तत्रावधीन्महाबाहु: सैन्धवं दूरवासिनम् । “जहाँ द्रोणाचार्यका वध होना चाहिये था तथा जहाँ सेवकोंसहित सूतपुत्र कर्णको मार गिराना चाहिये था, वहाँ महाबाहु अर्जुनने दूर रहनेवाले सिंधुराज जयद्रथका वध किया है
tatrāvadhīn mahābāhuḥ saindhavaṃ dūravāsinam |
সঞ্জয়ে ক’লে—তাত মহাবাহু অৰ্জুনে দূৰত অৱস্থান কৰা সাইন্ধৱ (জয়দ্ৰথ)ক বধ কৰিলে। য’ত দ্ৰোণাচাৰ্যৰ বধ হ’ব লাগিছিল আৰু য’ত অনুচৰসহ সূতপুত্ৰ কৰ্ণক নিপাত কৰা উচিত আছিল, তাত দূৰে সৰি থকা সিন্ধুৰাজ জয়দ্ৰথেই অৰ্জুনৰ হাতে পতিত হ’ল—যুদ্ধৰ এই-ই নিষ্ঠুৰ বিদ্ৰূপ।
संजय उवाच
Even amid battlefield chaos, actions are framed by moral causality: the one who tries to evade consequences (dūravāsin) can still be reached by justice, and a warrior’s duty may focus on retribution for a specific wrong rather than on merely striking the most prominent foes.
Sañjaya reports that Arjuna kills Jayadratha (the Saindhava king). The phrasing highlights that Jayadratha was positioned at a distance, yet Arjuna nevertheless reaches and slays him, marking a decisive moment in the Drona Parva war narrative.