The Account of the Third-day Vow Observed through the Twelve Months (Tṛtīyā-vrata)

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तृतीयाया व्रतानि ते । यानि सम्यग्विधायाशु नारी सौभाग्यमाप्नुयात् ॥ १ ॥

সনাতনে ক’লে—হে নাৰদ, শুনা; মই তোমাক তৃতীয়া তিথিৰ ব্ৰতসমূহ ক’ম। সেয়া বিধিপূৰ্বক পালন কৰিলে নাৰী শীঘ্ৰে সৌভাগ্য আৰু কল্যাণ লাভ কৰে।

Verse 2

चैत्रशुक्लतृतीयायां गौरीं कृत्वा सभर्तृकाम् । सौवर्णा राजतीं वापि ताम्नीं वा मृण्ययीं द्विज ॥ २ ॥

হে দ্বিজ, চৈত্র মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়াত গৌৰীদেৱীৰ মূৰ্তি স্বামীসহ নিৰ্মাণ কৰিব লাগে—সোনাৰ, বা ৰূপাৰ, বা তামাৰ, অথবা মাটিৰ।

Verse 3

अभ्यर्च्य गन्धपुष्पाद्यैर्वस्त्रैराभरणैः शुभैः । दूर्वाकांडैश्च विधिवत्सोपवासा तु कन्यका ॥ ३ ॥

গন্ধ, পুষ্প আদি, শুভ বস্ত্ৰ আৰু অলংকাৰ, লগতে বিধিমতে দূৰ্বা ঘাঁহৰ কাণ্ডেৰে অর্চনা কৰি, সেই কন্যাই উপবাস পালন কৰিব লাগে।

Verse 4

वरार्थिनी च सौभाग्यपुत्रभर्त्रर्थिनी तथा । द्विजभार्या भर्तृमतीः कन्यकां वा सुलक्षणाः ॥ ४ ॥

যোগ্য বৰ কামনা কৰা কন্যা, সৌভাগ্য প্ৰাৰ্থনা কৰা নাৰী, পুত্ৰ বা স্বামীৰ মঙ্গল কামনা কৰা; তদ্ৰূপ স্বামীসহ দ্বিজপত্নী বা সুলক্ষণ কন্যা—এইসকল সকলোকে ইয়াত গ্ৰহণীয় বোলা হৈছে।

Verse 5

सिंदूरांजनवस्त्राद्यैः प्रतोष्य प्रीतमानसा । रात्रौ जागरणं कुर्याद्व्रतसंपूर्तिकाम्यया ॥ ५ ॥

সিঁদুৰ, অঞ্জন, বস্ত্ৰ আদি অৰ্পণ কৰি প্ৰীতিমনে (দেৱীক) সন্তুষ্ট কৰিব; আৰু ব্ৰত সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ কামনাৰে ৰাতি জাগৰণ কৰিব।

Verse 6

ततस्तां प्रतिमां विप्र गुरवे प्रतिपादयेत् । धातुजां मृन्मयीं वा तु निक्षिपेच्च जलाशये ॥ ६ ॥

তাৰ পিছত, হে ব্ৰাহ্মণ, সেই প্ৰতিমা গুৰুক সমৰ্পণ কৰিব; আৰু ধাতুৰ হওক বা মাটিৰ, পাছত তাক জলাশয়ত বিসৰ্জন কৰিব।

Verse 7

एवं द्वादशवर्षाणि कृत्वा गौरीव्रतं शुभम् । धेनुद्वादशसंकल्पं दद्यादुत्सर्गसिद्धये ॥ ७ ॥

এইদৰে দ্বাদশ বছৰ শుభ গৌৰী-ব্ৰত পালন কৰি, উৎসৰ্গ-সিদ্ধিৰ বাবে ‘ধেনু-দ্বাদশ-সঙ্কল্প’ নামৰ ব্ৰত-দান দিব।

Verse 8

किमत्र बहुनोक्तेन गौरी सौभाग्यदायिनी । स्त्रीणां यथा तथा नान्या विद्यते भुवनत्रये ॥ ८ ॥

