Puṣkara Mahatmya: Brahmā’s Lotus-Tīrtha, Sacrifice, Initiation, and Kṣetra-Dharma
विनीतवेषाः प्रणता अंतेवासित्वमाययुः । ब्रह्मप्रसादं संप्राप्ताः पौष्करं ज्ञानमीरितम्
vinītaveṣāḥ praṇatā aṃtevāsitvamāyayuḥ | brahmaprasādaṃ saṃprāptāḥ pauṣkaraṃ jñānamīritam
বিনয়ী বেশে প্ৰণাম কৰি তেওঁলোকে শিষ্যত্ব অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰিলে। ব্ৰহ্মাৰ অনুগ্ৰহ লাভ কৰি, তেওঁলোকক পুষ্কৰৰ পবিত্ৰ জ্ঞান উপদেশ দিয়া হ’ল।
Narrator (contextual; speaker not explicit in this single verse)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
Type: tirtha
Sandhi Resolution Notes: विनीतवेषाः = विनीत + वेषाः; अंतेवासित्वमाययुः = अन्तेवासित्वम् + आययुः; ब्रह्मप्रसादं = ब्रह्म + प्रसादम्; ज्ञानमीरितम् = ज्ञानम् + ईरितम्
It frames sacred knowledge as received through humility, reverence, and acceptance of discipleship, culminating in the teacher’s (here, Brahmā’s) grace.
It refers to a body of sacred teaching connected with Puṣkara—either knowledge revealed in that tirtha’s tradition or teachings associated with Brahmā’s Puṣkara setting.
The verse highlights vinaya (humility) and praṇāma (reverence) as essential virtues for learning—suggesting inner readiness matters as much as intellectual capacity.