Shloka 146
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
उदयास्तमनज्ञो हि न हृष्पति न शोचति । “नरश्रेष्ठी कोई भी इस जगत्में ऐसा सुख नहीं पाता, जिसका कभी अन्त न हो। उत्तम बुद्धिसे युक्त ज्ञानवान् पुरुष ही उत्पत्ति, स्थिति और लयके अधिष्ठानरूप परमात्माको जानकर कभी हर्ष और शोक नहीं करता है
udayāstamanajño hi na hṛṣyati na śocati |
উদয়-অস্ত নাজানা ব্যক্তি ন হর্ষিত হয়, ন শোক কৰে। কিয়নো, হে নৰশ্ৰেষ্ঠ, এই জগতত কেতিয়াও শেষ নোহোৱা সুখ কোনোবাই নাপায়। কিন্তু উত্তম বুদ্ধিসম্পন্ন জ্ঞানী পুৰুষ উৎপত্তি, স্থিতি আৰু লয়ৰ অধিষ্ঠানস্বৰূপ পৰমাত্মাক জানি হর্ষ-শোক দুয়োটাৰ পৰা মুক্ত থাকে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is impermanent; understanding the Supreme Self as the foundation of arising, abiding, and dissolution leads to equanimity beyond elation and grief.
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing steadiness of mind: the wise, grounded in knowledge of ultimate reality, do not swing between joy and sorrow amid changing circumstances.