ইয়াত অধিক ক’বলৈ কি আছে? গৌৰী সৌভাগ্যদায়িনী; নাৰীৰ বাবে ত্ৰিলোকত তেখেতৰ সমান আন কোনো নাই।

Verse 9

धनं पुत्रान्पतिं विद्यामाज्ञासिद्धिं यशः सुखम् । लभते सर्वमेवेष्टं गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ९ ॥

ভক্তিভাৱে গৌৰীৰ আৰাধনা কৰিলে ধন, সন্তান, যোগ্য স্বামী, বিদ্যা, আজ্ঞাসিদ্ধি, যশ আৰু সুখ—ইচ্ছিত সকলো লাভ হয়।

Verse 10

राधशुक्लतृतीया या साक्षया परिकीर्तिता । तिथिस्त्रोतायुगाद्या सा कृतस्याक्षयकारिणी ॥ १० ॥

‘ৰাধা’ নামে খ্যাত শুক্ল তৃতীয়াক ‘অক্ষয়া’ বুলি কীৰ্তন কৰা হয়। পবিত্ৰ তিথিদ্বয়ৰ মাজত ই অগ্ৰগণ্য; সেই দিনা কৰা কৰ্মৰ পুণ্যফল অক্ষয় হয়।

Verse 11

द्वे शुक्ले द्वे तथा कृष्णे युगादी कवयो विदुः । शुक्ले पूर्वाह्णिके ग्राह्ये कृष्णे चैव तपस्यथ ॥ ११ ॥

কবিসকলে জানে যে যুগাদি চাৰিধৰণৰ—দুটি শুক্লপক্ষত আৰু দুটি কৃষ্ণপক্ষত। শুক্লপক্ষত হলে পূৰ্বাহ্নে পালনীয়; কৃষ্ণপক্ষত হলে তদনুযায়ী তপস্যা কৰা উচিত।

Verse 12

द्वापरं हि कलिर्भाद्रे प्रवृत्तानि युगानि वै । तत्र राधतृतीयायां श्रीसमेतं जगद्गुरुम् ॥ १२ ॥

দ্বাপৰ আৰু কলি—এই যুগদ্বয় ভাদ্ৰপদ মাহত প্ৰৱৰ্ত হয়। তেতিয়া ‘ৰাধা-তৃতীয়া’ তিথিত শ্ৰী (লক্ষ্মী) সহ জগদ্গুৰু ভগৱানক পূজা কৰা উচিত।

Verse 13

नारायणं समभ्यर्चेत्पुष्पधूपविलेपनैः । यद्वा गंगांभसि स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १३ ॥

পুষ্প, ধূপ আৰু অনুলেপনে নাৰায়ণক বিধিপূৰ্বক পূজা কৰা উচিত; অথবা গঙ্গাজলত স্নান কৰিলে মানুহ সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।

Verse 14

अक्षतैः पूजयेद्विष्णुं स्नायादप्यक्षतैर्नरः । सक्तून्संभोजयेद्विप्रान्स्वयमभ्यवहरेच्च तान् ॥ १४ ॥

মানুহে অক্ষত (অখণ্ড চাউল) লৈ শ্ৰীবিষ্ণুক পূজা কৰিব আৰু অক্ষতেই স্নান কৰিব। ব্ৰাহ্মণসকলক সত্তূ (যৱৰ গুঁড়ি) ভোজন কৰাই নিজেও সেই প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰিব।

Verse 15

एवं कृतविधिर्विप्र नरो विष्णुपरायणः । विष्णुलोकमवाप्नोति सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १५ ॥

হে বিপ্ৰ! এইদৰে বিধি সম্পূৰ্ণ কৰি যি মানুহ বিষ্ণুপৰায়ণ হয়, সি বিষ্ণুলোক লাভ কৰে আৰু সকলো দেৱতাৰ দ্বাৰা নমস্কৃত হয়।

Verse 16

अथ ज्येष्ठतृतीया तु शुक्ला रंभेति नामतः । तस्यां सभार्यं विधिवत्पूजयेद्वाह्मणोत्तमम् ॥ १६ ॥

