
ব্ৰহ্মাই নিজৰ ‘শিশু’ শ্ৰোতাক উদ্দেশি এই অনুক্ৰমণিকাৰ ক্ৰমত দশম পুৰাণ—ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ—ৰ পৰিচয় দিয়ে; ই বেদাৰ্থ আৰু বেদমাৰ্গৰ পথপ্ৰদৰ্শক। ই ৰথন্তৰ-कल्पৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, শত-কোটি পুৰাণ পৰম্পৰাত সংক্ষিপ্ত, আৰু ব্যাসদেৱে সূত–মুনি সংলাপৰূপে চাৰিখন খণ্ড—ব্ৰহ্মখণ্ড, প্ৰকৃতি খণ্ড, বিঘ্নেশ খণ্ড, কৃষ্ণ খণ্ড—মুঠ ১৮,০০০ শ্লোকত বিন্যস্ত কৰিছে বুলি কোৱা হয়। অন্তৰ্কথাত সৃষ্টিবৰ্ণনা, নাৰদ-ব্ৰহ্মা বিবাদ, শিৱলোকপ্ৰাপ্তি আৰু শিৱসম্বন্ধীয় জ্ঞানলাভ, সাৱৰ্ণিৰ পুণ্যতীৰ্থযাত্ৰা, তাৰ পিছত প্ৰকৃতিৰ অংশ/কলা আৰু কৰ্মকাণ্ডৰ সামগ্ৰী বৰ্ণিত। বিঘ্নেশ খণ্ডত গণেশ জন্ম-প্ৰশ্ন, ব্ৰত আৰু সংঘৰ্ষ (জমদগ্ন্য আদি সহ) আছে। কৃষ্ণ খণ্ডত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম, গোকুল লীলা, ৰাধা-গোপীৰ সৈতে ৰাস, মথুৰাৰ ঘটনা, সংস্কাৰ, সান্দীপনীৰ আশ্ৰমত অধ্যয়ন, শত্রুবধ আৰু দ্বাৰকালৈ প্ৰত্যাৱর্তন সংক্ষেপে দিয়া হৈছে। শেষত ফলশ্ৰুতি—পাঠ, শ্ৰৱণ, লিখন, দান আৰু অনুক্ৰমণিকা শুনিলেও শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৃপাৰে মোক্ষ লাভ হয়।
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥
শ্ৰীব্ৰহ্মাই ক’লে—বৎস, শুনা; মই তোমাক দশম পুৰাণ ক’ম। তাৰ নাম ‘ব্ৰহ্মবৈৱৰ্তক’; ই বেদমাৰ্গ দেখুৱায় ॥ ১ ॥
Verse 2
सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥
তাত সাৱৰ্ণি—সাক্ষাৎ ভগৱান—দেৱৰ্ষিৰ সন্মুখত স্থিত হৈ নাৰদক পুৰাণৰ সমগ্ৰ অৰ্থ অলৈকিকভাৱে ক’লে ॥ ২ ॥
Verse 3
धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥
ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষ—ইয়াৰ সাৰ হ’ল হৰিত প্ৰীতিভক্তি। আৰু এই দুয়োৰে (পুৰুষাৰ্থ আৰু হৰিপ্ৰীতি) অভেদ স্থাপন কৰিবলৈ উত্তম ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ উপদেশিত ॥ ৩ ॥
Verse 4
रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥
ৰথন্তৰ কল্পৰ যি বৃত্তান্ত মই ক’লোঁ, সেয়া বেদবিদ্ মুনিয়ে ‘শতকোটি পুৰাণ’ত সংক্ষিপ্তকৈ বৰ্ণনা কৰিছে ॥ ৪ ॥
Verse 5
व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥
ব্যাসে এই পুৰাণখন চাৰিখন ভাগত বিন্যাস কৰি ‘ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত’ নামে প্ৰচাৰ কৰিলে; ই অষ্টাদশ সহস্ৰ শ্লোকসমন্বিত বুলি কীৰ্তিত।
Verse 6
ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥
ই ব্ৰহ্মা, প্ৰকৃতি, বিঘ্নেশ (গণেশ) আৰু কৃষ্ণ-খণ্ড—এই বিভাগসমূহে সমন্বিত; আৰু তাত সূত আৰু ঋষিসকলৰ সংবাদৰ মাজতেই পুৰাণৰ উপক্রম আৰম্ভ হয়।
Verse 7
सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥
প্ৰথমে সৃষ্টিপ্ৰকৰণ; তাৰ পাছত এই গ্ৰন্থত নাৰদ আৰু বেধস্ (ব্ৰহ্মা)-ৰ মাজত অতি মহান বিবাদ বৰ্ণিত, য’ত দুয়োৰে এজন পৰাভূত হয়।
Verse 8
शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥
তাৰ পাছত শিৱলোকপ্ৰাপ্তি, আৰু শিৱপৰায়ণ অন্তঃকৰণযুক্ত জনৰ জ্ঞানলাভ হয়। তাৰ পিছত শিৱবাণী অনুসাৰে মৰীচিৰ পুত্ৰ নাৰদৰ বৃত্তান্ত আগবাঢ়ে।
Verse 9
गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥
আৰু জ্ঞানাৰ্থে সাবৰ্ণিৰ গমন বৰ্ণিত—সিদ্ধসকলে সেৱা কৰা অতি পুণ্যময় আশ্ৰমলৈ; যি ত্ৰিলোকত আশ্চৰ্যকাৰী বুলি প্ৰসিদ্ধ।
Verse 10
एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥
এই ব্ৰহ্মখণ্ড শ্ৰুত হৈছে, যি পাপবিনাশক। তাৰ পাছত নাৰদে কোৱা সাবৰ্ণি-সংবাদ বৰ্ণিত হয়।
Verse 11
कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥
ই কৃষ্ণ-মাহাত্ম্যৰে সংযুক্ত, নানা আখ্যান-কথাৰ উপসংহাৰসহ; লগতে প্ৰকৃতিৰ অংশভূত তত্ত্ব আৰু তাৰ কলাসমূহো বৰ্ণিত হৈছে।
