Pūrṇimā Pūrṇa-vratas: Dharmarāja-vrata, Vaṭa-Sāvitrī-vrata, and Gopadma-vrata

Verse 1

सनातन उवाच । अथ नारद वक्ष्यामि श्रृणु पूर्णाव्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो नारी प्राप्नुयात्सुखसंततिम् ॥ १ ॥

সনাতন ক’লে—হে নাৰদ, এতিয়া মই তোমাক পূৰ্ণ-ব্ৰতসমূহ ক’ম; শুনা। এইবোৰ পালন কৰিলে নৰ-নাৰী অবিচ্ছিন্ন সুখ-সমৃদ্ধি লাভ কৰে।

Verse 2

चैत्रपूर्णा तु विप्रेंद्र मन्वादिः समुदाहृता । अस्यां सान्नोदकं कुंभं प्रदद्यात्सोमतुष्टये ॥ २ ॥

হে বিপ্ৰেন্দ্ৰ, চৈত্ৰ পূৰ্ণিমাক মন্বন্তৰৰ আৰম্ভ বুলি কোৱা হৈছে। সেই দিনা সোমদেৱৰ তুষ্টিৰ বাবে ৰন্ধা অন্ন-মিশ্ৰিত জলভৰা কুম্ভ দান কৰিব লাগে।

Verse 3

वैशाख्यामपि पूर्णायां दानं सर्वस्य सर्वदम् । यद्यद्द्रव्यं ददेद्विप्रे तत्तदाप्नोति निश्चितम् ॥ ३ ॥

বৈশাখ পূৰ্ণিমাতো দান সকলোৰে বাবে সৰ্বফলদায়ক। ব্ৰাহ্মণক যি যি দ্ৰব্য দান দিয়া হয়, তাৰ ফল সেইটোৱেই নিশ্চিতভাৱে লাভ হয়।

Verse 4

धर्मराजव्रतं चात्र कथितं तन्निशामय । श्रृतान्नमुदकुंभं च वैशाख्यां वै द्विजोत्तमे ॥ ४ ॥

ইয়াত ধৰ্মৰাজ-ব্ৰতও কোৱা হৈছে, সেয়া শুনা। আৰু হে দ্বিজোত্তম, বৈশাখত ৰন্ধা অন্ন আৰু জল-কুম্ভ দান কৰাও বিধেয়।

Verse 5

दद्याद्गोदानफलदं धर्मराजस्य तुष्टये । अत्र कृष्णाजिनं दद्यात्सखुरं च सश्रृङ्गकम् ॥ ५ ॥

ধৰ্মৰাজক তুষ্ট কৰিবলৈ গোধনৰ ফলদায়ক দান দিব লাগে। এই বিধিত খুৰ আৰু শিংসহ কৃষ্ণাজিন (ক’লা হৰিণৰ চাম) অৰ্পণ কৰা উচিত।

Verse 6

तिलैः सहसमाच्छाद्य वस्त्रैर्हेम्ना द्विजातये । यस्तु कृष्णाजिनं दद्यात्सत्कृत्य विधिपूर्वकम् ॥ ६ ॥

যি ব্যক্তি তিলসহ, বস্ত্ৰ আৰু সোণসহ, বিধিপূৰ্বক সন্মান কৰি দ্বিজক কৃষ্ণাজিন দান কৰে, সি মহাপুণ্যৰ ভাগী হয়।

Verse 7

सर्वशास्त्रविदे सप्तद्वीपभूमिप्रदः स वै । मोदते विष्णु लोके हि यावच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ ७ ॥

যি ব্যক্তি সকলো শাস্ত্ৰবিদক সপ্তদ্বীপসহ ভূমি দান কৰে, সি চন্দ্ৰ-সূৰ্য-তাৰা থকা পৰ্যন্ত বিষ্ণুলোকত আনন্দ কৰে।

Verse 8

कुंभान्स्वच्छजलैः पूर्णान्हिरण्येन समन्वितान् । यः प्रदद्याद्द्विजाग्र्येभ्यः स न शोचति कर्हिचित् ॥ ८ ॥

যি ব্যক্তি পৰিষ্কাৰ পানীৰে পূৰ্ণ কলহ সোণসহ শ্ৰেষ্ঠ দ্বিজসকলক দান কৰে, সি কেতিয়াও শোক নকৰে।

Verse 9

अथ ज्येष्ठस्य पूर्णायां वटसावित्रिकं व्रतम् । सोपवासा वटं सिंचेत्सलिलैरमृतोपमैः ॥ ९ ॥