এতিয়া জ্যেষ্ঠ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া ‘ৰম্ভা’ নামে প্ৰসিদ্ধ। সেই দিনা বিধিপূৰ্বক, তেওঁৰ পত্নীসহ, এক উত্তম ব্ৰাহ্মণক পূজা কৰিব লাগে।

Verse 17

गन्धपुष्पांशुकाद्यैस्तु नारी सौभाग्यकाम्यया । रंभाव्रतमिदं विप्र विधिवत्समुपाश्रितम् ॥ १७ ॥

হে বিপ্ৰ! সৌভাগ্য কামনা কৰা নাৰীয়ে গন্ধ, পুষ্প, বস্ত্ৰ আদি লৈ এই ‘ৰম্ভা-ব্ৰত’ বিধিপূৰ্বক আশ্ৰয় কৰি পালন কৰিব।

Verse 18

ददाति वित्तं पुत्रांश्च मतिं धर्मे शुभावहाम् । अथाषाढतृतीयायां शुक्लायां शुक्लवाससा ॥ १८ ॥

ই এই ব্ৰত ধন আৰু পুত্ৰ প্ৰদান কৰে আৰু ধৰ্মত শুভবাহী মতি জগায়। তাৰ পিছত আষাঢ় মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়াত শ্বেত বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিব লাগে।

Verse 19

केशवं तु सलक्ष्मीकं सस्त्रीके तु द्विजेऽर्चयेत् । भोजनैः सुरभीदानैर्वस्त्रैश्चापि विभूषणैः ॥ १९ ॥

লক্ষ্মীসহ কেশৱৰ আৰাধনাৰ বাবে পত্নীসহ ব্ৰাহ্মণক পূজা কৰিব লাগে; ভোজন, দুগ্ধদায়িনী গাই দান, বস্ত্ৰ আৰু অলংকাৰ অৰ্পণ কৰিব লাগে।

Verse 20

प्रियेर्वाक्यैर्भृशं प्रीता नारी सौभाग्यवांछया । समुपास्य व्रतं चैतद्धनधान्यसमन्विता ॥ २० ॥

প্ৰিয়ৰ বাক্যত অতিশয় আনন্দিতা, সৌভাগ্যকামিনী নাৰী এই ব্ৰত বিধিপূৰ্বক পালন কৰিলে ধন-ধান্যৰে সমৃদ্ধ হয়।

Verse 21

देवदेवप्रसादेन विष्णुलोकमवाप्नुयात् । नभः शुक्लतृतीयायां स्वर्णगौरीव्रतं चरेत् ॥ २१ ॥

দেৱদেৱৰ প্ৰসাদে বিষ্ণুলোক লাভ হয়; সেয়ে নভস (ভাদ্ৰপদ) মাহৰ শুক্লপক্ষ তৃতীয়াত ‘স্বৰ্ণ-গৌৰী ব্ৰত’ পালন কৰিব লাগে।

Verse 22

उपचारैः षोडशभिर्भवानीमभिपूजयेत् । पुत्रान्देहि धनं देहि सौभाग्यं देहि सुव्रते ॥ २२ ॥

ষোড়শোপচাৰে ভবানীক পূজা কৰি এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে—“হে সুব্ৰতে দেবী, পুত্ৰ দিয়া; ধন দিয়া; সৌভাগ্য দিয়া।”

Verse 23

अन्यांस्च सर्वकामान्मे देहि देहि नमोऽस्तु ते । एवं संप्रार्थ्य देवेशीं भवानीं भवसंयुताम् ॥ २३ ॥

“মোৰ অন্য সকলো কামনাও পূৰ্ণ কৰা, কৰা; তোমাক নমস্কাৰ।” এইদৰে ভব (শিৱ)সহিত দেৱেশী ভবানীক বিনীতভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে।

Verse 24

व्रतसंपूर्तिकामा तु वायनं दापयेत्तथा । एवं षोडशवर्षाणि कृत्वा नारी व्रतं शुभम् ॥ २४ ॥

