Shloka 1
Adhyaya 12 — The Son Describes the Narakas: Mahāraurava, Tamas, Nikṛntana, Apratiṣṭha, Asipatravana, and Taptakumbha
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितृपुत्रसंवादो नाम एकादशोऽध्यायः ।
द्वादशोऽध्यायः ।
पितोवाच— साधु वत्स! त्वयाख्यातं संसारगहनं परम् ।
ज्ञानप्रदानसम्भूतं समाश्रित्य महाफलम् ॥
iti śrī-mārkaṇḍeya-purāṇe pitṛ-putra-saṁvādo nāma ekādaśo ’dhyāyaḥ | dvādaśo ’dhyāyaḥ | pitovāca— sādhu vatsa tvayākhyātaṁ saṁsāra-gahanaṁ param | jñāna-pradāna-sambhūtaṁ samāśritya mahā-phalam ||
এইদৰে শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ ‘পিতা-পুত্ৰ সংবাদ’ নামৰ একাদশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া দ্বাদশ অধ্যায় আৰম্ভ হয়। পিতা ক’লে— “সাধু, সাধু, প্ৰিয় পুত্ৰ! তুমি সংসাৰৰ গভীৰ অৰণ্য বৰ্ণনা কৰিছা; জ্ঞানদানৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা মহাফলক আশ্ৰয় কৰি…”
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The father validates the son’s analysis of saṃsāra and elevates jñāna (knowledge) as yielding ‘great fruit,’ setting the tone for practical moral instruction through vivid consequence (naraka descriptions).
A framing transition in a didactic saṃvāda; functionally supports dharma instruction and moral psychology rather than the five formal Purāṇic characteristics.
The chapter break marks a pedagogical shift: from general existential diagnosis (saṃsāra-gahana) to concrete visualization (narakas) to deepen dispassion and ethical clarity.