हस्ते बिभ्रद्भेषजा वार्याणि शर्म वर्म च्छर्दिरस्मभ्यं यंसत् ॥

নমস্কাৰে আমি আহ্বান কৰোঁ দ্যুলোকীয় ৰুদ্ৰক—অৰুণ বৰাহ-ৰূপী, জটা-ধাৰী, তেজস্বী ৰূপক। যি হাতে শ্ৰেষ্ঠ ঔষধ-ভেষজ ধৰি আছে, সি আমাক শৰণ, বর্ম আৰু ৰক্ষাকবচ-সদৃশ আৱৰণ দান কৰক।

Mantra 6

इदं पित्रे मरुतामुच्यते वचः स्वादोः स्वादीयो रुद्राय वर्धनम् । रास्वा च नो अमृत मर्तभोजनं त्मने तोकाय तनयाय मृळ ॥

এই বচন মৰুতসকলৰ পিতৃলৈ কোৱা হৈছে—মধুৰতাতকৈও অধিক মধুৰ, ৰুদ্ৰৰ বর্ধনকাৰী। হে অমৃত! আমাকো মর্ত্যসকলৰ ভাগ্যৰ আহাৰ-পোষণ দিয়া; আমাৰ আত্মা, আমাৰ সন্তান, আৰু বংশ-প্ৰসৱলৈ কৃপা কৰা।

Mantra 7

मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं मा न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् । मा नो वधीः पितरं मोत मातरं मा नः प्रियास्तन्वो रुद्र रीरिषः ॥

আমাৰ মহৎ শক্তিক নাশ নকৰিবা, আমাৰ সৰু আৰম্ভণিকো নহয়; যি বাঢ়ি উঠিছে তাকো নঘাতিবা, যি বাঢ়ি উঠি সম্পূৰ্ণ হৈছে তাকো নহয়। আমাৰ পিতাক নমাৰিবা, আমাৰ মাতাকো নহয়; হে ৰুদ্ৰ, আমাৰ প্ৰিয় দেহসমূহক আঘাত নকৰিবা।

Mantra 8

मा नस्तोके तनये मा न आयौ मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः । वीरान्मा नो रुद्र भामितो वधीर्हविष्मन्तः सदमित्त्वा हवामहे ॥

আমাৰ স্তোকত (সন্তান-সন্ততি)ত, আমাৰ তনয়ত (পুত্ৰ-পৌত্ৰ)ত, আমাৰ আয়ুত (জীৱনশক্তি)ত—আমাক ক্ষতি নকৰিবা; আমাৰ গোষু (গোৱাল)ত, আমাৰ অশ্বেষু (ঘোঁৰা)ত—আমাক আঘাত নকৰিবা। হে ৰুদ্ৰ, ক্ৰোধেৰে উদ্দীপ্ত হলেও আমাৰ বীৰসকলক বধ নকৰিবা; হৱিষ্মন্তঃ (হৱিষ বহনকাৰী) আমি সদাই তোমাক আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 9

उप ते स्तोमान्पशुपा इवाकरं रास्वा पितर्मरुतां सुम्नमस्मे । भद्रा हि ते सुमतिर्मृळयत्तमाथा वयमव इत्ते वृणीमहे ॥

তোমাৰ ওচৰলৈ মই স্তোমসমূহ আনিছোঁ—যেনেকৈ পশুপালকে নিজৰ পশুধন ৰক্ষকৰ ওচৰলৈ লৈ যায়। হে মৰুতসকলৰ পিতা, আমাৰ বাবে তোমাৰ সুম্ন (কল্যাণময় অনুগ্ৰহ) দান কৰা। কিয়নো তোমাৰ সুমতি শুভ আৰু অতি দয়ালু; সেয়ে আমি তোমাৰ অৱ (ৰক্ষা) একেলগে বাছি লওঁ।

Mantra 10

आरे ते गोघ्नमुत पूरुषघ्नं क्षयद्वीर सुम्नमस्मे ते अस्तु । मृळा च नो अधि च ब्रूहि देवाधा च नः शर्म यच्छ द्विबर्हाः ॥

তোমাৰ পৰা দূৰত থাকক গোগ্ন (গো-ধন বিনাশ) আৰু পুৰুষঘ্ন (মানৱ-শক্তি বিনাশ); হে ক্ষয়দ্বীর (অবিচল বীৰত্ব দাতা), তোমাৰ সুম্ন আমাৰ সৈতে থাকক। আমাক মৃळা (কৃপা) কৰা আৰু ওপৰৰ পৰা আমাক কোৱা, হে দেব; আৰু তাৰ পাছত আমাৰ বাবে শর্ম (শান্তি-আশ্ৰয়) দান কৰা, হে দ্বিবর্হাঃ (দ্বৈত সমর্থনধাৰী)।

Mantra 11

अवोचाम नमो अस्मा अवस्यवः शृणोतु नो हवं रुद्रो मरुत्वान् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

আমি আমি সুৰক্ষাৰ অন্বেষীসকলে তেওঁৰ প্ৰতি নমস্কাৰ উচ্চাৰণ কৰিলোঁ। মৰুতসহ ৰুদ্ৰে আমাৰ আহ্বান শুনক। মিত্ৰ আৰু বৰুণে আমাৰ বাবে তাক মহিমান্বিত কৰক; আৰু অদিতি, সিন্ধু, পৃথিৱী আৰু দ্যৌ (আকাশ)ো সেইটিক সমৰ্থন কৰক।