ব্ৰতৰ সম্পূৰ্ণতা কামনা কৰা নাৰীয়ে বিধিমতে ‘বায়ন’ (নিৰ্দিষ্ট দান)ো দান কৰাব লাগে। এইদৰে ষোল বছৰ এই শুভ ব্ৰত পালন কৰিলে ব্ৰতটি যথাযথভাৱে সম্পন্ন হয়।

Verse 25

उद्यापनं चरेद्भक्त्या वित्तशाठ्यविवर्जिता । मंडपे मण्डले शुद्धे गणेशादिसुरार्चनम् ॥ २५ ॥

তাই ভক্তিভাৱে, ধনৰ বিষয়ে কোনো ছল-কপট নকৰাকৈ, উদ্যাপন পালন কৰিব। শুদ্ধ মণ্ডপ আৰু পবিত্ৰ মণ্ডলত গণেশ আদি দেৱতাসকলৰ পূজা কৰিব।

Verse 26

कृत्वा ताम्रमयं पात्रं कलशोपरिविन्यसेत् । सौवर्णीं प्रतिमां तत्र भवान्याः प्रतिपूजयेत् ॥ २६ ॥

তাম্ৰৰ পাত্ৰ সাজি তাৰ ওপৰত কলশ স্থাপন কৰিব। তাত ভৱানী দেৱীৰ স্বৰ্ণ প্ৰতিমাক বিধিমতে পূজা কৰিব।

Verse 27

गंधपुष्पादिभिः सम्यक् ततो होमं समाचरेत् । वेणुपात्रैः षोडशभिः पक्वान्नपरिपूरितैः ॥ २७ ॥

তাৰ পাছত গন্ধ, পুষ্প আদি দ্বাৰা যথাযথভাৱে পূজা কৰি হোম পালন কৰিব। পক্ব অন্নে সম্পূৰ্ণ ভৰা ষোলটা বেণুপাত্ৰ (বাঁহৰ পাত্ৰ) ব্যৱহাৰ কৰিব।

Verse 28

समर्प्य देव्यै नैवेद्यं द्विजेष्वेतन्निवेदयेत् । वायनं च ततः पश्चाद्दद्यात्संबन्धिबन्धुषु ॥ २८ ॥

দেৱীক নৈবেদ্য অৰ্পণ কৰি সেই নৈবেদ্যই দ্বিজসকলক (ব্ৰাহ্মণসকলক) নিবেদন কৰিব। তাৰ পাছত বায়ন আত্মীয়-স্বজন আৰু বন্ধুবৰ্গৰ মাজত বিতৰণ কৰিব।

Verse 29

प्रतिमां गुरवे दत्त्वा द्विजेभ्यो दक्षिणां तथा । पूर्णं लभेत्फलं नारी व्रताचरणतत्परा ॥ २९ ॥

গুৰুলৈ প্ৰতিমা দান কৰি আৰু দ্বিজসকলক বিধিমতে দক্ষিণা প্ৰদান কৰিলে, ব্ৰতাচৰণত নিবিষ্ট নাৰী সেই ব্ৰতৰ পূৰ্ণ ফল লাভ কৰে।

Verse 30

भाद्रशुक्लतृतीयायां व्रतं वै हारितालकम् । कुर्याद्भक्त्या विधानेन पाद्यार्ध्यार्चन पूर्वकम् ॥ ३० ॥

ভাদ্ৰপদ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়াত হাৰিতালক ব্ৰত নিশ্চয় পালন কৰিব লাগে; ভক্তিসহ বিধিমতে প্ৰথমে পাদ্য আৰু অৰ্ঘ্য নিবেদন কৰি পাছত অর্চনা কৰিব লাগে।

Verse 31

ततस्तु कांचने पात्रे राजते चापि ताम्रके । वैणवे मृन्मये वापि विन्यस्यान्नं सदक्षिणम् ॥ ३१ ॥

তাৰপাছত সোণ, ৰূপ বা তামৰ পাত্ৰত—অথবা বাঁহ বা মাটিৰ পাত্ৰতো—দক্ষিণাসহ অন্ন স্থাপন কৰি বিধিমতে দান কৰিব লাগে।

