Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
सोऽहं पूर्वाश्रमादेव निष्ठाधर्ममुपाश्रितः ।
एकान्तित्वमुपागम्य यतिष्याम्यात्ममोक्षणे ॥
so ’haṃ pūrvāśramād eva niṣṭhādharmam upāśritaḥ | ekāntitvam upāgamya yatiṣyāmy ātmamokṣaṇe ||
সেয়ে, পূৰ্ব আশ্ৰমৰ পৰাই মই দৃঢ় ধৰ্মৰ আশ্ৰয় লৈছোঁ। একান্তনিষ্ঠা লাভ কৰি মই আত্মমোক্ষৰ বাবে প্ৰয়াস কৰিম।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Liberation is presented as the culmination of sustained commitment (niṣṭhā) and inner exclusivity (ekāntitva), implying that scattered living cannot yield mokṣa.
Dharma/Upadeśa with āśrama framing; not a cosmological or genealogical unit.
Ekāntitva hints at turning away from plurality (nānatva) toward the single reality of ātman/brahman; ‘former āśrama’ suggests continuity of vow across births.