Shloka 4
Adhyāya 62: Sañjaya’s Admonition to Dhṛtarāṣṭra on Rāja-dharma and Consequence
त॑ं दृष्टवा पितुरुत्सज़े शयानं देववर्चसम्,देवताके समान तेजस्वी उस शिशुको पिताकी गोदमें शयन करते देख देवता आपसमें कहने लगे, यह किसका दूध पीयेगा? यह सुनकर इन्द्रने कहा--यह पहले मेरा ही दूध पीये
taṁ dṛṣṭvā pitur utsaṅge śayānaṁ deva-varcasam | devatā iva samāna-tejasvinaṁ taṁ śiśuṁ pituḥ kroḍe śayānaṁ dṛṣṭvā devā anyonyam ūcuḥ—kasya dugdhaṁ pāsyati? iti śrutvā indra uvāca—pūrvaṁ mamaiva dugdhaṁ pāyatām iti |
দেৱতুল্য তেজস্বী সেই শিশুটিক পিতৃৰ কোলত শুই থকা দেখি দেৱতাসকলে পৰস্পৰে ক’লে—“এই শিশু কোনৰ দুধ পান কৰিব?” সেয়া শুনি ইন্দ্ৰে ক’লে—“ই প্ৰথমে মোৰ দুধেই পান কৰক।”
नारद उवाच
Educational Q&A
Extraordinary potential (tejas) must be supported and guided by rightful guardianship; the divine order steps in to ensure that power is nurtured responsibly rather than left to uncertainty.
Nārada describes a radiant infant lying in his father’s lap; the gods wonder who will nurse him, and Indra asserts that the child should first drink Indra’s own milk, marking the child as divinely recognized and specially fostered.