Verse 32

सफलं च सवस्त्रं च द्विजाय प्रतिपादयेत् । तदंते पारणं कुर्यादिष्टबन्धुजनैः सह ॥ ३२ ॥

দ্বিজক ফল আৰু বস্ত্ৰসহ দান দিব লাগে। তাৰপাছত শেষত, প্ৰিয় বন্ধু-বান্ধৱ আৰু আত্মীয়সকলৰ সৈতে পাৰণ (ব্ৰতসমাপন) কৰিব লাগে।

Verse 33

एवं कृतव्रता नारी भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । व्रतस्यास्य प्रभावेण गौरीसहचरीभवेत् ॥ ३३ ॥

এইদৰে ব্ৰত পালন কৰা নাৰী মনোহৰ ভোগসুখ ভোগ কৰি, এই ব্ৰতৰ প্ৰভাৱত গৌৰী (পাৰ্বতী)ৰ সহচৰী হয়।

Verse 34

सौभाग्यद्रव्यवस्त्राणि वंशपात्राणि षोडश । दातव्यानि प्रयत्नेन ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि ॥ ३४ ॥

সৌভাগ্যবর্ধক দ্ৰব্য, বস্ত্ৰ আৰু ষোলটা বংশ-পাত্ৰ বিধি অনুসাৰে যত্নেৰে ব্ৰাহ্মণসকলক দান কৰিব লাগে।

Verse 35

अन्येभ्यो विप्रवर्येभ्यो दक्षिणां च प्रयत्नतः । भूयसीं च ततो दद्याद्विप्रेभ्यो देवितुष्टये ॥ ३५ ॥

অন্য শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাহ্মণসকলকো যত্নেৰে দক্ষিণা দিব লাগে; তাৰ পিছত দেৱতাৰ তুষ্টিৰ বাবে ব্ৰাহ্মণসকলক অধিক উদাৰভাৱে দান কৰিব লাগে।

Verse 36

एवं या कुरुते नारी व्रतं सौभाग्यवर्द्धनम् । सा तु देवीप्रसादेन सौभाग्यं लभते ध्रुवम् ॥ ३६ ॥

এইদৰে যি নাৰী সৌভাগ্যবর্ধক ব্ৰত পালন কৰে, সি দেৱীৰ প্ৰসাদে নিশ্চয়েই সৌভাগ্য লাভ কৰে।

Verse 37

यदा तृतीया भाद्रे तु हस्तर्क्षसहिता भवेत् । हस्तगौरीव्रतं नाम तदुद्दिष्टं हि शौरिणा ॥ ३७ ॥

ভাদ্ৰপদ মাহত তৃতীয়া তিথি যেতিয়া হস্ত নক্ষত্ৰসহ হয়, তেতিয়া সেই ব্ৰত ‘হস্ত-গৌৰী ব্ৰত’ নামে জনা যায়; শৌৰি (শ্ৰী বিষ্ণু) ই নিৰ্দিষ্ট কৰিছে।

Verse 38

तथा कोटीश्वरी नाम व्रतं प्रोक्तं पिनाकिना । लक्षेश्वरी चैव तथा तद्विधानमुदीर्यते ॥ ३८ ॥

তদ্ৰূপ ‘কোটীশ্বৰী’ নামৰ ব্ৰত পিনাকী (শিৱ)এ কৈছে; আৰু ‘লক্ষেশ্বৰী’ নামৰ ব্ৰতও তাৰ বিধানসহ বৰ্ণিত হয়।

Verse 39

अस्यां व्रतं तु संग्राह्यं यावद्वर्षचतुष्टयम् । उपवासेन कर्तव्यं वर्षे वर्षे तु नारद ॥ ३९ ॥

এই বিধিত এই ব্ৰত চাৰি বছৰলৈকে গ্ৰহণ কৰিব লাগে। হে নাৰদ, বছৰে বছৰে উপবাসসহ ই পালন কৰিব লাগে।

