Shloka 173
Droṇa Encircled at Night: Coalition Advance and Battlefield Omens (द्रोणपर्यावरणं रात्रियुद्धवर्णनम्)
विबभौ सर्वतः श्लिष्टं सविद्युदिव तोयद: । उनका काले लोहेका बना हुआ सुवर्णजटित बहुमूल्य कवच उनके सारे अंगोंमें सटकर बिजलीसहित मेघके समान सुशोभित हो रहा था
vibabhau sarvataḥ śliṣṭaṃ savidyud iva toyadaḥ |
সঞ্জয়ে ক’লে—তাৰ কবচটো সৰ্বাঙ্গত আঁটসাঁটকৈ লাগি চাৰিওফালে বিদ্যুৎসহ মেঘৰ দৰে দীপ্ত হৈছিল। ক’লা লোহাৰে গঢ়া, সোণেৰে জড়োৱা সেই বহুমূল্য কবচ দেহত সটাকৈ লাগি মেঘ-বিদ্যুৎৰ ন্যায় শোভা পাইছিল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid simile—armour shining like a lightning-lit cloud—to highlight how martial power and splendour can appear awe-inspiring, yet remain bound to the ethical gravity of warfare and the responsibilities of kṣatriya-dharma.
Sañjaya describes a warrior’s close-fitting, radiant armour, emphasizing his striking battlefield appearance through the comparison to a thundercloud streaked with lightning.