अत्र्याश्रमगमनम् तथा अनसूयोपदेशः
Arrival at Atri’s Hermitage and Anasuya’s Counsel
ततस्सीतां महाभागां दृष्ट्वा तां धर्मचारिणीम्।सान्त्वयन्त्यब्रवीद्धृष्टा दिष्ट्या धर्ममवेक्षसे।।।।
tataḥ sītāṃ mahābhāgāṃ dṛṣṭvā tāṃ dharmacāriṇīm |
sāntvayanty abravīd dhṛṣṭā diṣṭyā dharmam avekṣase ||
তাৰ পিছত ধৰ্মাচৰণত অটল মহাভাগ্যৱতী সীতাক দেখি আনন্দিত অনসূয়াই সান্ত্বনাময় বাক্য ক’লে: “ধন্যা তুমি—তুমি ধৰ্মক অৱলম্বন কৰি আছা।”
Anasuya was delighted to see the glorious Sita who was always engaged in righteous acts and said in kind words, You are fortunate. You are observing your rightful duty.
Dharma is presented as conscious moral steadfastness—Sītā is praised for actively ‘observing’ and upholding righteous duty in difficult circumstances.
Anasūyā meets Sītā in the forest and, seeing her conduct, comforts and commends her commitment to dharma.
Sītā’s dharma-niṣṭhā (firm commitment to righteousness) and inner steadiness under hardship.