Verse 40

अखंडानां तंडुलानां तिलानां वा मुनीश्वर । लक्षमेकं विशोध्याथ क्षिपेत्पयसि संसृते ॥ ४० ॥

হে মুনিশ্ৰেষ্ঠ, অখণ্ড চাউলৰ দানা বা তিল—ইয়াৰ এক লক্ষ শুদ্ধ কৰি, তাৰপিছত বিধিপূৰ্বক প্ৰস্তুত কৰা গাখীৰত নিক্ষেপ কৰিব লাগে।

Verse 41

तत्पक्वेन तु निर्माय देव्या मूर्तिं सुशोमनाम् । प्रकरे गंधपुष्पाणां पुष्पमालाविभूषिताम् ॥ ४१ ॥

তাৰপিছত সেই ভালদৰে সিদ্ধ পদাৰ্থেৰে দেৱীৰ অতি শোভন মূৰ্তি গঢ়ি, পুষ্পমালাৰে ভূষিত কৰি আৰু সুগন্ধি ফুলেৰে চাৰিওফালে সজাব লাগে।

Verse 42

संस्थाप्य पार्वतीं तत्र पूजयेद्भक्तिभावितः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यविस्तरैः ॥ ४२ ॥

তাত পাৰ্বতীক প্ৰতিষ্ঠা কৰি, ভক্তিভাৱে পৰিপূৰ্ণ মনেৰে তেওঁৰ পূজা কৰিব লাগে—গন্ধ, পুষ্প, ধূপ, দীপ আৰু বিস্তৃত নৈবেদ্যসহ।

Verse 43

विविधैश्च फलैर्विप्र नमस्कृत्य क्षमापयेत् । ततो विसर्जयद्देवीं जलमध्येऽथ दक्षिणाम् ॥ ४३ ॥

হে বিপ্ৰ, নানাবিধ ফল অৰ্পণ কৰি প্ৰণাম কৰি দেৱীৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে। তাৰপিছত জলমধ্যত দেৱীক বিসৰ্জন দি, পিছত দক্ষিণা দিব লাগে।

Verse 44

दत्त्वा विधिज्ञविप्रेभ्यो भुञ्जीयाच्च परे दिने । इति ते कथितं विप्र कोटिलक्षेश्वरीव्रतम् ॥ ४४ ॥

বিধি-জ্ঞ ব্ৰাহ্মণসকলক বিধিমতে দান দি, পৰদিন আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। হে বিপ্ৰ, এইদৰে তোমাক কোটিলক্ষেশ্বৰী-ব্ৰত কোৱা হ’ল।

Verse 45

गौरीलोकं प्रयात्यंते व्रतस्यास्य प्रभावतः । इषशुक्लतृतीयायां बृहद्गौरीव्रतं चरेत् ॥ ४५ ॥

এই ব্ৰতৰ প্ৰভাৱত শেষত গৌৰীলোক প্ৰাপ্ত হয়। সেয়ে ঈষ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়াত বৃহৎ গৌৰী-ব্ৰত পালন কৰিব লাগে।

Verse 46

पंचवर्षं विधानेन पूर्वोक्तेनैव नारद । आचार्यं पूजयेदंते विप्रानन्यान्धनादिभिः ॥ ४६ ॥

হে নাৰদ, পূৰ্বে কোৱা একেই বিধান অনুসৰি পাঁচ বছৰ (এই ব্ৰত) পালন কৰিব লাগে। শেষত আচার্যক পূজা কৰি, অন্য ব্ৰাহ্মণসকলকো ধনাদি দানে সন্মান কৰিব লাগে।

Verse 47

सुवासिनीः पंच पूज्या वस्त्रालंकारचन्दनैः । कंचुकैश्चैव ताटंकैः कंठसूत्रैर्हरिप्रियाः ॥ ४७ ॥

হৰিৰ প্ৰিয় পাঁচজন সুৱাসিনী নাৰীক বস্ত্ৰ, অলংকাৰ আৰু চন্দনেৰে পূজা কৰিব লাগে; লগতে কঞ্চুক, তাটঙ্ক আৰু কণ্ঠসূত্ৰো অৰ্পণ কৰিব লাগে।

