Shloka 17
Droṇa-parva Adhyāya 53: Arjuna’s Jayadratha-vadha Pratijñā and Droṇa’s Protective Vyūha (शकटा-पद्म व्यूहः)
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा । प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्यो नारी महात्मन:,उस क्रोधाग्निका उपसंहार करते समय महात्मा ब्रह्माजीकी सम्पूर्ण इन्द्रियोंसे एक नारी प्रकट हुई, जो काले और लाल रंगकी थी। उसकी जिह्ढला, मुख और नेत्र पीले और लाल रंगके थे। राजेन्द्र! वह तपाये हुए सोनेके कुण्डलोंसे सुशोभित थी और उसके सभी आभूषण तप्त सुवर्णके बने हुए थे
upasaṁharatas tasya tam agniṁ roṣajaṁ tathā | prādurbabhūva viśvebhyo gobhyo nārī mahātmanaḥ ||
নাৰদে ক’লে—মহাত্মা ব্ৰহ্মাই যেতিয়া সেই ৰোষজাত অগ্নিক উপসংহাৰ কৰি সংযত কৰিছিল, তেতিয়া যেন তেওঁৰ সকলো ইন্দ্ৰিয়ৰ পৰাই এক নাৰী হঠাৎ প্ৰাদুৰ্ভূত হ’ল। সি ভয়ংকৰ তেজে দীপ্ত, কৃষ্ণ-ৰক্তবৰ্ণ; তাৰ জিহ্বা, মুখ আৰু নয়ন পীত-ৰক্ত আভাৰে জ্বলি উঠিছিল, আৰু তপত সুৱৰ্ণৰ কুণ্ডল আৰু অলংকাৰৰে সি ভূষিতা আছিল।
नारद उवाच
Educational Q&A
Anger, when allowed to blaze unchecked, becomes destructive like fire; when restrained and gathered back, it can be transformed into a purposeful force aligned with dharma rather than chaos.
Nārada narrates that as the great being withdraws the wrath-born fire, a formidable female figure manifests—an embodied outcome of that restrained energy—signaling a shift from uncontrolled fury to a directed, consequential power.