Shloka 256
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
नानुछितं तमेवाजी विशिखैरभिवर्षता । “जन श्रेष्ठ महात्मा आचार्यका यह वचन युद्धस्थलमें उन्हींपर बाणोंकी वर्षा करके मैंने नहीं माना है
nānuccitaṃ tam evājau viśikhair abhivarṣatā |
সঞ্জয়ে ক’লে— ৰণক্ষেত্ৰত তেওঁৰ ওপৰত শৰবৃষ্টি কৰিও মই তাক উচিত বুলি মানিব নোৱাৰিলোঁ। জনশ্ৰেষ্ঠ মহাত্মা আচার্যৰ সেই বচন মই যুদ্ধস্থলত মানি নচলিলোঁ— এই ভাবনাই মন ব্যথিত কৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous war, actions must be measured by propriety and dharma; the mere fact of battle does not automatically justify every form of attack.
Sañjaya reports a moment of moral judgment during combat: while describing an exchange of arrows on the battlefield, he notes that such an act toward ‘him’ was considered improper.