Verse 48

वंशपात्राणि पंचैव सूत्रैः संवेष्टितानि च । सिंदूरं जीरकं चैव सौभाग्यद्रव्यसंयुतम् ॥ ४८ ॥

সূতাৰে মেৰোৱা পাঁচটা বাঁহৰ পাত্ৰ সাজু কৰিব লাগে; লগতে সিন্দূৰ, জীৰা আৰু সৌভাগ্যদায়ক মঙ্গলদ্ৰব্যো সংযুক্ত কৰিব লাগে।

Verse 49

गोधीमपिष्टजातं च नवापूपं फलादिकम् । वायनानि च पंचैव ताभ्यो दद्याच्च भोजयेत् ॥ ४९ ॥

গমৰ পিঠাগুৰিৰে প্ৰস্তুত খাদ্য, নতুন আপূপ আৰু ফলাদি নিবেদন কৰিব। তাৰ পিছত পাঁচটা ‘বায়ন’ সাজি তেওঁলোকক দান দিব আৰু ভোজনো কৰাব।

Verse 50

अर्घं दत्त्वा वायनानि पश्चाद्भुंजीत वाग्यता । तत्फलं धारयेत्कंठे सर्वकामसमृद्धये ॥ ५० ॥

অৰ্ঘ্য নিবেদন কৰি পাছত বিধিমতে বায়ন দান দিব; বাক্‌সংযম ৰাখি তাৰ পিছত নিজে ভোজন কৰিব। সৰ্বকাম-সমৃদ্ধিৰ বাবে সেই ফল কণ্ঠত ধাৰণ কৰিব।

Verse 51

ततः प्रातः समुत्थाय सालंकारा सखीजनैः । गीतवाद्ययुता नद्यां गौरीं तां तु विसर्जयेत् ॥ ५१ ॥

তাৰ পিছত পুৱাতে উঠি, অলংকাৰ পিন্ধি, সখীজনৰ সৈতে—গীত আৰু বাদ্যসহ—সেই গৌৰীমূৰ্তিক নদীত বিসৰ্জন কৰিব।

Verse 52

आहूतासि मयाभद्रे पूजिता च यथा विधि । मम सौभाग्यदानाय यथेष्टं गम्यतां त्वया ॥ ५२ ॥

হে ভদ্ৰে! মই তোমাক আহ্বান কৰিছোঁ আৰু বিধিমতে পূজাও কৰিছোঁ। মোৰ সৌভাগ্য দানৰ বাবে এতিয়া তুমি ইচ্ছামতে গমন কৰা।

Verse 53

एवं कृत्वा व्रतं भक्त्या द्विज देवीप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांस्तु देहांते गौरीलोकमवाप्नुयात् ॥ ५३ ॥

হে দ্বিজ! এইদৰে ভক্তিসহ ব্ৰত পালন কৰিলে দেৱীৰ প্ৰসাদে ইষ্টভোগ লাভ হয়; আৰু দেহান্তে গৌৰীলোক প্ৰাপ্তি হয়।

Verse 54

ऊर्जशुक्लतृतीयायां विष्णुगौरीव्रतं चरेत् । पूजयित्वा जगद्वन्द्यामुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ५४ ॥

ঊৰ্জ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়াত বিষ্ণু-গৌৰী ব্ৰত পালন কৰা উচিত। জগত্-বন্দ্যা দেৱীক নানা প্ৰকাৰ পৃথক উপচাৰে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব।

Verse 55

सुवासिनीं भोजयित्वा मङ्गलद्रव्यपूजिताम् । विसर्जयेत्प्रणम्यैनां विष्णुगौरीप्रतुष्टये ॥ ५५ ॥

সুবাসিনী (সৌভাগ্যৱতী) নাৰীক ভোজন কৰাই, মঙ্গল দ্ৰব্যে সন্মানিত কৰিব। তাৰ পিছত তেখেতক প্ৰণাম কৰি বিদায় দিব—বিষ্ণু-গৌৰীৰ প্ৰসন্নতাৰ বাবে।