Verse 12
माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥
মাহাত্ম্য আৰু পূজাদি বিধি যথাস্থিত বিস্তাৰে কোৱা হৈছে। এই ‘প্ৰকৃতি-খণ্ড’ শ্ৰুত হৈছে, যি সমৃদ্ধি আৰু মঙ্গল দান কৰে।
Verse 13
गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥
ইয়াত গণেশৰ জন্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন, অতি পুণ্যদায়ক মহাব্ৰতসহ; আৰু পাৰ্বতীৰ বাবে কাৰ্তিকেয়সহ বিঘ্নেশৰ আবিৰ্ভাৱ বৰ্ণিত।
Verse 14
चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥
কাৰ্তবীৰ্যৰ চৰিত্ৰ আৰু জামদগ্ন্যৰ আশ্চৰ্য কাহিনী আছে; জামদগ্ন্য আৰু গণেশৰ মাজত অতি মহান বিবাদ উদ্ভৱ হৈছিল।
Verse 15
एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥
এই বিঘ্নেশ-খণ্ড নিশ্চয়েই সকলো বিঘ্ন বিনাশকাৰী। তাৰ পিছত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম-প্ৰশ্ন, আৰু তাৰ পাছত তেওঁৰ জন্মৰ অদ্ভুত আখ্যান বৰ্ণিত হয়।
Verse 16
गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥
তাত গোকুললৈ গমন বৰ্ণিত হৈছে; তাৰ পিছত পূতনা আদি পৰা আৰম্ভ হোৱা অদ্ভুত ঘটনাসমূহ; আৰু শৈশৱ-কৈশোৰৰ নানা লীলাও তাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
Verse 17
रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥
গোপীসকলৰ সৈতে শাৰদীয় ৰাসক্ৰীড়াও ঘোষণা কৰা হৈছে। আৰু ৰহস্য-প্ৰসঙ্গত ৰাধাৰ সৈতে ক্ৰীড়া অতি বিস্তাৰে বৰ্ণিত হৈছে।
Verse 18
सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥
তাৰ পিছত অক্রূৰৰ সৈতে হৰিৰ মথুৰালৈ গমন হয়। কংস আদি সকলৰ বধ সম্পন্ন হোৱাৰ পাছত কৃষ্ণৰ দ্বিজ-সংস্কাৰ (উপনয়নাদি) অনুষ্ঠিত হয়।
Verse 19
काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥
তাৰ পিছত কাশ্য-সান্দীপনি প্ৰসঙ্গৰ পাছত বিদ্যা-লাভৰ অদ্ভুত বৰ্ণনা আছে। তাৰ পাছত যবনৰ বধ, আৰু তাৰ পিছত হৰিৰ দ্বাৰকালৈ গমন বৰ্ণিত হয়।
Verse 20
नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥
তাত নৰক আদি সকলৰ আশ্চৰ্য বধ শ্ৰীকৃষ্ণে সম্পন্ন কৰিলে। হে বিপ্ৰ, এই কৃষ্ণ-খণ্ড মানুহৰ সংসাৰ-বন্ধন ছেদনকাৰী॥
Verse 21
पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥
সেয়ে এই ব্রহ্মবৈৱৰ্ত পুরাণ পঢ়া, শুনা, ধ্যান কৰা, পূজা কৰা আৰু প্ৰণাম কৰা যোগ্য—ই পৰম অলৌকিক পুরাণ॥
Verse 22
व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥
ব্যাসোক্ত আৰু আদিৰ পৰা উদ্ভূত এই উপদেশ যিয়ে পঢ়ে আৰু শুনে, সি মুক্ত হয়; ই জ্ঞান-অজ্ঞান শমাই ভয়ংকৰ সংসাৰসাগৰৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে॥
Verse 23
लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥
যিয়ে এই গ্ৰন্থ লিখাই দান কৰে আৰু লগত দুগ্ধদায়িনী গাইও দিয়ে, সি ব্রহ্মলোক লাভ কৰে আৰু অজ্ঞান-বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হয়॥
Verse 24
यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥
যিয়ে এই অনুক্ৰমণী পঢ়ে বা কেৱল শুনে, সিও শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰসাদে অভীষ্ট ফল লাভ কৰে॥
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥
এইদৰে শ্ৰীবৃহন্নাৰদীয় পুৰাণৰ পূৰ্বভাগত থকা বৃহদুপাখ্যানত “ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণৰ অনুক্ৰমণী-নিৰূপণ” নামৰ একশ একতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল ॥১০১॥
Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.
Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.
It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.