Shloka 25
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
बन्धुभि: समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् । तथा सिद्धयन्ति ते मन्त्रा नादत्ताया: कथंचन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet | tathā siddhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathaṃcana ||
ভীষ্মে ক’লে—কন্যাৰ বন্ধুজনৰ অনুমতি পোৱাৰ পিছতহে বিবাহ-মন্ত্ৰ আৰু হোম প্ৰয়োগ কৰা উচিত; তেতিয়াহে সেই মন্ত্ৰসমূহ সিদ্ধ হয়। যি কন্যাক মাতৃ-পিতৃ/অভিভাৱকে বিধিপূৰ্বক দান কৰা নাই, তাৰ বাবে কৰা মন্ত্ৰপ্ৰয়োগ কোনোপধ্যেই সফল নহয়; তেনে মিলনক বৈদিক বিধিৰে সংস্কৃত বিবাহ বুলি ধৰা নহয়।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual validity depends on rightful authorization: marriage mantras and homa are considered efficacious only when performed with the consent of the girl’s guardians/kinsmen and when she is duly ‘given’ in marriage; otherwise the rite is treated as not properly accomplished.
In Bhishma’s dharma-instruction discourse (Anushasana Parva), he lays down a rule about the proper performance of marriage rites, emphasizing consent and formal guardianship-based giving as prerequisites for the success of the Vedic mantras and homa.