Verse 56

मार्गशुक्लतृतीयायां हरगौरीव्रतं शुभम् । कृत्वा पूर्वविधानेन पूजयेज्जगदंबिकाम् ॥ ५६ ॥

মাৰ্গশীৰ্ষ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়াত শুভ হৰ-গৌৰী ব্ৰত পালন কৰিব। আৰু পূৰ্বোক্ত বিধান অনুসাৰে জগদম্বিকাক পূজা কৰিব।

Verse 57

एतद्व्रतप्रभावेण भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । देवीलोकं समासाद्य मोदते च तया सह ॥ ५७ ॥

এই ব্ৰতৰ প্ৰভাৱত মনোহৰ ভোগ উপভোগ কৰি সাধকে দেৱীলোক লাভ কৰে আৰু তাত দেৱীৰ সৈতে আনন্দ কৰে।

Verse 58

पौषशुक्लतृतीयायां ब्रह्मगौरीव्रतं चरेत् । पूर्वोक्तेन विधानेन पूजितापि द्विजोत्तम ॥ ५८ ॥

পৌষ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়াত ব্ৰহ্ম-গৌৰী ব্ৰত পালন কৰা উচিত। হে দ্বিজোত্তম! পূৰ্বোক্ত বিধান অনুসাৰেই তেখেতৰ পূজা কৰিব লাগে।

Verse 59

ब्रह्मगौरीप्रसादेन मोदते तत्र संगता । माघशुक्लतृतीयायां पूज्या सौभाग्यसुंदरी ॥ ५९ ॥

ব্ৰহ্ম-গৌৰীৰ প্ৰসাদে সি তাত সঙ্গীৰ সৈতে আনন্দিত হয়। মাঘ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়াত ‘সৌভাগ্য-সুন্দৰী’ দেৱীৰ পূজা কৰণীয়।

Verse 60

पूर्वोक्तेन विधानेन नालिकेरार्घ्यदानतः । प्रसन्ना दिशति स्वीयं लोकं तु व्रततोषिता ॥ ६० ॥

পূৰ্বোক্ত বিধি অনুসাৰে নাৰিকলসহ অৰ্ঘ্য দান কৰিলে, ব্ৰতে তুষ্টা দেৱী প্ৰসন্ন হৈ নিজৰ লোক দান কৰে।

Verse 61

फाल्गुनस्य सिते पक्षे तृतीया कुलसौख्यदा । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैः सर्वमङ्गलदा भवेत् ॥ ६१ ॥

ফাল্গুন মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ তৃতীয়া কুলসুখ দান কৰে। গন্ধ, পুষ্প আদি দিয়ে পূজা কৰিলে ই সৰ্বমঙ্গল প্ৰদান কৰে।

Verse 62

सर्वासु च तृतीयासु विधिः साधारणो मुने । देवीपूजा विप्रपूजा दानं होमो विसर्जनम् ॥ ६२ ॥

হে মুনি! সকলো তৃতীয়াত বিধি সাধাৰণ—দেৱীপূজা, বিপ্ৰপূজা, দান, হোম আৰু বিসৰ্জন।

Verse 63

इत्येवं कथितानीह तृतीयाया व्रतानि ते । भक्त्या कृतानि चेष्टांस्तु कामान्दर्द्युमनोगतान् ॥ ६३ ॥

এইদৰে ইয়াত তৃতীয়াৰ ব্ৰতসমূহ তোমাক কোৱা হ’ল। ভক্তিৰে পালন কৰিলে মনত থকা ইচ্ছিত কামনা সিদ্ধ হয়।

Verse 64

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासतृतीयाव्रतकथनं नाम द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११२ ॥

এইদৰে শ্ৰী বৃহন্নাৰদীয় পুৰাণৰ পূৰ্বভাগত বৃহদুপাখ্যানৰ চতুৰ্থ পাদত ‘দ্বাদশ মাহ তৃতীয়া-ব্ৰতকথন’ নামৰ একশ বাৰতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।