এতিয়া জ্যেষ্ঠ পূৰ্ণিমাত বট-সাৱিত্ৰী ব্ৰত গ্ৰহণ কৰা উচিত। উপবাস কৰি বটগছক অমৃতসম পানীৰে সিঞ্চন কৰিব।

Verse 10

सूत्रेण वेष्टयेच्चैव सशताष्टप्रदक्षिणम् । ततः संप्रार्थयेद्दैवीं सावित्रीं सुपतिव्रताम् ॥ १० ॥

পবিত্ৰ সূত্ৰেৰে তাক বেষ্টন কৰি অষ্টোত্তৰ শত প্ৰদক্ষিণ কৰিব। তাৰ পাছত পৰম পতিব্ৰতা দেৱী সাবিত্ৰীক ভক্তিভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিব।

Verse 11

जगत्पूज्ये जगन्मातः सावित्रि पतिदैवते । पत्या सहावियोगं मे वटस्थे कुरु ते नमः ॥ ११ ॥

হে জগতপূজ্যা জগন্মাতা, স্বামীকেই দেৱতা মানা সাবিত্ৰী! এই বটগছৰ তলত মোৰ স্বামীৰ সৈতে বিচ্ছেদ যেন নহয়—আপোনাক নমস্কাৰ।

Verse 12

इति सप्रार्थ्य या नारी भोजयित्वा परेऽहनि । सुवासिनीः स्वयं भुंज्यात्सा स्यात्सौभाग्यभागिनी ॥ १२ ॥

এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰি যি নাৰী পৰদিনা সুৱাসিনীসকলক ভোজন কৰাই পিছত নিজে আহাৰ কৰে, সি সৌভাগ্যৰ ভাগিনী হয়।

Verse 13

आषाढस्य तु पूर्णायां गोपद्मव्रतमुच्यते । चतुर्भुजं महाकायं जांबूनदसमप्रभम् ॥ १३ ॥

আষাঢ় পূৰ্ণিমাত ‘গোপদ্ম-ব্ৰত’ বুলি কোৱা হৈছে। তাত ভগৱান হৰিক চতুৰ্ভুজ, মহাকায় আৰু জাঁবূনদ সোণসম দীপ্তিমান ৰূপে ধ্যান কৰিব।

Verse 14

शंखचक्रगदापद्मरमागरुडशोभितम् । सेवितं मुनिभिर्देवैर्यक्षगंधर्वकिन्नरैः ॥ १४ ॥

শঙ্খ, চক্ৰ, গদা আৰু পদ্মধাৰী, শ্ৰী (লক্ষ্মী) আৰু গৰুড়ে শোভিত—তেওঁক মুনি, দেৱ, যক্ষ, গন্ধৰ্ব আৰু কিন্নৰসকলে সেৱা-পূজা কৰে।

Verse 15

एवंविधं हरिं तत्र स्नात्वा पूजां समाचरेत् । पौरुषेणैव सूक्तेन गंधाद्यैरुपचारकैः ॥ १५ ॥

এইদৰে বিধিমতে তাত শ্ৰীহৰিক স্নান কৰাই, পুৰুষসূক্ত পাঠ কৰি, গন্ধ আদি উপচাৰেৰে যথাবিধি পূজা কৰিব লাগে।

Verse 16

आचार्यं वस्त्रभूषाद्यैस्तोषयेत्स्निग्धमानसः । भोजयेन्मिष्टपक्वान्नैर्द्विजानन्यांश्च शक्तितः ॥ १६ ॥

স্নেহভৰা মনেৰে আচার্যক বস্ত্ৰ, ভূষণ আদি দি সন্তুষ্ট কৰিব লাগে; আৰু সামৰ্থ্য অনুসাৰে দ্বিজ আৰু অন্যসকলক মিঠা আৰু ভালদৰে সিজোৱা অন্নে ভোজন কৰাব লাগে।

Verse 17

एवं कृत्वा व्रतं विप्र प्रसादात्कमलापतेः । ऐहिकामुष्मिकान्कामांल्लभते नात्र संशयः ॥ १७ ॥

হে বিপ্ৰ! এইদৰে ব্ৰত সম্পন্ন কৰিলে কমলাপতি (শ্ৰীবিষ্ণু)ৰ প্ৰসাদে ইহলোক আৰু পৰলোকৰ ইচ্ছিত ফল লাভ হয়; ইয়াত সন্দেহ নাই।