Shloka 346
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
प्रज्वलन्ती महोल्केव तिष्ठत्यस्य हि वासवी । “कुन्तीकुमार! इस समय कर्णके साथ तुम्हारा युद्ध होना ठीक नहीं है; क्योंकि उसके पास बड़ी भारी उल्काके समान प्रज्वलित होनेवाली इन्द्रकी दी हुई शक्ति है
prajvalantī maholkeva tiṣṭhaty asya hi vāsavī |
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ ওচৰত ইন্দ্ৰদত্ত বাসৱী শক্তি মহা উল্কাৰ দৰে জ্বলি উঠি আছে। সেয়ে, হে কুন্তীপুত্ৰ! এই মুহূর্তত কৰ্ণৰ সৈতে যুদ্ধত নামা তোমাৰ পক্ষে উচিত নহয়; কিয়নো তাৰ হাতত সেই ভয়ংকৰ ইন্দ্ৰদত্ত শক্তি আছে।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prudent dharma in warfare: ethical and strategic restraint is sometimes necessary when an opponent holds an overwhelming, divinely empowered weapon. Courage is not mere rashness; discernment about timing and consequences is also a moral duty.
Sañjaya describes to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa possesses the Vāsavī-śakti, a blazing Indra-given missile likened to a great meteor. On that basis, he conveys a warning that the son of Kuntī should not engage Karṇa at that moment, since the weapon’s presence makes the encounter exceptionally perilous.